PG 95, col. 428
sistentia Verbi, quæ facta est illi hypostasis vluti
substandi principium, ejusque exsistentiæ origo
prima. Quocirca corpus ejus deiseautum fuit acci-
piendo penetrationem [ περιχώρησιν ] deitatis in
seipso, cujus operatione impletum fuit. Quia Ver-
bum affecit illud proprietatibus deitatis, ita ut di-
vinis veluti vulncribus perforatus sit. Neque vero
pervenit ad naturam divinitatis ipsius dolor cor-
potis ejus : idcirco vivificum factum est, divinitate
impassibili manente: velut nimirum gladius can-
dens, cum sit unus, non duo gladii, adeoque hy-
postasis una, in seipsa possidet duas naturas; quia
natura ferri non migrat in naturam ignis, ncque
natura ignis in naturam ferri, sed utraquc, quan-
diu conjunguntur, manet in propria natura, etiam
post unitionem. Atqui gladius candens ustionemm
facit ct sectionem; quia accepit a ferro naturam
solidam, ct ab igne naturam subtilem. Sed nequo
sectio ignis est, neque adustio ferri, etiamsi si -
mul sint, sed utraque actum suum edit. Sic Chri-
stus et Dominus unus, cum diversas naturas ha-
beat, dcitatem scilicet et humanitatem, deitas
ejus in corporis naturam non migravit, ncque
corpus in naturam Verbi; sed utraque post uni-
tionem permansit libera et immunis s conversione
ct mutatione. Porro Christus unus cum sit, divi-
nitatis suæ edit opera, et opera humanitatis; cum
complectatur in se naturam increatam, expertem-
que materiæ aut corruptclæ, necnon naturam
creatam, materialem et corruptibilem. Itemque
Christus aliud quid secundum naturam signiicat,
qua parte opera deitatis facit, et aliud rursum qua
parte cdit opera humanitatis. Nam unaquæque na-
tura agit quod sibi proprium est cum alterius
comumunione. Apposite lgitur dicimus Christum
duas esse naturas (2) post unitionem, quia opera-
tiones quæ non repuguant secundum conditionem
exstant. Quod viri doctissimi testimonium in cansa
fuit, at in adnotationibus ad cap. 3 lib. mm De jfide,
adjeceram scholium istud Cyrillo recentius mihi
videri; quippe quod, ut dicebam modo, tametsi
disertissmumn erat, a nullo altero seriptore estho-
lico conta Monophysitas Severianosque citatum
memineram, uti nec a me lectum in operibus Cy-
rilli, Nn solum vero verba hæc initio scholii pri-
mi Cyrilliani de incarnatione visuntur in vnriis
edtionibus, tum sancti doctoris, tum Ephesinæ
synodi, verum ctiam apud Marium Mercatorem,
qui illud, ut et cætera quæ subsequuntur, in Lati-
nam linguam transtulit. Cæterum in epistola ad
Joannem Cubicularium priores istæ voces: Τὸ Χρε-
στὸς ὄνομα, οὕτε ὅρου δύναμιν ἔχει, οὕτε μὴν τήν
τινος οὐσίαν, Cyrilli cunt : quæ vero sequuntur
ὑποστάσεως δὲ της τοῦ Λόγου, hypostasis vero Perbi,
etc. Maximi, Aiexandrini doctoris observationem
compendio relerentis, quæ proinde Combelisius
tanquam Cyrilli essent, italicis litteris perperam
excudit. Scholia de incarnatione inigeniti Cyrillus
scripsit post sancitam pacem cum Orientalibus,
atque idcirco in eis deditiori opera, ut unam Chri-
sti personam, ita duas naturas propugnat et expli-
cat.
substandi principium, ejusque exsistentiæ origo
prima. Quocirca corpus ejus deiseautum fuit acci-
piendo penetrationem [ περιχώρησιν ] deitatis in
seipso, cujus operatione impletum fuit. Quia Ver-
bum affecit illud proprietatibus deitatis, ita ut di-
vinis veluti vulncribus perforatus sit. Neque vero
pervenit ad naturam divinitatis ipsius dolor cor-
potis ejus : idcirco vivificum factum est, divinitate
impassibili manente: velut nimirum gladius can-
dens, cum sit unus, non duo gladii, adeoque hy-
postasis una, in seipsa possidet duas naturas; quia
natura ferri non migrat in naturam ignis, ncque
natura ignis in naturam ferri, sed utraquc, quan-
diu conjunguntur, manet in propria natura, etiam
post unitionem. Atqui gladius candens ustionemm
facit ct sectionem; quia accepit a ferro naturam
solidam, ct ab igne naturam subtilem. Sed nequo
sectio ignis est, neque adustio ferri, etiamsi si -
mul sint, sed utraque actum suum edit. Sic Chri-
stus et Dominus unus, cum diversas naturas ha-
beat, dcitatem scilicet et humanitatem, deitas
ejus in corporis naturam non migravit, ncque
corpus in naturam Verbi; sed utraque post uni-
tionem permansit libera et immunis s conversione
ct mutatione. Porro Christus unus cum sit, divi-
nitatis suæ edit opera, et opera humanitatis; cum
complectatur in se naturam increatam, expertem-
que materiæ aut corruptclæ, necnon naturam
creatam, materialem et corruptibilem. Itemque
Christus aliud quid secundum naturam signiicat,
qua parte opera deitatis facit, et aliud rursum qua
parte cdit opera humanitatis. Nam unaquæque na-
tura agit quod sibi proprium est cum alterius
comumunione. Apposite lgitur dicimus Christum
duas esse naturas (2) post unitionem, quia opera-
tiones quæ non repuguant secundum conditionem
exstant. Quod viri doctissimi testimonium in cansa
fuit, at in adnotationibus ad cap. 3 lib. mm De jfide,
adjeceram scholium istud Cyrillo recentius mihi
videri; quippe quod, ut dicebam modo, tametsi
disertissmumn erat, a nullo altero seriptore estho-
lico conta Monophysitas Severianosque citatum
memineram, uti nec a me lectum in operibus Cy-
rilli, Nn solum vero verba hæc initio scholii pri-
mi Cyrilliani de incarnatione visuntur in vnriis
edtionibus, tum sancti doctoris, tum Ephesinæ
synodi, verum ctiam apud Marium Mercatorem,
qui illud, ut et cætera quæ subsequuntur, in Lati-
nam linguam transtulit. Cæterum in epistola ad
Joannem Cubicularium priores istæ voces: Τὸ Χρε-
στὸς ὄνομα, οὕτε ὅρου δύναμιν ἔχει, οὕτε μὴν τήν
τινος οὐσίαν, Cyrilli cunt : quæ vero sequuntur
ὑποστάσεως δὲ της τοῦ Λόγου, hypostasis vero Perbi,
etc. Maximi, Aiexandrini doctoris observationem
compendio relerentis, quæ proinde Combelisius
tanquam Cyrilli essent, italicis litteris perperam
excudit. Scholia de incarnatione inigeniti Cyrillus
scripsit post sancitam pacem cum Orientalibus,
atque idcirco in eis deditiori opera, ut unam Chri-
sti personam, ita duas naturas propugnat et expli-
cat.