PG 95, col. 319
animamque suam perdere, uti reliquæ hæreticorum
fCæres? quis, rego, hominem, qua parte ad Dei ima-
ginem factus est, circumscribere possitl nullus
planc. Non enirs quod in homine oculis subjectum
est, accipimus ad Dei esse imaginem; sed quod
mente concipitur. Nam quod est oculis subjectum,
compositum est ct circumscriptum; Deus autem
simplex est, compositionis expers, ac circumscri-
ptione mjor. At caro quam Christus ex intaminata
matre sua induit, ipsa circumscribitur, quemad-
modum in terris apparuit. Ncque hoc idololatria
est, scd imaginis expressio. Prorsus vero siquidem
venerit Christus ad abolenda idola super terram,
cur nohis iterum idola reliquisset? nam et ipse
Christus imaginem fecit, quam non manufactam
appellant, hactenusque superest et adoratur, nec
quisquam mentis compos eam idolum vocat. Sed si
ipsam reliquisset in terris.
ῇ. orte opponas, non dixisse Christum ut ima-
gincs faceremus et adoraremus: siquidem enim di-
xisset, tunc plane divinus eis impensus fuisset
cultus. Verum ego quoque alias tibi plures oratio-
nes ostendo, quas ab apostolis et sanctis Patribus
nostris accepimus, de quibus non exstat Christi
sermo. Ubinam eos Christus dixisse perhibetur,
ut ad orientem conversi adoraremus? vel ut crucem
aut Evangelium adoraremus; vel ut sacrum suum
corpus et sanguinem jejuni sumeremus; vel ut no-
vos conjuges coronaremus? Possimque alia quæ-
dam tibi referre, quæ Christus locutus non est :
sed quid iis opus est? nos quoque, ut a sanctis
Patribus accepimus, ita et credimus : qui a Deo
hæc edocti fuerunt. Nihil quippe Deus sanctis suis
esse occultum voluit, sive ea velis, quæ hominum
rommodo et saluli ccssura erant, sive quæ damuuno.
Qui ergo illud occultatum sit, siquidem idololatria
est, ut pereat populus qui idola sic multa adorat?
9 calamitateml ut ab eo tempore quo Christus ad
nos descendit, ad usque Germanum patriarcham,
adorans idola perierit populus Christianus. Quan-
donam impleri debet superuus mundusl sed absit,
o Deus, ut hoc idololatria sitl alioqui si idololatria
foret, quædam hanc saltem synodus abjicere cu-
rasset, ac eos 612 qui adorarent proscribere. Si
prima syuodus ,non abjecisset, debuisset omnino
secunda de illis aliquid dicere. Sin secunda, at
saltem tertia; sin tertia vcl rursum quarta; sin
quarta, vcl quinta; sin denique quinta, cur non
eas objecit sexta, quin potius rem illustravit. At-
que si mihi fidem negas, versa canones sextæ sy-
nodi , ac corum caput octogesimum secundum,
illicque invenies quo arguaris. Sic enim pronun-
tiarunt deiferi Patres : « In nonnullis venerabi-
lium imaginum picturis depictus est agnus, quem
Can. Θ2.
VAuI. ICTIONES.
o IIdl. προσκυνσῖν κατέλ. r lhid. προσκυνεῖν κάγώ σοι δεικκνύυ καὶ αλλας πολὶός s BodI..
s IHid. προσκυνῶν ἀπώλετο. s Ibid. εἴδωλολατριίας
fCæres? quis, rego, hominem, qua parte ad Dei ima-
ginem factus est, circumscribere possitl nullus
planc. Non enirs quod in homine oculis subjectum
est, accipimus ad Dei esse imaginem; sed quod
mente concipitur. Nam quod est oculis subjectum,
compositum est ct circumscriptum; Deus autem
simplex est, compositionis expers, ac circumscri-
ptione mjor. At caro quam Christus ex intaminata
matre sua induit, ipsa circumscribitur, quemad-
modum in terris apparuit. Ncque hoc idololatria
est, scd imaginis expressio. Prorsus vero siquidem
venerit Christus ad abolenda idola super terram,
cur nohis iterum idola reliquisset? nam et ipse
Christus imaginem fecit, quam non manufactam
appellant, hactenusque superest et adoratur, nec
quisquam mentis compos eam idolum vocat. Sed si
ipsam reliquisset in terris.
ῇ. orte opponas, non dixisse Christum ut ima-
gincs faceremus et adoraremus: siquidem enim di-
xisset, tunc plane divinus eis impensus fuisset
cultus. Verum ego quoque alias tibi plures oratio-
nes ostendo, quas ab apostolis et sanctis Patribus
nostris accepimus, de quibus non exstat Christi
sermo. Ubinam eos Christus dixisse perhibetur,
ut ad orientem conversi adoraremus? vel ut crucem
aut Evangelium adoraremus; vel ut sacrum suum
corpus et sanguinem jejuni sumeremus; vel ut no-
vos conjuges coronaremus? Possimque alia quæ-
dam tibi referre, quæ Christus locutus non est :
sed quid iis opus est? nos quoque, ut a sanctis
Patribus accepimus, ita et credimus : qui a Deo
hæc edocti fuerunt. Nihil quippe Deus sanctis suis
esse occultum voluit, sive ea velis, quæ hominum
rommodo et saluli ccssura erant, sive quæ damuuno.
Qui ergo illud occultatum sit, siquidem idololatria
est, ut pereat populus qui idola sic multa adorat?
9 calamitateml ut ab eo tempore quo Christus ad
nos descendit, ad usque Germanum patriarcham,
adorans idola perierit populus Christianus. Quan-
donam impleri debet superuus mundusl sed absit,
o Deus, ut hoc idololatria sitl alioqui si idololatria
foret, quædam hanc saltem synodus abjicere cu-
rasset, ac eos 612 qui adorarent proscribere. Si
prima syuodus ,non abjecisset, debuisset omnino
secunda de illis aliquid dicere. Sin secunda, at
saltem tertia; sin tertia vcl rursum quarta; sin
quarta, vcl quinta; sin denique quinta, cur non
eas objecit sexta, quin potius rem illustravit. At-
que si mihi fidem negas, versa canones sextæ sy-
nodi , ac corum caput octogesimum secundum,
illicque invenies quo arguaris. Sic enim pronun-
tiarunt deiferi Patres : « In nonnullis venerabi-
lium imaginum picturis depictus est agnus, quem
Can. Θ2.
VAuI. ICTIONES.
o IIdl. προσκυνσῖν κατέλ. r lhid. προσκυνεῖν κάγώ σοι δεικκνύυ καὶ αλλας πολὶός s BodI..
s IHid. προσκυνῶν ἀπώλετο. s Ibid. εἴδωλολατριίας