PG 95, col. 365
παεὰ τοῦ Χριστοῦ σύμβολα κατέχειν τε καὶ σεβάζε-
αθαι ἐθέσπισαν· καθώς φησι τὸ θεῖον λόγιον· « Δεῖξόν
μοι τὴν ὄψιν καὶ ἀκούτισόν με τὴν φωνήν σου, ὅτι
ἡ δψις σου ὡραία, καὶ ἡ φωνή σου ἡδεῖα.» Οὐκ ἔστι
παρὰ Χριστιανοῖς Θεὸς πρόσφατος, οὐδὲ προσκεκὐ-
νηται παρʼ αὐτοῖς Θεὸς ἀλλότριος· ὅτι, τίς Θεὸς
πάρεξ τοῦ Κωρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ; ἢ τίς Θεὸς
πλὴν αὐτοῦς Ποῦ εἰσιν οἱ Χριστιανοκατήγοροι, οἰ
ἱεροκατήγοροι, οἱ ἐαυτοὺς τῆς Χριστωνύμου κλή-
σεως ἀποξενώσαντες; οἱ ἐαυτοὺς τῆς μελλούσης
ἐλπίδος τῶν Χριστιανῶν ἀπελπίσαντες, οἱ πεπλα-
νημένοι ἀπὸ μήτρας τῆς θείας κολυμβήθρας, ἀμαρ-
τωλοὶ ἄνθρωποι, τὰ χείλη τὰ δέλια τὰ λαλοῦντα κατὰ
τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας ἀνομίαν, ἐν ὑπερηφανείᾳ
καὶ ἐξουδενώσει, οἱ πᾶσαν ἔΓραφὴν θεόπνευστον καὶ
ὡφέλιμον στρεβλοῦντες κατὰ τὰς ἰδίας ἐπιθυμίας,
οἱ τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατήσαντες, καὶ τὸ αἶμα
τῆς διαθήκης καινὸν ἡγησάμενοι, ἐν ῷ ἡγιάσθηφαν,
καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐν ᾧ ἐχειροτονήθησαν
ἐνυβρίσαντες, οἱ ψευδοχριστιανοὶ, οἱ τὴν ἀγίαν καὶ
καθαρὰν Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, τράπεζαν ἡλισγημένην
ἀποκαλέσαντες, οἱ μὴ εἰδότες διαφορὰν ἀγίου καὶ
θεβξλον, καθαροῦ καὶ ἀκαθάρτου; Πολλὰ ὥφειλον
γράψαι, ἐλλʼ οὐκ ἰσχύομεν διὰ μέλανος καὶ χάρτου·
ἀλλʼ ἐππὶ τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν.
pcllutam appellarunt, qui nesciunt, quid sanctum inter et prulanut intersit? Cum plura scribere
operæ pretiumu videatur, non possumus per atramentum et chartam. Verum ad sroposituma reser-
1assur.
ις. Αὕθις ὁ φερώνυμος Nικηφόρος ὁ ἐν ββασιλεῦσι
τοῦ Χριστοῦ εὐσεβέστατος καὶ ὀρθόδοξος (8) θερά-
αων· ὡσαύτως καὶ οἱ τῆς εὐσεβείας υἱοὶ καὶ τῆς
βασιλείας διάδοχοι, βεβαίαν καὶ ἀσάλευτον τὴν πί-
στιν διατηρήσαντες τῷ Χριστῷ, καὶ τῷ μεγάλῳ
ἐρχιερεd πατριάρχῃ Nικηφόρῳ παρέθεντο τὴν Ἐκ-
κλησίαν καθαρὰν καὶ ἀμίαντον, μὴ ἔχουσαν σπῖλον
ἢ ῥυτίδα. Ἀλλʼ αῦθις πάλιν ἡμῖν φερώνυμος τῆς
δυσσεβείας θὴρ, ὡς λέων ἀρπάζων καὶ ὡρυόμενος
ἐνέσκηψεν· ἡ δὲ λύμη τῆς τοιαύτης ψυχοφθόρου
αἰρέσεως τοιᾷδε προφάσει ἐνέσκηψε. Μιχαὴλ καὶ
Θεοφυλάκτου τῶν θεοφιλεστάτων καὶ εὐσεβεστάτων
ἀνδρῶν τὰ βασίλεια ἰθυνόντων, καὶ τῆς Ἐκκλησίας
τοῦ Θεοῦ οὕσης ἐν βαθυτάτῃ γαλήνῃ, καὶ τῶν
