PG 95, col. 361
ρ. Ταῦτα ἀκούσας ὁ βασιλεὺς, καὶ βρύξας ὡς
λhων, ξιφήρεις σατράπας ἀποστείλας ἐνἔπατριαρ-
χιῷ οἴκκῳ, πυγμαῖς καὶ ὀνειδισμοῖς κετεἔγκαι τὸν
ἅγιον τῶν ἐκεῖσε προσέταξεν. Οὗτινος κατελθόντος,
καὶ τοῦ μονήρους βίου συμμετόχόυ γεγονότος, τὸν
ἐσεβἢ Ἀναστάσιεs τῆς ἀρχιερωσάνης πρεβάλλεται
στρατιάότικῶς, καὶ σὐψήφῳ Θεοῦ εὐσεβείας· ὅστις
τὰ τῆς ἐκκληὸίας πάντα τοῖς βασιλείσις παραδέδωκε.
Πντα χαρὰκτῆρα τῆς θείας αὐτοῦ σαρκώσεως περι-
ελόμενος, dθσαύταιδς καὶ τῆς παναγίας Θεομήτορος.
τὴν μητρικὴν αὐτῆς πρεσβείαν καὶ παῤῥησίαν πρὸς
τὸν ἐξ αὐτῆς σαρκωθέντα Θεὸν Aόγον ἀπεναινόμενος,
ὁ τοᾶ ὑπερηφάνου διαβόλου ὑπερασπιστὴς, καὶ τὰς
τῶν ἀγίων πρεσβείας ἀποσειόμενος· τάς τε τῶν
δγώον Πατέρον θεοπνεύστους βίβλους πυρκαῖᾷ βα-
λόνν· τό τε φιλόθεον καὶ τῶν μοναζόντιων τάγμα μυ-
σαττόμενός ὁ μισόχριστος, τόν τε ἱερῶν παρθένων
κφτάλογον γαμικοῖς συναλλάγμασι περιζευγτύωv,
τῆς εὐλαβείας τὰ ἐνδύματα πυρὶ κατακαίων, τὴν
τβν ἱερῶν μοναστῶν σεβασμίατ γενειάδα, καὶ πο-
λιὰς αἰδεσίμους, καὶ τὰς θείας κόρας βρομαίῳ κα-
τάκαίών υρί· σκοτίας σχῆμα τοῦτο καλέσας, ὁ τῇ
ψυχῇ ἐσκοτισμένος, τοὺς ὑπʼ αὐτὸ τὸ σχῆμα κατα-
ἔεγομένους, ἀμνημονεύτους ἐκάλεσε καὶ εἰδωλολά-
qἔφας, διὰ τὴν πρὸς τὰς σεπτὰς εἰκόνας προσκύνη-
σν· ἅππαντα δὲ τὸν ὑπʼ αὐτὸν λαὸν ἐκκλησιάσας,
ὀμόσαι πάντας πεποίηκε προτιθεμένων τοῦ τε ζωο-
ποιιοῦ σώματος άαὶ αἴματος τοῦ Χριστοῦ, τῶν τε
ἀχράντων ξύλων ἐν οἶς Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν χεῖρας
ἐξέτεινεν, καὶ τῶν ἀγίων Εὐαγγελίων, διʼ ῶν Χρι-
στὸς ἄαρακελεύεται ἡμᾶς μὴ ὀμόσαι ὅλως, μὴ προσ-
κυνῆσαι εἰκόνας ἀγίας, ἀλλὰ ταύτην εἰδωλον καλεῖν,
μήτε ἐξ ἀββᾷ κοινωνῆσαι, ἢ τὸ, χαρε, τὸ σύνολον
δοῦναι αὐτοῦ· ὡ τῆς ἐρεσχελίαςl ὀμοιότροπον καὶ
ὄμόηχον εὐρὼν ὄργανον, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὀμώνυμον,
καὶ ὀμόφρονά τινα τοῦ ἰερατικοῦ καταλόγου, τοῦτον
ἐπὶ τὴν Ἐκκλησίαν ἐπάρας, οὐχὶ Θεοῦ καὶ ἱερέων
ψήφῳ, ἀλλὰ τῇ αὐτοῦ πανουργίᾳ, τῶν ἀμφοτέρων ἐν
τῷ ἄμβωνι ἀνελθόντων, ὑπὸ τῶν τοῦ βασιλέως χει-
ρῶν Κωνσταντίνου Κωνσταντῖνος τὴν ἱερὰν ὁ ἀνίε-
ρὸς ἐνδιδύσκεται διπλιῖδα καὶ τὸ ὡμοφόριον. Ὁ τῆς
ἀναξίαςl ὁ ἀσπιδιφόρος, ἱεροθέτης· καὶ ὁ πολέμοις
καὶ φόνοις ἐσχολακὼς,ἱερουργός· καὶ ὁ τρισὶ γυ-
ναιξὶ ππαρανόμως συζευχθεὶς, τῶν ἱερῶν χειροτονὴ-
τὴς καθίΘτατο.
