PG 95, col. 76
Τωένσου ἐπισκόπου Ἀθηνῶν.
Ἰνα διὰ τῆς σεπτῆς ἐπτάδος τῶν νηστειῶν ἀσφαλῆ
τε καὶ ἀκατάπτωτον τὴν διέξοδον ὑποπτεύσωμεν. 1
ἐβδομὰς γὰρ ἀεὶ στρεφομένη τε καὶ συννεύουσα, καὶ
οἶον ἐκ τʼ αὐτοῦ περὶ ταυτὸ σημεῖον εἰλουμένη καὶ
περιπολίζουσα, τὸν ἐβδοματικὸν ἡμῖν αἰῶνα συμ-
περατοῖ.
Τοῦ ἀγίου Ἀναστασίου πατρίρχου Θεουπόλεως,
ξγουν Ἀττιοχείας Συρίας.
Δεῦρο δὴ κατανοήσωμεν, ὅτου χάριν ἐπτὰ ἐβδο-
μάσιν ἡ τεσσαρακονθήμερος τελεῖται νηστεία. Οὐ-
δαμῶς μὲν ἐξισταμένη τοῦ εἶναι Τεσσαρακοστὴ,
προσλαμβάνουσα δὲ καὶἐτέραν μυστικὴν ἀστειότητα·
ἄρτιος μὲν γὰρ, καὶ πανίερος διαπέφηνεν ὁ ἐπτὰ
ἀριθμὸς, καὶ μᾶλλον κεχαρίτωκε τῶν ἱερῶν ἡμῖν
ἀγώνων τὰς ἡμέρας, ἐπτάκις διὰ τῶν ἐπτὰ ἐβδομά-
δων τελούμενος.
Τοῦ ἀγίου Πέτρου πατριάρχου Τεροσολύμων.
Nηστείας δὲ ἐπιμνησθέντες εὐκαιρότατα, κάκεῖνα
πρὸς ὑμᾶς εἴποιμεν ἂν, ὡς Θεοῦ χάριτι, τῆς νενομι-
σμένης ἀπαρξώμεθα νηστείας, τῶν ἐπτὰ ἐβδομάδων,
ἀπὸ τῆς ἐβδόμης τοῦ Φεβρουαρίου μηνὸς, τὴν τοῦ
σωτηρίου Πάθους, καὶ τῆς Χριστοῦ Ἀναστάσεως ἐπι-
τελοῦντες πανήγυριν, τῇ εἰκάδι ἐβδόμη τοῦ λεγομέ-
νου Μαρτίου μηνός.
Erictio, quod hæretici omnes jejunia sancta octο Ἀπόδειξις, ὅτι ὀκτὼ λέγουσιν ἐδδομάδας τὼ»
ἀγίων οἰ αλρετικοὶ πάντες νηστειῶν, ληροῦντες
οῦτως.
Χρήσεις Σευήρου τοῦ Ἀκεφάλου καὶ αἰρεσιάρχον,
cipis et Pagani, qui Antiochiæ Syiæ isctus fuit καὶ Ἐλληνος, γενομένου ἀρχιεπισκόπου Ἀντιοχείας
archiepiscopus, ex ejus de sua inaugurationὲ. τῆς Συρίας, ἐκ τῶν ἐνθρονιαστικῶν αὐτοῦ λόγων,
sermonibus in sanctam Quadragesimam. Hic au- εἰς τὴν τῶν νηστειῶν Τεσσαρακοστήν· ἐλέχθη δὲ τῇ
πρὸ αὐτῆς Παρασκευῇ, ἐν τῇ Κασιανοῦ Ἐκκλησίᾳ·
οὗ ἡ ἀρχή· Nόμος ἐστὶ καὶ ἐαὶ τῶν σωματικῶν
παλαιισμάτων· καὶ ἐν τῷ μέσῳ τοῦ λόγου· « Οἱ γὰρ
τὰς πέντε αἰσθήσεις, διʼ ὧν ἡ ἀμαρτία λαμβάνει
παρείσδυσιν· ἀκοὴν, φημὶ, καὶ ὅρασιν, καὶ ἀφὴν,
καὶ γεῦσιν καὶ ὄσφρησιν· ὀκτάκις καθαίροντες, τεσ-
παράκοντα ἡμέρας νηστεύουσιν, ἴνα τῆς μακαρίας
ἐκείνης ἡμέρας τύχωσι τῆς ὀγδόης καὶ πρώτης. ὉὉ
γὰρ πέντε ἀριθμὸς ὀκτάκις ἐνελιττόμενος, τὸν τῶν
τεσσαράκοντα ἡμερῶν ἀριθμὸν ἐκτελεῖ. »
SQ4 [ Ejusdem, exæ libro capitum variorum manu prο- Τοῦ αὐεοῦ, ἐκ τῆς βίβλου τῶν ὑποσημειιωθέι των
ἰδοχείρως διαφόρων κεφαλαίων· ὑποσημείω-
σις δευτέρα ἐστὶν αὕτη.
Ὁττι δεῖ τὰς τεσσαράκοντα ἡμέρας ἀπαραλείπτως
νηστεύειν· αἱ τινες ἐκ τῶν ὁκτὼ ἐβδομάδων συν-
ἀγονται· ἐκάστης ἐβδομάδος τῶν δύο ἡμερῶν, λέγω
δὴ Σαββάτου καὶ Κυριακῆς, τῇ ἀναπαύσει προσ-
κεκληρωμένων· ὡς ἐντεῦθεν εἶναι δῆλον, ὅτιπερ οὐ
χρὴ ἐν Σαββάτῳ καὶ Κυριακῇ νηστεύειν, οὐδὲ ἐν τῇ
ἀγίᾳ τῶν νηστειῷν Τεσσαρακοστῆ.