ἱεραρχῶν πάντων ἤσυχον καὶ ἡρεμαῖον βίον σὺν τοῖς
ἐερεῦσι καὶ εὐλαβέσι μοναχοῖς διαγόντων ἐν πάσῃ
εὐσεἔείᾳ καὶ σεμνότητι, οὐκ οἶδʼ ὅπως εἰπεῖν, τέρας
ξενοφανὲς εἰσέδυ εἰς τὴν πανευδαίμονα πόλιν· γυ-
vαικός τινος τῶν ἐγρωρίων τετοκυίας βρέφος, τὰ
μὲν ἄπω μέλη τοῦ σώματος ἕως τοῦ ὀμφαλοῦ εἶχε
πάντα παιδὸς, τὰ δὲ ὑποκάτω, θηρῶν ἀγρίων, λεόν-
τιων καὲ παρδάλεων καὶ λύκων. Καὶ τούτων μὲν ἠσαν
ααἰ μορφαὶ κιττούμεναι, στε γινώσκειν ἐκάστου τὸυ
οχηματισμόν· ἀλλά γε ἐαυτῇ ἡ ἐγγαστρίμυθος ὑπὸ
ss Psa. εατα, s; Canι. n, 14. 7 Cuit. v, 13. Cant. , 14. ⁶⁶ Εxod. τα, 2; Psal. εxαα, 10.
a Peal. X, 32. Hebr. ε, 29.
Noxὰ.
(8) Εὐσεβέστατος καὶ ὀρθόδοξος· Religiosissi- percit, lManichaicæ nihilominus impietatis, imo
mum vocant icephorum Orientales rerum Byn- sceleratissimæ vitæ reus agitur Τheophane aliis-
tinarum nescii, utpote sub Saracenorum jugo ge- que scriptoribus Græcis.
mentes. Nicephorus vero etsi imagiiilbus iacris pe-
αθαι ἐθέσπισαν· καθώς φησι τὸ θεῖον λόγιον· « Δεῖξόν
μοι τὴν ὄψιν καὶ ἀκούτισόν με τὴν φωνήν σου, ὅτι
ἡ δψις σου ὡραία, καὶ ἡ φωνή σου ἡδεῖα.» Οὐκ ἔστι
παρὰ Χριστιανοῖς Θεὸς πρόσφατος, οὐδὲ προσκεκὐ-
νηται παρʼ αὐτοῖς Θεὸς ἀλλότριος· ὅτι, τίς Θεὸς
πάρεξ τοῦ Κωρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ; ἢ τίς Θεὸς
πλὴν αὐτοῦς Ποῦ εἰσιν οἱ Χριστιανοκατήγοροι, οἰ
ἱεροκατήγοροι, οἱ ἐαυτοὺς τῆς Χριστωνύμου κλή-
σεως ἀποξενώσαντες; οἱ ἐαυτοὺς τῆς μελλούσης
ἐλπίδος τῶν Χριστιανῶν ἀπελπίσαντες, οἱ πεπλα-
νημένοι ἀπὸ μήτρας τῆς θείας κολυμβήθρας, ἀμαρ-
τωλοὶ ἄνθρωποι, τὰ χείλη τὰ δέλια τὰ λαλοῦντα κατὰ
τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας ἀνομίαν, ἐν ὑπερηφανείᾳ
καὶ ἐξουδενώσει, οἱ πᾶσαν ἔΓραφὴν θεόπνευστον καὶ
ὡφέλιμον στρεβλοῦντες κατὰ τὰς ἰδίας ἐπιθυμίας,
οἱ τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατήσαντες, καὶ τὸ αἶμα
τῆς διαθήκης καινὸν ἡγησάμενοι, ἐν ῷ ἡγιάσθηφαν,
καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐν ᾧ ἐχειροτονήθησαν
ἐνυβρίσαντες, οἱ ψευδοχριστιανοὶ, οἱ τὴν ἀγίαν καὶ
καθαρὰν Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, τράπεζαν ἡλισγημένην
ἀποκαλέσαντες, οἱ μὴ εἰδότες διαφορὰν ἀγίου καὶ
θεβξλον, καθαροῦ καὶ ἀκαθάρτου; Πολλὰ ὥφειλον
γράψαι, ἐλλʼ οὐκ ἰσχύομεν διὰ μέλανος καὶ χάρτου·
ἀλλʼ ἐππὶ τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν.