Δ. ἘἘα τούτοω οὖν συμπλεχθείσης τῆς μιαρᾶς
συνωρδος, ὡς παράνόμου σειρᾶς, προγράμματα
κατὰ πᾶσαν ἐπαρχίὰν ἐπέμπετο πρὸς τοὺς κατὰ
χbραν ἀρχισατράπας σὸν ἐπισκόποις, τὴν βασι-
λεύουσαν πβλιν καταλαβεῖν, πρὸς τὸ σύνοδον γενέ-
σθαι () κετὰ τῶν σεπτῶν εἰκόνων· τοῦ δὲ τυράννου
τὸν σεββάσμιιον τῆς παναχράντου Θεοτόκου τὸν ἐυ
Ελαχέρναις χαρακτῆρα κατορύξαντος, σύνοδον ἀθε-
τούντων ψευδοῖερέων ἐν αὐτῷ τῷ πανσέπτῳ ναῷ ὁ sti gregis proditore præsidens, falsorum prævari-
Noxπο.
Imuo Copronymi synodus Constantini inauguratione vacat.
Pμτuoι. Gu. ἘCV.
..
λhων, ξιφήρεις σατράπας ἀποστείλας ἐνἔπατριαρ-
χιῷ οἴκκῳ, πυγμαῖς καὶ ὀνειδισμοῖς κετεἔγκαι τὸν
ἅγιον τῶν ἐκεῖσε προσέταξεν. Οὗτινος κατελθόντος,
καὶ τοῦ μονήρους βίου συμμετόχόυ γεγονότος, τὸν
ἐσεβἢ Ἀναστάσιεs τῆς ἀρχιερωσάνης πρεβάλλεται
στρατιάότικῶς, καὶ σὐψήφῳ Θεοῦ εὐσεβείας· ὅστις
τὰ τῆς ἐκκληὸίας πάντα τοῖς βασιλείσις παραδέδωκε.
Πντα χαρὰκτῆρα τῆς θείας αὐτοῦ σαρκώσεως περι-
ελόμενος, dθσαύταιδς καὶ τῆς παναγίας Θεομήτορος.
