PG 95, col. 337
λευσεν εἰσελθεῖν, ʼκαὶ λαβὼν αὐτὸν ἀπὸ τότε συμ-
μύστην καὶ συῤῥάμμονα τῆς αὐτοῦ ἀνομίας, ὡς
ἀληθῶς ὁ ἄγριος θὴρ, τῇ Ἐκκλησίᾳ εἰσεπήδησε,
καὶ πολλοὺς ἐξ αὐτῆς ἀπέσπασε, καὶ ἐκ τῶν κόλπων
αὐτῆς ἐσπάραξε, καὶ οὕσπερ αὕτη ἀνοδύνως ¹ ἐγέν-
νησε, καὶ ἐθρέψατο τοῖς τῶν Πατέρων δόγμασιν, οὗ-
τος αὐτοὺς ἀλλοτρίους ἐποίησε, καὶ ξένους τῆς μη-
τρικῆς αὐτῶν ἀγχιστείας.
π. Τοότου δὲ τοῦ ζῇν κακῶς ἀποῤῥήςαντος, ἀν-
έφυεν εὐθὺς τὸ μιαρὸν αὐτοῦ γέννημα, καὶ τῆς κα-
κίας αὐτοῦ κληρονόμος ἐν διπλῷ γενόμενος, Κων-
σταντῖνος, ὁ ἀποποιήσας ἑαυτὸν ἐκ σπαργάνων τῆς
τῶν Χριστιανῶν εὐσεβείας καὶ πίστεως, ἐξ αὐτῆς
τῆς ἀγίας καὶ ἀμώμου κολυμβήθρας. Καὶ πῶς,
ἄκουε. Ὁτε γὰρ βρέφος ὡν ἐβαπτίζετο ὑπὸ τοῦ
ὀρχιερέως καὶ ποιμένος ἡμῶν Γερμανοῦ εἰς τὸν
ναὸν τῆς ἀγίας Σοφίας· τῷ φωνῆσαι τὸν πατριάρ-
χην, « θαπτίζεται ὁ δεῖνα, εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς
καὶ τοῦ rἰοῦ καὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος,» παρʼ αὐτὰ
ὁ τῆς Ἐκκλησίας δυσειδὴς ἐχθρὸς καὶ ἀλλότριος,
τὴν κολυμβήθραν ὅλην ἡχρείωσε, καὶ ἐξεπλήρωσε
πάντας τοὺς παρατυγχάνοντας τῆς δυσωδίας τούτου
ἐκ τῶν μιαρῶν αὐτοῦ ἐγκάτων· ὥστε φωνῆσαι τὸν
ἱεροφάντην Γερμανόν· « Οὗτος φανήσεται τῇ Ἐκ-
κλησίᾳ δυσωδία μεγάλη. » Ὁρᾷτε πρῶτον τῆς αὐτοῦ
κακίας ἔργον· βλέπετε ποίαν παρανομίαν ἐποίησε
καὶ ἐτεκτόνευσεν. Ἰδετε οἶα σκάνδαλα ὁ τῆς αἰρέ-
σεως πρώταρχος ἐκαινούργησε
ώλειαν.
καʼ. Μετὰ γὰρ τὸ κρατῆσαι αὐτὸν τὸ κράτος τῆς
βασιλείας, ἡ αὐθάδεια αὐτοῦ πᾶσι πρόδηλος ἐφάνη·
πρόγραμμα γὰρ ἐξέπεμψε κατὰ πᾶσαν ἐξαρχίαν
τὴν ὑπὸ τῆς χειρὸς αὐτοῦ, πάντας ὑπογράψαι καὶ
όμνύναι τοῦ ἀθετῆσαι τὴν προσκύνησιν τῶν σεπτῶν
εἰκόνων· καὶ καθάπερ ἡμεῖς, ὡ φίλοι, σήμερον λέ-
γομεν· Ἀπέλθωμεν εἰς τὴν παναγίαν Θεοτόκον τοῦ
προσεύξασθαι· εἴτε εἰς τοὺς ἀγίους ἀποστόλους·
εἴτε εἰς τοὺς ἀγίους τεσσαράκοντα μάρτυρας· εἴτε
εἰς τὸν ἅγιον πρωτομάρτυρα Στέφανον· τοῦτο ὁ
δόλιος οὐδὲ τῇ ἀκοῇ ὑπεδέξατο, ἀλλὰ τὸ ἄγιον ἐκ
τῶν ἀγίων ἀποβαλλόμενος, τὴν παναγίαν Θεοτόκον
ὡνόμαζε ¹, μετὰ θάνατον αὐτὴν βοηθεῖν μὴ δυνα-
μένην· καὶ τοὺς ἀγίους ἀποστόλους, καὶ πάντας
τοὺς μακαρίους μάρτυρας, πρεσβείαν μὴ κεκτημέ-
νους, μόνους ἐαυτοὺς ὡφελήσαντας διὰ τὰ πάθη,
ἅπερ ὑπέστησαν, καὶ τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς ἐκ τῆς κο-
ἐάσεως διασώσαντας· ἐπεὶ τοὺς προσκαλουμένους
αὐτοὺς ἢ προστρέχοντας, μηδὲν ὡφελοῦντας. Ὁ
Τheophanem, n. 37I.
