PG 95, col. 260
Πάθη τε σεπτὰ, καὶ τὴν ἔγερσιν τούτου·
Ἐτεροι δὲ γέννησιν τὴν ἐκ Παρθένου,
σνομασίαν τε ταύτης προειπόντες.
Μαρία γὰρ,φησὶν, ὄνομα τῇ κόρῃ.-
Aὗθις ἔνιοι προκατέλεξαν πάσας
Τὰς ὑπερφυεῖς ο Χριστοῦ θαυματουργίας.
Τῶν νεκρῶν τε καὶ πηρῶν, καὶ μογιλάλων,
Λεπρῶν, καὶ κωφῶν, καὶ τῶν πυρεκτιώντων,
Παραλελυμένων τε καὶ δαιμονιώντων,
δεριώντων ἅμα καὶ ξηρσχείρων,
Καὶ τῆς θαλάσσης τὸν περίπατον ἔνθεν,
Ἀρτων τὴν εὐλόγησιν καὶ τῶν ἰχθύων,
Μεταβολὴν ὕδατος αὕθις πρὸς οἶνον,
Δἰμοῤῥοούσης καὶ συγκυπτούσης ἄρδην,
Τὰς ῥώσεις προφήσαντες, σὺν ἄλλοις πλείστοις·
Τούτους ἡ θεία τοῦ Λόγου δυναστεία,
Οὐκ ἠνέσχετο παριδεῖν ὀλωλότας,
Οὐδʼ ἀπολέσαι τὰς πράξεις τὰς ἀρίστας.
Τὸ γὰρ δανεισθὲν αὐτῷ τοῦ χρόνου μέρος,
Καθὸ προειρήκαμεν, οὐκ ἀμαυροῦται·
Ἀλλὰ φυλαχθὲν, ἀποδίδοται πᾶσι
Τοῖς καλῶς βιώσασι, μετὰ προσθήκης.
Οἱ δέ γε βίον αἰσχρὸν βεβιωκότες,
Καὶ μηδὲν ὅλως τῶν χρηστῶν πεπραχότες,
Σπόρον ἢ καρπὸν μηδʼ ὅλως κεκτημένοι.
Ἀλλὰ καὶ βίῳ, καὶ λόγῳ τε καὶ πίστει,
Εἰς ἅπαν ὑπάρχοντες κατεσφαλμένοι,
Οὄτε τῆς βροχῆς τῆς θείας οὐρανόθεν
Χεθείσης αὐτοῖς, ἐβλάστησαν καθόλου·
Οὐ γὰρ, ὡς ἔφθην εἰπὼν, ἔβαλον σπόρον,
Οὕτε λάμψαντος τοῦ τῆς δόξης ἡλίου s
Ἐπεπάνθησαν, ὡς ἄκαρποι καθόλου·
Τούτους οὐκ ὀνίνησι Χριστὸς εἰς ἅπαν,
Οὐ συνήγειρεν, ὡς οἶμαι, πεπτωκότας,
Ὡς ἀναξίους παντελῶς σωτηρίας.
Οὕτε μὴν ἐπίστευσαν αὐτῷ, δοκεῖ μοι.
Ἐπήρωσε γὰρ αὐτῶν τὰς διανοίας
Καὶ τοὺς νοεροὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας.
Ἡ τοῦ σκότους ἔπαρσις, ὁ πρῶτος δράκων,
Οὗ θεραπευταὶ γεγόνασιν ἐκ πρώτης,
Ἰνα βλέποντες μὴ βλέπωσιν, ὡς θέμις,
Καὶ συνιέντες μὴ συνιῶσιν ὅλως.
(ἱ δ ἄλλοι πάντες οἱ σπόρον ἐσχηκότες,
Ἐπεπάνθησαν τοῦ ἡλίου φανέντος,
Ἐβλάστησάν τε τῆς βροχῆς γεγονυίας.
δε ποῦ φέρων ὁ λόγος ἀνήγαγεν ἡμᾶς, λῦσαι σὺν
Θεῷ καὶ διευκρινῆσαι πρᾶγμα μικροῦ δεῖν κεκαλυμ-
μένον· καὶ τοῦτο οὐκ ἀποφαντικῶς, διὰ τὸ ἀνάξιον,
ἀλλὰ συλλογιστικῶς, διὰ τὸ φιλάδελφον. Τούτους
ἔσωσεν, ὡς ἔγωγε οἶμαι, ὁ Χριστὸς ἐν τῷ ᾷδῃ .
Sc ct Coli. I, R. 1 ὑπερφυεῖς, al. ὑπερτελεῖς. Rili. [in mss. prο τοῦ τῆς δόξης ἡλίου, habctur
τοῦ τῆς δικαιοσύνης· quæ lectio, quantum ad sensum, imo et ad Scripturam sacram, quæ Deum solem
justitiææ interdum vocat, accommodatior videtur, Τamen pedum ratio, quæ in his versibus exacte serva-
tur, eam me sequi prohibet. Sequenti versu pro ἄκαρπον, ἄκαρποι, legendum ex mss.] quam quidem
posteriurem lectionem Regii codd. traduut, excepto uno n. 1820. n Iu Reg. 5 additur κατσλθών, quod
Ἐτεροι δὲ γέννησιν τὴν ἐκ Παρθένου,
σνομασίαν τε ταύτης προειπόντες.