Ἰνα διὰ τῆς σεπτῆς ἐπτάδος τῶν νηστειῶν ἀσφαλῆ
τε καὶ ἀκατάπτωτον τὴν διέξοδον ὑποπτεύσωμεν. 1
ἐβδομὰς γὰρ ἀεὶ στρεφομένη τε καὶ συννεύουσα, καὶ
οἶον ἐκ τʼ αὐτοῦ περὶ ταυτὸ σημεῖον εἰλουμένη καὶ
περιπολίζουσα, τὸν ἐβδοματικὸν ἡμῖν αἰῶνα συμ-
περατοῖ.
Τοῦ ἀγίου Ἀναστασίου πατρίρχου Θεουπόλεως,
ξγουν Ἀττιοχείας Συρίας.
Δεῦρο δὴ κατανοήσωμεν, ὅτου χάριν ἐπτὰ ἐβδο-
μάσιν ἡ τεσσαρακονθήμερος τελεῖται νηστεία. Οὐ-
δαμῶς μὲν ἐξισταμένη τοῦ εἶναι Τεσσαρακοστὴ,
προσλαμβάνουσα δὲ καὶἐτέραν μυστικὴν ἀστειότητα·
ἄρτιος μὲν γὰρ, καὶ πανίερος διαπέφηνεν ὁ ἐπτὰ
ἀριθμὸς, καὶ μᾶλλον κεχαρίτωκε τῶν ἱερῶν ἡμῖν
ἀγώνων τὰς ἡμέρας, ἐπτάκις διὰ τῶν ἐπτὰ ἐβδομά-
δων τελούμενος.
Τοῦ ἀγίου Πέτρου πατριάρχου Τεροσολύμων.
Nηστείας δὲ ἐπιμνησθέντες εὐκαιρότατα, κάκεῖνα
πρὸς ὑμᾶς εἴποιμεν ἂν, ὡς Θεοῦ χάριτι, τῆς νενομι-
σμένης ἀπαρξώμεθα νηστείας, τῶν ἐπτὰ ἐβδομάδων,
ἀπὸ τῆς ἐβδόμης τοῦ Φεβρουαρίου μηνὸς, τὴν τοῦ
σωτηρίου Πάθους, καὶ τῆς Χριστοῦ Ἀναστάσεως ἐπι-
τελοῦντες πανήγυριν, τῇ εἰκάδι ἐβδόμη τοῦ λεγομέ-
νου Μαρτίου μηνός.
Erictio, quod hæretici omnes jejunia sancta octο Ἀπόδειξις, ὅτι ὀκτὼ λέγουσιν ἐδδομάδας τὼ»
ἀγίων οἰ αλρετικοὶ πάντες νηστειῶν, ληροῦντες
οῦτως.
Χρήσεις Σευήρου τοῦ Ἀκεφάλου καὶ αἰρεσιάρχον,
cipis et Pagani, qui Antiochiæ Syiæ isctus fuit καὶ Ἐλληνος, γενομένου ἀρχιεπισκόπου Ἀντιοχείας
archiepiscopus, ex ejus de sua inaugurationὲ. τῆς Συρίας, ἐκ τῶν ἐνθρονιαστικῶν αὐτοῦ λόγων,
sermonibus in sanctam Quadragesimam. Hic au- εἰς τὴν τῶν νηστειῶν Τεσσαρακοστήν· ἐλέχθη δὲ τῇ
πρὸ αὐτῆς Παρασκευῇ, ἐν τῇ Κασιανοῦ Ἐκκλησίᾳ·
οὗ ἡ ἀρχή· Nόμος ἐστὶ καὶ ἐαὶ τῶν σωματικῶν
παλαιισμάτων· καὶ ἐν τῷ μέσῳ τοῦ λόγου· « Οἱ γὰρ
τὰς πέντε αἰσθήσεις, διʼ ὧν ἡ ἀμαρτία λαμβάνει
παρείσδυσιν· ἀκοὴν, φημὶ, καὶ ὅρασιν, καὶ ἀφὴν,
καὶ γεῦσιν καὶ ὄσφρησιν· ὀκτάκις καθαίροντες, τεσ-
παράκοντα ἡμέρας νηστεύουσιν, ἴνα τῆς μακαρίας
ἐκείνης ἡμέρας τύχωσι τῆς ὀγδόης καὶ πρώτης. ὉὉ
γὰρ πέντε ἀριθμὸς ὀκτάκις ἐνελιττόμενος, τὸν τῶν
τεσσαράκοντα ἡμερῶν ἀριθμὸν ἐκτελεῖ. »
SQ4 [ Ejusdem, exæ libro capitum variorum manu prο- Τοῦ αὐεοῦ, ἐκ τῆς βίβλου τῶν ὑποσημειιωθέι των
ἰδοχείρως διαφόρων κεφαλαίων· ὑποσημείω-
σις δευτέρα ἐστὶν αὕτη.
Ὁττι δεῖ τὰς τεσσαράκοντα ἡμέρας ἀπαραλείπτως
νηστεύειν· αἱ τινες ἐκ τῶν ὁκτὼ ἐβδομάδων συν-
ἀγονται· ἐκάστης ἐβδομάδος τῶν δύο ἡμερῶν, λέγω
δὴ Σαββάτου καὶ Κυριακῆς, τῇ ἀναπαύσει προσ-
κεκληρωμένων· ὡς ἐντεῦθεν εἶναι δῆλον, ὅτιπερ οὐ
χρὴ ἐν Σαββάτῳ καὶ Κυριακῇ νηστεύειν, οὐδὲ ἐν τῇ
ἀγίᾳ τῶν νηστειῷν Τεσσαρακοστῆ.