μύστην καὶ συῤῥάμμονα τῆς αὐτοῦ ἀνομίας, ὡς
ἀληθῶς ὁ ἄγριος θὴρ, τῇ Ἐκκλησίᾳ εἰσεπήδησε,
καὶ πολλοὺς ἐξ αὐτῆς ἀπέσπασε, καὶ ἐκ τῶν κόλπων
αὐτῆς ἐσπάραξε, καὶ οὕσπερ αὕτη ἀνοδύνως ¹ ἐγέν-
νησε, καὶ ἐθρέψατο τοῖς τῶν Πατέρων δόγμασιν, οὗ-
τος αὐτοὺς ἀλλοτρίους ἐποίησε, καὶ ξένους τῆς μη-
τρικῆς αὐτῶν ἀγχιστείας.
π. Τοότου δὲ τοῦ ζῇν κακῶς ἀποῤῥήςαντος, ἀν-
έφυεν εὐθὺς τὸ μιαρὸν αὐτοῦ γέννημα, καὶ τῆς κα-
κίας αὐτοῦ κληρονόμος ἐν διπλῷ γενόμενος, Κων-
σταντῖνος, ὁ ἀποποιήσας ἑαυτὸν ἐκ σπαργάνων τῆς
τῶν Χριστιανῶν εὐσεβείας καὶ πίστεως, ἐξ αὐτῆς
τῆς ἀγίας καὶ ἀμώμου κολυμβήθρας. Καὶ πῶς,
ἄκουε. Ὁτε γὰρ βρέφος ὡν ἐβαπτίζετο ὑπὸ τοῦ
ὀρχιερέως καὶ ποιμένος ἡμῶν Γερμανοῦ εἰς τὸν
ναὸν τῆς ἀγίας Σοφίας· τῷ φωνῆσαι τὸν πατριάρ-
χην, « θαπτίζεται ὁ δεῖνα, εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς
καὶ τοῦ rἰοῦ καὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος,» παρʼ αὐτὰ
ὁ τῆς Ἐκκλησίας δυσειδὴς ἐχθρὸς καὶ ἀλλότριος,
τὴν κολυμβήθραν ὅλην ἡχρείωσε, καὶ ἐξεπλήρωσε
πάντας τοὺς παρατυγχάνοντας τῆς δυσωδίας τούτου
ἐκ τῶν μιαρῶν αὐτοῦ ἐγκάτων· ὥστε φωνῆσαι τὸν
ἱεροφάντην Γερμανόν· « Οὗτος φανήσεται τῇ Ἐκ-
κλησίᾳ δυσωδία μεγάλη. » Ὁρᾷτε πρῶτον τῆς αὐτοῦ
κακίας ἔργον· βλέπετε ποίαν παρανομίαν ἐποίησε
καὶ ἐτεκτόνευσεν. Ἰδετε οἶα σκάνδαλα ὁ τῆς αἰρέ-
σεως πρώταρχος ἐκαινούργησε
ώλειαν.
καʼ. Μετὰ γὰρ τὸ κρατῆσαι αὐτὸν τὸ κράτος τῆς
βασιλείας, ἡ αὐθάδεια αὐτοῦ πᾶσι πρόδηλος ἐφάνη·
πρόγραμμα γὰρ ἐξέπεμψε κατὰ πᾶσαν ἐξαρχίαν
τὴν ὑπὸ τῆς χειρὸς αὐτοῦ, πάντας ὑπογράψαι καὶ
όμνύναι τοῦ ἀθετῆσαι τὴν προσκύνησιν τῶν σεπτῶν
εἰκόνων· καὶ καθάπερ ἡμεῖς, ὡ φίλοι, σήμερον λέ-
γομεν· Ἀπέλθωμεν εἰς τὴν παναγίαν Θεοτόκον τοῦ
προσεύξασθαι· εἴτε εἰς τοὺς ἀγίους ἀποστόλους·
εἴτε εἰς τοὺς ἀγίους τεσσαράκοντα μάρτυρας· εἴτε
εἰς τὸν ἅγιον πρωτομάρτυρα Στέφανον· τοῦτο ὁ
δόλιος οὐδὲ τῇ ἀκοῇ ὑπεδέξατο, ἀλλὰ τὸ ἄγιον ἐκ
τῶν ἀγίων ἀποβαλλόμενος, τὴν παναγίαν Θεοτόκον
ὡνόμαζε ¹, μετὰ θάνατον αὐτὴν βοηθεῖν μὴ δυνα-
μένην· καὶ τοὺς ἀγίους ἀποστόλους, καὶ πάντας
τοὺς μακαρίους μάρτυρας, πρεσβείαν μὴ κεκτημέ-
νους, μόνους ἐαυτοὺς ὡφελήσαντας διὰ τὰ πάθη,
ἅπερ ὑπέστησαν, καὶ τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς ἐκ τῆς κο-
ἐάσεως διασώσαντας· ἐπεὶ τοὺς προσκαλουμένους
αὐτοὺς ἢ προστρέχοντας, μηδὲν ὡφελοῦντας. Ὁ
Τheophanem, n. 37I.