PG 95, col. 313
τὸν Θεὸν [ήμῶν] μακαρίζονται, καὶ τιμῶνται καὶ A siones repræsentant. Quippe etiam ob ea quæ Chri-
προσκυνοῦνται. Ἐὰν ¹ γὰρ αὐτὰ οὐχ ὑπέμειναν διὰ
sti Dei causa passi sunt, beati prædicantur, hono-
Χριστὸν, οὐκ εἴχομεν εἰκονικὴν αὐτῶν γράφεσθαι θ
res habent, et adorantur. Nisi enim hæc propter
τιμὴν, οὕτε ἐν βίβλοις, οὔτε ἐν ἐκκλησίαις. Πολλοὶ
Chtistum sustinuissent, haudquaquam corum glo-
γὰρ ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν ἔγραψαν ὸ εἰκόνας τῶν ἀν-
riam picturæ arte, vel in libris, vel in acclesiis de-
θρώπων, εἴτε [οῖ] γονεῖς τῶν τέκνων, εἴτε [τὰ] τέκνα
scribere liceret. Nam et multi in suis domibus homi-
τῶν γενέων αὐτῶν, διὰ τὸν πόθον καὶ τὴν σχέσιν, ἢν
num depinxerunt imagines; tum parentes filiorum,
εἶχον πρὸς ἀλλήλους· καὶ ἴνα μὴ ἐ εἰς λήθην αὐτῶν
tum parentum filii, propter eorum desiderium ac
ἔλθωσιν, ἀνέγραψαν εἰκόνας αὐτῶν ἐν τοῖς οἴκοις
mutuum affectum, ac ne oblivio subreperet, sic cos
αὐτῶν · δθεν καὶ ἀσπάζονται αύτὰς, οὐχ ὡς Θεοὺς,
apud se et domi depinxerunt; proindeque salutans
ἀλλʼ ὡς προεῖπον, διὰ τὸν πόθον καὶ τὴν σχέσιν αὐ-
eas et amplexantur, non uti deos, sed, sicut dixi,
τῶν. Οὕτω χρὴ λογίζεσθαι καὶ ἐπὶ τὰς τῶν ἀγίων
amoris causa, sulque erga illos propensionis. Sie
εἰκόνας, ὅτι πρὸς ὑπόμνησιν ἡμετέραν καὶ ἀγάπην,
etiam de sacris imaginibus ratlocinari licet, fuisse
καὶ διόρθωσιν τοῦ βίου ἡμῶν, ἅμα καὶ τῶν ἐπερχο-
nimirum illas tum in libris, tum in ecclesiis depi-
μένων ἐθνῶν, καὶ πιστευόντων εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν, ctas, ad memoriam perfricandam excitandamquo
πρὸς ἐπίδειξιν τῆς καλῆς αὐτῶν μαρτυρίας ἀπεγρά. B dilectionem, ad nostros item mores rite instituen-
dos, earumque gentium quæ veniunt ut in Chri-
φησαν, ἔν τε ταῖς ἐκκλησίαις καὶ ἐν ταῖς βίβλοις.
Καὶ γὰρ ὅσον ἀναγινώσκονται αἱ θεῖαι Εραφαὶ, τοσ-
stum credant: ut demum præclaro illorum testi-
οῦτον καὶ ἐπιγινώσκονται, καὶ πλέον ἐξάπτουσιν
monio sint. Quantum enim divinæ Scripturæ legun-
ἡμᾶς πρὸς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ. Καὶ εἰ ὅλως οὗτοι
tur, tantum t16 et percipiuntur, nosque ad Det
διὰ σαρκικὴν ἀγάπην τῶν τέκνων αὐτῶν εἰκόνας
dilectionem magis accendunt. At si quicunque pa-
ἀνιστοροῦσι πρὸς ὑπόμνησιν αὐτῶν, πολλῷ μᾶλλον
rentes ex carnali erga filios amore imagines eorum
pingendas ad recordationem ducunt, potiori utiquo
ἡμεῖς ὀφείλομεν τὰς τῶν ἀγίων εἰκόνας ἀνιστορῆσαι
σὺν τοῖς παθήμασιν αὐτῶν· τοὺς ἐκχέοντας τὸ αἶμα
jure sanctorum nobis ipsi pinxerimus imagines pæ
αὐτῶν ὑπὲρ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ. »
narumque ipsorum, qui pro Christi amore sangui-
nem effuderunt. »
γ. ἀιὰ τί δὲ, παράνομε αἱρετικὲ, λέγεις με εἰδω-
5. Ut quid vero, sceleste harctice,me idololatram
7icis? nam rogo, cujusnam idolum colo? Nunt
λολατρεῖν; τίνος γὰρ εἴδωλον προσκυνῶ, εἰπέ μοι;
Ἀπόλλωνος, μᾶλλον δὲ τοῦ ἀπόλλοντος, ἢ τὴν εἰκόνα