pcllutam appellarunt, qui nesciunt, quid sanctum inter et prulanut intersit? Cum plura scribere
operæ pretiumu videatur, non possumus per atramentum et chartam. Verum ad sroposituma reser-
1assur.
ις. Αὕθις ὁ φερώνυμος Nικηφόρος ὁ ἐν ββασιλεῦσι
τοῦ Χριστοῦ εὐσεβέστατος καὶ ὀρθόδοξος (8) θερά-
αων· ὡσαύτως καὶ οἱ τῆς εὐσεβείας υἱοὶ καὶ τῆς
βασιλείας διάδοχοι, βεβαίαν καὶ ἀσάλευτον τὴν πί-
στιν διατηρήσαντες τῷ Χριστῷ, καὶ τῷ μεγάλῳ
ἐρχιερεd πατριάρχῃ Nικηφόρῳ παρέθεντο τὴν Ἐκ-
κλησίαν καθαρὰν καὶ ἀμίαντον, μὴ ἔχουσαν σπῖλον
ἢ ῥυτίδα. Ἀλλʼ αῦθις πάλιν ἡμῖν φερώνυμος τῆς
δυσσεβείας θὴρ, ὡς λέων ἀρπάζων καὶ ὡρυόμενος
ἐνέσκηψεν· ἡ δὲ λύμη τῆς τοιαύτης ψυχοφθόρου
αἰρέσεως τοιᾷδε προφάσει ἐνέσκηψε. Μιχαὴλ καὶ
Θεοφυλάκτου τῶν θεοφιλεστάτων καὶ εὐσεβεστάτων
ἀνδρῶν τὰ βασίλεια ἰθυνόντων, καὶ τῆς Ἐκκλησίας
τοῦ Θεοῦ οὕσης ἐν βαθυτάτῃ γαλήνῃ, καὶ τῶν
ἱεραρχῶν πάντων ἤσυχον καὶ ἡρεμαῖον βίον σὺν τοῖς
ἐερεῦσι καὶ εὐλαβέσι μοναχοῖς διαγόντων ἐν πάσῃ
εὐσεἔείᾳ καὶ σεμνότητι, οὐκ οἶδʼ ὅπως εἰπεῖν, τέρας
ξενοφανὲς εἰσέδυ εἰς τὴν πανευδαίμονα πόλιν· γυ-
vαικός τινος τῶν ἐγρωρίων τετοκυίας βρέφος, τὰ
μὲν ἄπω μέλη τοῦ σώματος ἕως τοῦ ὀμφαλοῦ εἶχε
πάντα παιδὸς, τὰ δὲ ὑποκάτω, θηρῶν ἀγρίων, λεόν-
τιων καὲ παρδάλεων καὶ λύκων. Καὶ τούτων μὲν ἠσαν
ααἰ μορφαὶ κιττούμεναι, στε γινώσκειν ἐκάστου τὸυ
οχηματισμόν· ἀλλά γε ἐαυτῇ ἡ ἐγγαστρίμυθος ὑπὸ
ss Psa. εατα, s; Canι. n, 14. 7 Cuit. v, 13. Cant. , 14. ⁶⁶ Εxod. τα, 2; Psal. εxαα, 10.
a Peal. X, 32. Hebr. ε, 29.
Noxὰ.
(8) Εὐσεβέστατος καὶ ὀρθόδοξος· Religiosissi- percit, lManichaicæ nihilominus impietatis, imo
mum vocant icephorum Orientales rerum Byn- sceleratissimæ vitæ reus agitur Τheophane aliis-
tinarum nescii, utpote sub Saracenorum jugo ge- que scriptoribus Græcis.
mentes. Nicephorus vero etsi imagiiilbus iacris pe-