PG 95, col. 455
mihil legeJudæum juvari, sed graviori onere premi.
Id autem facit, ut eum ad gratiam suscipiendam
provoeet. Aiebant qulppe Judæi opus se non habere
geatia, cums per legems justi evaderent. Quamobrem
ostendit nihil ipsis legem prodesse, quippe quam
perficere atque implere foret impossibile, quin et
maledictioni potius homines devoveret. Hæc, in-
quam, omnia astruiι, ut eos concludat indagine
gratiæ quæ per fidem habetur.
Vεαε. 13 16. « Non emim auditores legis justi
sunt apud Deum; sed factereslegis justificabuntur.
Cum eim gentes quæ legem non habent, natura-
liter ea quæ legis sunt, faciunt, ejusmodi legem
non habentes, ipsi sibi sunt lex, qui ostendunt
opus legis scriptum in cordibus suis, testimonium
reddente illis conscientia ipsorum, et inter se in-
vicem cogitationibus accusantibus, aut etiam de-
feuvdentibus, in die cum juiicabit Deus occulta
homiouum, secundum Evangelium meum, per Je-
sum Clsristum. »
Cum mentionem superius fecerit judicii Del,
hic aperte deciarat Christum esse qui in dic no-
vissimo judex sessurus sit. Ipsi nnmque omne ju-
dicium dedit Pater ¹. Id autem facit, Novi Τesta-
menti decretorum dogmatumque viamillis aperiens.
Vuuε. 719. « Si autem tu Judæus cognominaris,
et 2 requiescis in lcge, et gloriaris in Deo, et nosti
veluntatem, et probas utiliora, instructus per le-
gem, confidis teipsum esse ducem cæcorum, lumen
eorum qui in tenebris sunt. »
Comparatione facta Judæi cum Græcis, postquam
Ilium acritcr expugnavit, impressionem tantisper
remittit. Ac si quis occurrat ipsi ct dicat : ubi
igitur ea sunt Judæorum insignia et præcellentiæ?
Ostendit igitur illos nomen duntaxat habere :
euinimo ob es quibus multum gloriabantur et su-
perbiebant , supplicii dignos exsitere. Videsis
qaomodo eos undique diverbernt. Quamvis, inquit,
in lege glorieris, attamen non agis ea quæ lege
jubentur. Quodque ait iterum, confidis teipsumς
innait eum non hoc esse quod ille, sed meram
jactantiam ohtendere : ac velut verba solum eis
præripiat, præripit insuper et honorem.
Vεαs. 20. « Eruditorem insipientium, magistrum
lnfanium, habentems formam scientiæ et veritatis
ln lege. »
Enimvero graviter admodum presclytos perstrin-
gebant, quippe qui sibi videbantur doctores esse.
Vεαε. 21,22. « Qui ergo alium doces, teipsum
non doces? qui prædicas non furandum, furaris?
qui dicis non mœchandum, mœcharis? »
Grasiori Judæum pænæ subjicit, hunc prævari-
cationis reum in iis peragendo, in quibus ille sibi
aliorum arregat magisterium,
Juan. τ, 22.
ἐ ὺcg. ἔχοντας.
Id autem facit, ut eum ad gratiam suscipiendam
provoeet. Aiebant qulppe Judæi opus se non habere
geatia, cums per legems justi evaderent. Quamobrem
ostendit nihil ipsis legem prodesse, quippe quam
perficere atque implere foret impossibile, quin et
maledictioni potius homines devoveret. Hæc, in-
quam, omnia astruiι, ut eos concludat indagine
gratiæ quæ per fidem habetur.
Vεαε. 13 16. « Non emim auditores legis justi
sunt apud Deum; sed factereslegis justificabuntur.
Cum eim gentes quæ legem non habent, natura-
liter ea quæ legis sunt, faciunt, ejusmodi legem
non habentes, ipsi sibi sunt lex, qui ostendunt
opus legis scriptum in cordibus suis, testimonium
reddente illis conscientia ipsorum, et inter se in-
vicem cogitationibus accusantibus, aut etiam de-
feuvdentibus, in die cum juiicabit Deus occulta
homiouum, secundum Evangelium meum, per Je-
sum Clsristum. »
Cum mentionem superius fecerit judicii Del,
hic aperte deciarat Christum esse qui in dic no-
vissimo judex sessurus sit. Ipsi nnmque omne ju-
dicium dedit Pater ¹. Id autem facit, Novi Τesta-
menti decretorum dogmatumque viamillis aperiens.
Vuuε. 719. « Si autem tu Judæus cognominaris,
et 2 requiescis in lcge, et gloriaris in Deo, et nosti
veluntatem, et probas utiliora, instructus per le-
gem, confidis teipsum esse ducem cæcorum, lumen
eorum qui in tenebris sunt. »
Comparatione facta Judæi cum Græcis, postquam
Ilium acritcr expugnavit, impressionem tantisper
remittit. Ac si quis occurrat ipsi ct dicat : ubi
igitur ea sunt Judæorum insignia et præcellentiæ?
Ostendit igitur illos nomen duntaxat habere :
euinimo ob es quibus multum gloriabantur et su-
perbiebant , supplicii dignos exsitere. Videsis
qaomodo eos undique diverbernt. Quamvis, inquit,
in lege glorieris, attamen non agis ea quæ lege
jubentur. Quodque ait iterum, confidis teipsumς
innait eum non hoc esse quod ille, sed meram
jactantiam ohtendere : ac velut verba solum eis
præripiat, præripit insuper et honorem.
Vεαs. 20. « Eruditorem insipientium, magistrum
lnfanium, habentems formam scientiæ et veritatis
ln lege. »
Enimvero graviter admodum presclytos perstrin-
gebant, quippe qui sibi videbantur doctores esse.
Vεαε. 21,22. « Qui ergo alium doces, teipsum
non doces? qui prædicas non furandum, furaris?
qui dicis non mœchandum, mœcharis? »
Grasiori Judæum pænæ subjicit, hunc prævari-
cationis reum in iis peragendo, in quibus ille sibi
aliorum arregat magisterium,
Juan. τ, 22.
ἐ ὺcg. ἔχοντας.