Apollinis, seur potius llius qui pro sui naminis ra-
τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν διδάσκουσά,, Iione pernicies quædam est; an Domini nostri Jesur
με τὴν ἔνσαρκον αὐτοῦ οἰκονομίαν; εἰπέ μοι, Ἰου- Christi imaginem, qua ejus in carne adventunx
edocear? cujus velim, tu qui mente et sensu Jn-
δαιόφρον, τίνος εἰδωλον προσκυνῶ; τῆς Ἀρτέμιδος,
τῆς μητρὸς τῶν δαιμόνων, ὡς Ἐλληνες μυθεύονται,
dæus es, idolum adoro? num Dianæ illius dæmo-
ἢ τὴν εἰκόνα τῆς παναγίας ἀχράντου Δεσποίνης ἡμῶν
num matris, ut Græci fabulantur; an imaginems
Θεστόκου, καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, τῆς Μητρὸς τοῦ
sanctissimæ et intemeratæ Dominæ nostræ Det Gee-
Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ; Εἰπέ μοι τίνος εἰδω-
nitricis, semperque Virginis Mariæ? cedo, hæretice,
cujus idolum veneror? Jovisne, an sancti Joannis
λον προσκυνῶ; τοῦ Διὸς, ἢ τὴν εἰκόνα τοῦ ἀγίου
Præcursoris ac Baptistæ imaginem? cujus idolum
Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου καὶ Bαπτιστοῦ; τοῦ Διὸς,
colo? num, inquam, Jovis, an sanctorum apostolo-
ἢ τὰς εἰκόνας τῶν ἀγίων ἀποστόλων καὶ μαρτύρων
καὶ πάντων τῶν ἀγίων τῶν ἀπʼ αἰῶνος εὐαρεστη-
rum ac martyrum, omniumque electorum, qui a
sæculo Domino placuerunt? Quis vero pulchram
σάντων τῷ Κυρίῳ; Καὶ τίς τολμᾷ εἰπεῖν εἰδωλολα-
hanc enarrationem idololatriam nominare audeat;
τρείαν τὴν καλὴν ἐξήγησιν ταύτην, καὶ ἐνυβρίσαι τὰ
Christique ac sanctorum passionibus, necnon co-
πάθη τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἀγίων αὐτοῦ, ἅμα καὶ
παραδόντων ἡμῖν τὴν ἀγίαν τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν; rum qui sanctam Dei Ecclesiam nobis tradiderunt,
Οὕτως γὰρ παρελάβομεν αὐτὴν ἐκ τῶν ἀγίων Πατέ-- D injuriam irrogare? Sic quippe ornatam eam a san-
ctis Patribus accepimus; quemadmodum et Scti-
ρων κεκοσμημένην, καθὼς καὶ αἱ θεῖαι Εραφαὶ διδά-
pturæ sacræ nos docentI Descripta, inquam, acce-
σκουσιν ἡμᾶς· τὴν ἔνσαρκον οἰκονομίαν τοῦ Χριστοῦ,
pimus, Christi in carne adventum, ejus ad nos
τὴν διʼ ἡμᾶς πρὸς ἡμᾶς αὐτοῦ συγκατάβασιν, τὸν
nostri causa demissionem, Gabriclis faustum ad
εὐαγγελισμὸν i τοῦ Ταβριὴλ πρὸς τὴν Παρθένον, καὶ
Virginem nuntium, ac nativitatem, speluncam,
τὰ ἐξῆς· τὴν γέννησιν, τὸ σπήλαιον, τὴν φάτνην, τὴν
præsepe, obstetricem, et pannos; stellam et Ma-
μαῖαν καὶ τὰ σπάργανα· τὸν ἀστέρα, καὶ τοὺς μά-
gos, etc., baptismum, Jordanem, Joannem qui sa-
γους. καὶ τὰ ἐξῆς· τὴν βάπτισιν, τὸν Ἰορδάνην. τὸν
crum ejus verticem tetigit, sanctumque Spiritum
Ἰωάννην ἀπτόμενον τῆς κορυφῆς αὐτοῦ, καὶ ἄνωθεν
in columubæ specie superne descendentem. Verum
τὸ ἅγιον Πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς. Ἐλθωμεν καὶ
ἐπὶ τὸ πάθος αὐτοῦ, καὶ ἴδωμεν τοὺς παῖδας μετὰ
ad ejus passionem proccdauus, puerosquc cum
vARI. LECTIoNES.
t Rodl. ct Sorb. διʼ ῶν καὶ τιμῶνται καὶ μακαρίζονται.ἐάν. s ibid. αὐτοὺς ἀναγράφεσθαι. b Ibiu.
