PG 96, col. 1349
στρεϐλοῦσι, κατά τὸν ἀδόκιμον αὐτῶν καὶ τεθολωμέ-
νον νοῦν διδάσκοντες, "Am-rp πάντα ἐνώπια τοῖς
συνιοῦσι, καί ὀρθὰ τοῖς εὑρίσκουσι γνῶσιν, κατά
τὸ γεγραμμένον. Oi μὲν γὰρ δόξῃ (5) καλ⁵ καθαρῷ τῆς
διανοίας ὄμματι τοῖς ἱεροῖς τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς
περιτυγχάνοντες λόγοις, ὄφελος θεῖον, ὥσπερ τινὰ
οὐράνιον θησαυρὸν, ταῖς αὐτῶν εἰσοικίζουσι ψυχαῖς·
οί δὲ τὸν νοῦν ἔχοντες τῷ ψεύδει προσνενευκότα, καὶ
τῆς τινων ἀθυροστομίας ἡττώμενον, καὶ βεϐήλου γνὼ-
σεως ἐραστὴν, ἐκείνων ἔσονται κοινωνοὶ, περὶ ὧν ό
μακάριος Παῦλος γράφει· Ἐν οἷς ό Θεὸς τοῦ
αίῶνος τούτου ἐτύφλωσε τὰ νοήματα τῶν άπι-
στων, είς τὸ μὴ diuortium αὐτοῖς τὸν φωτισμὸν Β
τοῦ [εὐαγγελίου τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ, ὅς ἐστιν
εἰκὼν τοῦ Θεοῦ. Τυφλώττουσι γὰρ, καί είσιν ὁδηγοὶ
τυφλῶν· τοιγαροῦν οῦτοι καὶ τοῖς τῆς ἀπωλείας ἐμ-
πίπτουσι βάθροις. Ὠς γὰρ αὐτὸς ό Σωτὴρ εἴρηκε·
Τυφλὸς τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι είς ,βόθυ-
νον ἐμπεσοῦνται. Καταφλυαροῦσι τοίνυν τινές τῶν
τῆς ἀληθείας Πατάρων καὶ διδασκάλων, καὶ δή καὶ
σκαιότητος διαϐολικῆς τὸν οἰκεῖον ἐμπλήσαντες νοῦν,
παραχαράττειν ἐπείγονται τὸ τῆς ἀληθείας μυ-
στήριον, τῆς μετά σαρκὸς οἰκονομίας τοῦ Μονογε-
νοῦς οὐ μετρίαν ποιοῦντες κατάρρησιν (4) , μὴ
νοοῦντες μήτε d λέγουσι, μήτε περὶ τίνων δια-
ϐεϐαιοῦνται, κατὰ τὸ γεγραμμένον.
β’. Εὑρεταὶ δὲ τῆς τοιαύτης ἀσεϐείας γεγόνασι πολ-
λοὶ μὲν καὶ ἕτεροι, κατά τοὺς ἀνωθεν παρῳχηκότας
καιροὺς, νῦν δὲ τῆς ἐκείνων ἀνοσιότητος οῦτοιοί προ-
φασιζόμενοι κατά τοὺς νέους Φαρισαίους. Ὠσπερ γὰρ
ἀληθῶς αὐτοὶ ἠρνήσαντο τὸν Υίὸν τοῦ Θεοῦ σαρκὶ
ἐληλυθότα, οὕτω καὶ νῦν νεοκήρυκες μὴ θέλοντες
προσκυνεῖν καὶ σεϐἀζεσθαι τῆς ὲνσάρκου τοῦ Χριστοῦ
παρουσίας, καὶτῆς κατὰ. σάρκα αὐτοῦ ἀχράντου
Μητρὸς καὶ κατά ἀλήθειαν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθὲο
νου Μαρίας, καὶ πάντων τῶν ἀγίων αὑτοῦ τὰς σεϐα-
σμίους καὶ σεπτάς εἰκόνας. Ἀλλά νέαν κενοτομοῦντες
ἐτεκτονήσαντο πίστιν, παρά τὴν ἀρχῆθεν ἐκ τῶν
ἀγίων ήμῶν Πατέρων καὶ μαθητῶν καὶ διαδόχων τῶν
ἀγίων ἀποστόλων ὑπαρχόντων. Ὠς γὰρ αὐτοῖς ἔδοξε
νῦν λέγοντες, πλέον τῶν ἀγίων Πατέρων ὧν οἱ λόγοι
καὶ al ἀρεταὶ στήριγμα καὶ στήλη τῆς καθολικῆς καὶ
ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχουσιν, οὗτοι τήν πί-
στιν φυλάττειν διαϐεϐαιοῦντες. Τάς γὰρ αὐτῶν τῶν
[Ιατέρων φωνὰς, ἀς αὐτοὶ τρανῶς ἐκήρυξαν περὶτῶν
σεϐασμίων καὶ προσκυνητῶν είκόνων, οὗτοι οί νεόσο-
φοι λαϐόντες τὰς καλῶς ὑπὸ τῶν προφητῶν ῥηθείσας
φωνάς, κατά τάς ἰδίας ἐπιθυμίας πρὸς τὸν ῖδιον νοῦν
στρεϐλοῦσιν. Ὠς γάρ αὐτοὶ περὶ τῶν είδωλικῶν
ξοάνων καὶ δαιμονικῶν ἤτηλῶν φράσαντες εἴρηκαν,
οὗτοι είς τὰς ἀγίας είκόνας μετέστρεψαν τοὺς ἁγίους
Πατέρας καὶ διδασκάλους τῆς ἁγίας καὶ ἀμωμήτου
δ Prov. vui, 9.
ο ll Cor. tv, 4. ἀ Mattb.xv, M. ε l Tim. ι, 7.