τὴν μητρικὴν αὐτῆς πρεσβείαν καὶ παῤῥησίαν πρὸς
τὸν ἐξ αὐτῆς σαρκωθέντα Θεὸν Aόγον ἀπεναινόμενος,
ὁ τοᾶ ὑπερηφάνου διαβόλου ὑπερασπιστὴς, καὶ τὰς
τῶν ἀγίων πρεσβείας ἀποσειόμενος· τάς τε τῶν
δγώον Πατέρον θεοπνεύστους βίβλους πυρκαῖᾷ βα-
λόνν· τό τε φιλόθεον καὶ τῶν μοναζόντιων τάγμα μυ-
σαττόμενός ὁ μισόχριστος, τόν τε ἱερῶν παρθένων
κφτάλογον γαμικοῖς συναλλάγμασι περιζευγτύωv,
τῆς εὐλαβείας τὰ ἐνδύματα πυρὶ κατακαίων, τὴν
τβν ἱερῶν μοναστῶν σεβασμίατ γενειάδα, καὶ πο-
λιὰς αἰδεσίμους, καὶ τὰς θείας κόρας βρομαίῳ κα-
τάκαίών υρί· σκοτίας σχῆμα τοῦτο καλέσας, ὁ τῇ
ψυχῇ ἐσκοτισμένος, τοὺς ὑπʼ αὐτὸ τὸ σχῆμα κατα-
ἔεγομένους, ἀμνημονεύτους ἐκάλεσε καὶ εἰδωλολά-
qἔφας, διὰ τὴν πρὸς τὰς σεπτὰς εἰκόνας προσκύνη-
σν· ἅππαντα δὲ τὸν ὑπʼ αὐτὸν λαὸν ἐκκλησιάσας,
ὀμόσαι πάντας πεποίηκε προτιθεμένων τοῦ τε ζωο-
ποιιοῦ σώματος άαὶ αἴματος τοῦ Χριστοῦ, τῶν τε
ἀχράντων ξύλων ἐν οἶς Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν χεῖρας
ἐξέτεινεν, καὶ τῶν ἀγίων Εὐαγγελίων, διʼ ῶν Χρι-
στὸς ἄαρακελεύεται ἡμᾶς μὴ ὀμόσαι ὅλως, μὴ προσ-
κυνῆσαι εἰκόνας ἀγίας, ἀλλὰ ταύτην εἰδωλον καλεῖν,
μήτε ἐξ ἀββᾷ κοινωνῆσαι, ἢ τὸ, χαρε, τὸ σύνολον
δοῦναι αὐτοῦ· ὡ τῆς ἐρεσχελίαςl ὀμοιότροπον καὶ
ὄμόηχον εὐρὼν ὄργανον, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὀμώνυμον,
καὶ ὀμόφρονά τινα τοῦ ἰερατικοῦ καταλόγου, τοῦτον
ἐπὶ τὴν Ἐκκλησίαν ἐπάρας, οὐχὶ Θεοῦ καὶ ἱερέων
ψήφῳ, ἀλλὰ τῇ αὐτοῦ πανουργίᾳ, τῶν ἀμφοτέρων ἐν
τῷ ἄμβωνι ἀνελθόντων, ὑπὸ τῶν τοῦ βασιλέως χει-
ρῶν Κωνσταντίνου Κωνσταντῖνος τὴν ἱερὰν ὁ ἀνίε-
ρὸς ἐνδιδύσκεται διπλιῖδα καὶ τὸ ὡμοφόριον. Ὁ τῆς
ἀναξίαςl ὁ ἀσπιδιφόρος, ἱεροθέτης· καὶ ὁ πολέμοις
καὶ φόνοις ἐσχολακὼς,ἱερουργός· καὶ ὁ τρισὶ γυ-
ναιξὶ ππαρανόμως συζευχθεὶς, τῶν ἱερῶν χειροτονὴ-
τὴς καθίΘτατο.
Δ. ἘἘα τούτοω οὖν συμπλεχθείσης τῆς μιαρᾶς
συνωρδος, ὡς παράνόμου σειρᾶς, προγράμματα
κατὰ πᾶσαν ἐπαρχίὰν ἐπέμπετο πρὸς τοὺς κατὰ
χbραν ἀρχισατράπας σὸν ἐπισκόποις, τὴν βασι-
λεύουσαν πβλιν καταλαβεῖν, πρὸς τὸ σύνοδον γενέ-
σθαι () κετὰ τῶν σεπτῶν εἰκόνων· τοῦ δὲ τυράννου
τὸν σεββάσμιιον τῆς παναχράντου Θεοτόκου τὸν ἐυ
Ελαχέρναις χαρακτῆρα κατορύξαντος, σύνοδον ἀθε-
τούντων ψευδοῖερέων ἐν αὐτῷ τῷ πανσέπτῳ ναῷ ὁ sti gregis proditore præsidens, falsorum prævari-
Noxπο.
Imuo Copronymi synodus Constantini inauguratione vacat.
Pμτuoι. Gu. ἘCV.
..