ἐέγραψαν. t tbid. αὐτῶν· ἵνα μή. » Edit. τὸ Εὐαγγέλιον.
προσκυνοῦνται. Ἐὰν ¹ γὰρ αὐτὰ οὐχ ὑπέμειναν διὰ
sti Dei causa passi sunt, beati prædicantur, hono-
Χριστὸν, οὐκ εἴχομεν εἰκονικὴν αὐτῶν γράφεσθαι θ
res habent, et adorantur. Nisi enim hæc propter
τιμὴν, οὕτε ἐν βίβλοις, οὔτε ἐν ἐκκλησίαις. Πολλοὶ
Chtistum sustinuissent, haudquaquam corum glo-
γὰρ ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν ἔγραψαν ὸ εἰκόνας τῶν ἀν-
riam picturæ arte, vel in libris, vel in acclesiis de-
θρώπων, εἴτε [οῖ] γονεῖς τῶν τέκνων, εἴτε [τὰ] τέκνα
scribere liceret. Nam et multi in suis domibus homi-
τῶν γενέων αὐτῶν, διὰ τὸν πόθον καὶ τὴν σχέσιν, ἢν
num depinxerunt imagines; tum parentes filiorum,
εἶχον πρὸς ἀλλήλους· καὶ ἴνα μὴ ἐ εἰς λήθην αὐτῶν
tum parentum filii, propter eorum desiderium ac
ἔλθωσιν, ἀνέγραψαν εἰκόνας αὐτῶν ἐν τοῖς οἴκοις
mutuum affectum, ac ne oblivio subreperet, sic cos
αὐτῶν · δθεν καὶ ἀσπάζονται αύτὰς, οὐχ ὡς Θεοὺς,
apud se et domi depinxerunt; proindeque salutans
ἀλλʼ ὡς προεῖπον, διὰ τὸν πόθον καὶ τὴν σχέσιν αὐ-
eas et amplexantur, non uti deos, sed, sicut dixi,
τῶν. Οὕτω χρὴ λογίζεσθαι καὶ ἐπὶ τὰς τῶν ἀγίων
amoris causa, sulque erga illos propensionis. Sie
εἰκόνας, ὅτι πρὸς ὑπόμνησιν ἡμετέραν καὶ ἀγάπην,
etiam de sacris imaginibus ratlocinari licet, fuisse
καὶ διόρθωσιν τοῦ βίου ἡμῶν, ἅμα καὶ τῶν ἐπερχο-
nimirum illas tum in libris, tum in ecclesiis depi-
μένων ἐθνῶν, καὶ πιστευόντων εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν, ctas, ad memoriam perfricandam excitandamquo
πρὸς ἐπίδειξιν τῆς καλῆς αὐτῶν μαρτυρίας ἀπεγρά. B dilectionem, ad nostros item mores rite instituen-
dos, earumque gentium quæ veniunt ut in Chri-
φησαν, ἔν τε ταῖς ἐκκλησίαις καὶ ἐν ταῖς βίβλοις.
Καὶ γὰρ ὅσον ἀναγινώσκονται αἱ θεῖαι Εραφαὶ, τοσ-
stum credant: ut demum præclaro illorum testi-
οῦτον καὶ ἐπιγινώσκονται, καὶ πλέον ἐξάπτουσιν
monio sint. Quantum enim divinæ Scripturæ legun-
ἡμᾶς πρὸς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ. Καὶ εἰ ὅλως οὗτοι
tur, tantum t16 et percipiuntur, nosque ad Det
διὰ σαρκικὴν ἀγάπην τῶν τέκνων αὐτῶν εἰκόνας
dilectionem magis accendunt. At si quicunque pa-
ἀνιστοροῦσι πρὸς ὑπόμνησιν αὐτῶν, πολλῷ μᾶλλον
rentes ex carnali erga filios amore imagines eorum
pingendas ad recordationem ducunt, potiori utiquo
ἡμεῖς ὀφείλομεν τὰς τῶν ἀγίων εἰκόνας ἀνιστορῆσαι
σὺν τοῖς παθήμασιν αὐτῶν· τοὺς ἐκχέοντας τὸ αἶμα
jure sanctorum nobis ipsi pinxerimus imagines pæ
αὐτῶν ὑπὲρ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ. »
narumque ipsorum, qui pro Christi amore sangui-
nem effuderunt. »
γ. ἀιὰ τί δὲ, παράνομε αἱρετικὲ, λέγεις με εἰδω-
5. Ut quid vero, sceleste harctice,me idololatram
7icis? nam rogo, cujusnam idolum colo? Nunt
λολατρεῖν; τίνος γὰρ εἴδωλον προσκυνῶ, εἰπέ μοι;
Ἀπόλλωνος, μᾶλλον δὲ τοῦ ἀπόλλοντος, ἢ τὴν εἰκόνα
Apollinis, seur potius llius qui pro sui naminis ra-
τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν διδάσκουσά,, Iione pernicies quædam est; an Domini nostri Jesur
με τὴν ἔνσαρκον αὐτοῦ οἰκονομίαν; εἰπέ μοι, Ἰου- Christi imaginem, qua ejus in carne adventunx
edocear? cujus velim, tu qui mente et sensu Jn-
δαιόφρον, τίνος εἰδωλον προσκυνῶ; τῆς Ἀρτέμιδος,
τῆς μητρὸς τῶν δαιμόνων, ὡς Ἐλληνες μυθεύονται,
dæus es, idolum adoro? num Dianæ illius dæmo-
ἢ τὴν εἰκόνα τῆς παναγίας ἀχράντου Δεσποίνης ἡμῶν
num matris, ut Græci fabulantur; an imaginems
Θεστόκου, καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, τῆς Μητρὸς τοῦ
sanctissimæ et intemeratæ Dominæ nostræ Det Gee-
Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ; Εἰπέ μοι τίνος εἰδω-
nitricis, semperque Virginis Mariæ? cedo, hæretice,
cujus idolum veneror? Jovisne, an sancti Joannis
λον προσκυνῶ; τοῦ Διὸς, ἢ τὴν εἰκόνα τοῦ ἀγίου
Præcursoris ac Baptistæ imaginem? cujus idolum
Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου καὶ Bαπτιστοῦ; τοῦ Διὸς,
colo? num, inquam, Jovis, an sanctorum apostolo-
ἢ τὰς εἰκόνας τῶν ἀγίων ἀποστόλων καὶ μαρτύρων
καὶ πάντων τῶν ἀγίων τῶν ἀπʼ αἰῶνος εὐαρεστη-
rum ac martyrum, omniumque electorum, qui a
sæculo Domino placuerunt? Quis vero pulchram
σάντων τῷ Κυρίῳ; Καὶ τίς τολμᾷ εἰπεῖν εἰδωλολα-
hanc enarrationem idololatriam nominare audeat;
τρείαν τὴν καλὴν ἐξήγησιν ταύτην, καὶ ἐνυβρίσαι τὰ
Christique ac sanctorum passionibus, necnon co-
πάθη τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἀγίων αὐτοῦ, ἅμα καὶ
παραδόντων ἡμῖν τὴν ἀγίαν τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν; rum qui sanctam Dei Ecclesiam nobis tradiderunt,
Οὕτως γὰρ παρελάβομεν αὐτὴν ἐκ τῶν ἀγίων Πατέ-- D injuriam irrogare? Sic quippe ornatam eam a san-
ctis Patribus accepimus; quemadmodum et Scti-
ρων κεκοσμημένην, καθὼς καὶ αἱ θεῖαι Εραφαὶ διδά-
pturæ sacræ nos docentI Descripta, inquam, acce-
σκουσιν ἡμᾶς· τὴν ἔνσαρκον οἰκονομίαν τοῦ Χριστοῦ,
pimus, Christi in carne adventum, ejus ad nos
τὴν διʼ ἡμᾶς πρὸς ἡμᾶς αὐτοῦ συγκατάβασιν, τὸν
nostri causa demissionem, Gabriclis faustum ad
εὐαγγελισμὸν i τοῦ Ταβριὴλ πρὸς τὴν Παρθένον, καὶ
Virginem nuntium, ac nativitatem, speluncam,
τὰ ἐξῆς· τὴν γέννησιν, τὸ σπήλαιον, τὴν φάτνην, τὴν
præsepe, obstetricem, et pannos; stellam et Ma-
μαῖαν καὶ τὰ σπάργανα· τὸν ἀστέρα, καὶ τοὺς μά-
gos, etc., baptismum, Jordanem, Joannem qui sa-
γους. καὶ τὰ ἐξῆς· τὴν βάπτισιν, τὸν Ἰορδάνην. τὸν
crum ejus verticem tetigit, sanctumque Spiritum
Ἰωάννην ἀπτόμενον τῆς κορυφῆς αὐτοῦ, καὶ ἄνωθεν
in columubæ specie superne descendentem. Verum
τὸ ἅγιον Πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς. Ἐλθωμεν καὶ
ἐπὶ τὸ πάθος αὐτοῦ, καὶ ἴδωμεν τοὺς παῖδας μετὰ
ad ejus passionem proccdauus, puerosquc cum
vARI. LECTIoNES.
t Rodl. ct Sorb. διʼ ῶν καὶ τιμῶνται καὶ μακαρίζονται.ἐάν. s ibid. αὐτοὺς ἀναγράφεσθαι. b Ibiu.
ἐέγραψαν. t tbid. αὐτῶν· ἵνα μή. » Edit. τὸ Εὐαγγέλιον.