(3) Ὀξυδερκεῖ.
νον νοῦν διδάσκοντες, "Am-rp πάντα ἐνώπια τοῖς
συνιοῦσι, καί ὀρθὰ τοῖς εὑρίσκουσι γνῶσιν, κατά
τὸ γεγραμμένον. Oi μὲν γὰρ δόξῃ (5) καλ⁵ καθαρῷ τῆς
διανοίας ὄμματι τοῖς ἱεροῖς τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς
περιτυγχάνοντες λόγοις, ὄφελος θεῖον, ὥσπερ τινὰ
οὐράνιον θησαυρὸν, ταῖς αὐτῶν εἰσοικίζουσι ψυχαῖς·
οί δὲ τὸν νοῦν ἔχοντες τῷ ψεύδει προσνενευκότα, καὶ
τῆς τινων ἀθυροστομίας ἡττώμενον, καὶ βεϐήλου γνὼ-
σεως ἐραστὴν, ἐκείνων ἔσονται κοινωνοὶ, περὶ ὧν ό
μακάριος Παῦλος γράφει· Ἐν οἷς ό Θεὸς τοῦ
αίῶνος τούτου ἐτύφλωσε τὰ νοήματα τῶν άπι-
στων, είς τὸ μὴ diuortium αὐτοῖς τὸν φωτισμὸν Β
τοῦ [εὐαγγελίου τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ, ὅς ἐστιν
εἰκὼν τοῦ Θεοῦ. Τυφλώττουσι γὰρ, καί είσιν ὁδηγοὶ
τυφλῶν· τοιγαροῦν οῦτοι καὶ τοῖς τῆς ἀπωλείας ἐμ-
πίπτουσι βάθροις. Ὠς γὰρ αὐτὸς ό Σωτὴρ εἴρηκε·
Τυφλὸς τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι είς ,βόθυ-
νον ἐμπεσοῦνται. Καταφλυαροῦσι τοίνυν τινές τῶν
τῆς ἀληθείας Πατάρων καὶ διδασκάλων, καὶ δή καὶ
σκαιότητος διαϐολικῆς τὸν οἰκεῖον ἐμπλήσαντες νοῦν,
παραχαράττειν ἐπείγονται τὸ τῆς ἀληθείας μυ-
στήριον, τῆς μετά σαρκὸς οἰκονομίας τοῦ Μονογε-
νοῦς οὐ μετρίαν ποιοῦντες κατάρρησιν (4) , μὴ
νοοῦντες μήτε d λέγουσι, μήτε περὶ τίνων δια-
ϐεϐαιοῦνται, κατὰ τὸ γεγραμμένον.
β’. Εὑρεταὶ δὲ τῆς τοιαύτης ἀσεϐείας γεγόνασι πολ-
λοὶ μὲν καὶ ἕτεροι, κατά τοὺς ἀνωθεν παρῳχηκότας
καιροὺς, νῦν δὲ τῆς ἐκείνων ἀνοσιότητος οῦτοιοί προ-
φασιζόμενοι κατά τοὺς νέους Φαρισαίους. Ὠσπερ γὰρ
ἀληθῶς αὐτοὶ ἠρνήσαντο τὸν Υίὸν τοῦ Θεοῦ σαρκὶ
ἐληλυθότα, οὕτω καὶ νῦν νεοκήρυκες μὴ θέλοντες
προσκυνεῖν καὶ σεϐἀζεσθαι τῆς ὲνσάρκου τοῦ Χριστοῦ
παρουσίας, καὶτῆς κατὰ. σάρκα αὐτοῦ ἀχράντου
Μητρὸς καὶ κατά ἀλήθειαν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθὲο
νου Μαρίας, καὶ πάντων τῶν ἀγίων αὑτοῦ τὰς σεϐα-
σμίους καὶ σεπτάς εἰκόνας. Ἀλλά νέαν κενοτομοῦντες
ἐτεκτονήσαντο πίστιν, παρά τὴν ἀρχῆθεν ἐκ τῶν
ἀγίων ήμῶν Πατέρων καὶ μαθητῶν καὶ διαδόχων τῶν
ἀγίων ἀποστόλων ὑπαρχόντων. Ὠς γὰρ αὐτοῖς ἔδοξε
νῦν λέγοντες, πλέον τῶν ἀγίων Πατέρων ὧν οἱ λόγοι
καὶ al ἀρεταὶ στήριγμα καὶ στήλη τῆς καθολικῆς καὶ
ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχουσιν, οὗτοι τήν πί-
στιν φυλάττειν διαϐεϐαιοῦντες. Τάς γὰρ αὐτῶν τῶν
[Ιατέρων φωνὰς, ἀς αὐτοὶ τρανῶς ἐκήρυξαν περὶτῶν
σεϐασμίων καὶ προσκυνητῶν είκόνων, οὗτοι οί νεόσο-
φοι λαϐόντες τὰς καλῶς ὑπὸ τῶν προφητῶν ῥηθείσας
φωνάς, κατά τάς ἰδίας ἐπιθυμίας πρὸς τὸν ῖδιον νοῦν
στρεϐλοῦσιν. Ὠς γάρ αὐτοὶ περὶ τῶν είδωλικῶν
ξοάνων καὶ δαιμονικῶν ἤτηλῶν φράσαντες εἴρηκαν,
οὗτοι είς τὰς ἀγίας είκόνας μετέστρεψαν τοὺς ἁγίους
Πατέρας καὶ διδασκάλους τῆς ἁγίας καὶ ἀμωμήτου
δ Prov. vui, 9.
ο ll Cor. tv, 4. ἀ Mattb.xv, M. ε l Tim. ι, 7.
(3) Ὀξυδερκεῖ.