Μαρία γὰρ,φησὶν, ὄνομα τῇ κόρῃ.-
Aὗθις ἔνιοι προκατέλεξαν πάσας
Τὰς ὑπερφυεῖς ο Χριστοῦ θαυματουργίας.
Τῶν νεκρῶν τε καὶ πηρῶν, καὶ μογιλάλων,
Λεπρῶν, καὶ κωφῶν, καὶ τῶν πυρεκτιώντων,
Παραλελυμένων τε καὶ δαιμονιώντων,
δεριώντων ἅμα καὶ ξηρσχείρων,
Καὶ τῆς θαλάσσης τὸν περίπατον ἔνθεν,
Ἀρτων τὴν εὐλόγησιν καὶ τῶν ἰχθύων,
Μεταβολὴν ὕδατος αὕθις πρὸς οἶνον,
Δἰμοῤῥοούσης καὶ συγκυπτούσης ἄρδην,
Τὰς ῥώσεις προφήσαντες, σὺν ἄλλοις πλείστοις·
Τούτους ἡ θεία τοῦ Λόγου δυναστεία,
Οὐκ ἠνέσχετο παριδεῖν ὀλωλότας,
Οὐδʼ ἀπολέσαι τὰς πράξεις τὰς ἀρίστας.
Τὸ γὰρ δανεισθὲν αὐτῷ τοῦ χρόνου μέρος,
Καθὸ προειρήκαμεν, οὐκ ἀμαυροῦται·
Ἀλλὰ φυλαχθὲν, ἀποδίδοται πᾶσι
Τοῖς καλῶς βιώσασι, μετὰ προσθήκης.
Οἱ δέ γε βίον αἰσχρὸν βεβιωκότες,
Καὶ μηδὲν ὅλως τῶν χρηστῶν πεπραχότες,
Σπόρον ἢ καρπὸν μηδʼ ὅλως κεκτημένοι.
Ἀλλὰ καὶ βίῳ, καὶ λόγῳ τε καὶ πίστει,
Εἰς ἅπαν ὑπάρχοντες κατεσφαλμένοι,
Οὄτε τῆς βροχῆς τῆς θείας οὐρανόθεν
Χεθείσης αὐτοῖς, ἐβλάστησαν καθόλου·
Οὐ γὰρ, ὡς ἔφθην εἰπὼν, ἔβαλον σπόρον,
Οὕτε λάμψαντος τοῦ τῆς δόξης ἡλίου s
Ἐπεπάνθησαν, ὡς ἄκαρποι καθόλου·
Τούτους οὐκ ὀνίνησι Χριστὸς εἰς ἅπαν,
Οὐ συνήγειρεν, ὡς οἶμαι, πεπτωκότας,
Ὡς ἀναξίους παντελῶς σωτηρίας.
Οὕτε μὴν ἐπίστευσαν αὐτῷ, δοκεῖ μοι.
Ἐπήρωσε γὰρ αὐτῶν τὰς διανοίας
Καὶ τοὺς νοεροὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας.
Ἡ τοῦ σκότους ἔπαρσις, ὁ πρῶτος δράκων,
Οὗ θεραπευταὶ γεγόνασιν ἐκ πρώτης,
Ἰνα βλέποντες μὴ βλέπωσιν, ὡς θέμις,
Καὶ συνιέντες μὴ συνιῶσιν ὅλως.
(ἱ δ ἄλλοι πάντες οἱ σπόρον ἐσχηκότες,
Ἐπεπάνθησαν τοῦ ἡλίου φανέντος,
Ἐβλάστησάν τε τῆς βροχῆς γεγονυίας.
δε ποῦ φέρων ὁ λόγος ἀνήγαγεν ἡμᾶς, λῦσαι σὺν
Θεῷ καὶ διευκρινῆσαι πρᾶγμα μικροῦ δεῖν κεκαλυμ-
μένον· καὶ τοῦτο οὐκ ἀποφαντικῶς, διὰ τὸ ἀνάξιον,
ἀλλὰ συλλογιστικῶς, διὰ τὸ φιλάδελφον. Τούτους
ἔσωσεν, ὡς ἔγωγε οἶμαι, ὁ Χριστὸς ἐν τῷ ᾷδῃ .
Sc ct Coli. I, R. 1 ὑπερφυεῖς, al. ὑπερτελεῖς. Rili. [in mss. prο τοῦ τῆς δόξης ἡλίου, habctur
τοῦ τῆς δικαιοσύνης· quæ lectio, quantum ad sensum, imo et ad Scripturam sacram, quæ Deum solem
justitiææ interdum vocat, accommodatior videtur, Τamen pedum ratio, quæ in his versibus exacte serva-
tur, eam me sequi prohibet. Sequenti versu pro ἄκαρπον, ἄκαρποι, legendum ex mss.] quam quidem
posteriurem lectionem Regii codd. traduut, excepto uno n. 1820. n Iu Reg. 5 additur κατσλθών, quod