PG 96, col. 1361
ρίου ἀναστάσεως , μέχρι τῆς παρούσης ἰνδικτιῶνος
ὀγδόης, ἐτη ἑπτακόσια με’ λέγουσιν εῖναι, καὶ ἔκτοτε
καὶ ἕως μέχρι καὶ νῦν αἰ σεϐάσμιαι εἰκόνες ἦσαν
καὶ εἰσὶν ὑπὸ τῶν πιστῶν, ὡς προείπομεν, προσκυ-
νούμεναι ο ἐδείξατε ὅτι τὰ ἑπτακόσια ταῦτα ἔτη ή
καθολικὴ καὶ ἁποστολικὴ Ἐκκλησία, καὶ oi διδά-
σκαλοι καὶ oi ποιμένες αὐτῆς ἐπλανῶντο, καὶ ὑμῖν
τοῖς νεοκή ρυξιν ἀπεκαλύφθη ἡ ἀλήθεια τῆς πίστεως ;
Ἐξ ὅτου γάρ τὴν ἔρευναν ταύτην ἤρξατε ποιῆσαι,
εἰσὶν ἐτη πλεῖον ἢ ἐλάσσον με’. ’Δπδ γὰρ ὲννάτης
ἐπινεμήσεως ἤρξατε τῇ ἀληθείᾳ ἀντιπίπτειν καὶ
ὲρευνᾷν τὸ πῶς διαστρέψετε τὰ ἁδιάστροφα. Ἐπειο-
δὴ ἐπὶ τὴν πέτραν τῆς ’ἀληθείας ᾠκοδόμησαν οἰ
ἆγιοι ἡμῶν Πατέρες, καί πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύ-
σουσιν αὐτῆς , ἅπερ εἰσὶ τά ἄδικα καὶ πονηρὰ τῶν
αἰρετικῶν στόματα. Ἠπιοτήσατε τοῖς πατράσι καὶ
τῷ βαπτίσματι, δ παρ’ αὐτῶν εἰλήφατε, καὶ οὐκ
ἐδέξασθεαύτῶν τὴν πίστιν καὶ τοὺς λόγους. Ἐδεί-
ξατε τρανῶς τίνων μαθηταί ἐστε καὶ διάδοχοι. Ὠς
γὰρ ή ἄνοια ὑμῶν πρόδηλος γενησομένη ἐφάνη, ὄτι
ἐκείνων ἐστὲ μαθηταὶ, τῶν κραξάντων σὺν ’Δννᾳ
καὶ Καῖάφᾳ πρὸς Πιλᾶτον, λέγουσιν · Ἡμεῖς βασι-
ua οὐκ ἔχομεν ει μὴ Καίσαρα. εί καὶ προϐάτου
δορὰν ὲπέχετε καὶ ποιμένος στολὴν ἀμφιέννυσθε.
-Ὦς γάρ ἐκεῖνοι τὸν Σωτῆρα ἠρνήσαντο κατὰ πρόσ⁹
ωπον Πιλάτου, καὶ τοῦτον σταυρῷ προσπήξαντες
ἀνήλωσαν αὐτὸς δὲ τῇ θεῖκῇ αὐτοῦ δυνάμει ἀνέστη.
καὶ. ἀνῆλθεν ὲν τοῖς ὑψίστοις, καὶ ἐκάθησεν ιν δεξιᾷ C
τῆς μεγαλωσύνης τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός· Ὃ γὰρ
ἔπαθεν ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ, ἔπαθεν ἐφάπαξ, θάνα-
τος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει, κᾶν ὑμεῖς φιλοπόλεμοι
ὄντες πρὸς ἡμᾶς φιλονεικεῖτε ο ὡσαύτως καὶ ὑμεῖς,
ὲν τῷ τὸν Σωτῆρα μὴ ἰσχύοντες ὲκ δευτέρου σταυρῶ-
σαι, εἰς τοὺς τῆς ὲνσὰρκου οἰκονομίας αὐτοῦ χαραι
κτῆρας καί τὰς ὑπομνήσεις, σὺν τῇ κατὰ σάρκα
αὑτοῦ μητρὶ, καὶ τοῖς ἁγίοις αὑτοῦ μαθηταῖς καὶ
ἀποστόλοις πᾶσαν τὴν κακίαν ὑμῶν προδήλως ἐδεί-
ξατε. Καὶ γὰρ ὲν πυρὶ καὶ ἐν μυρίαις μηχαναῖς
ἐχρήσασθε κατὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων, νομίζοντες τὴν
μνήμην αὐτῶν τελέως άπαλειφῆναι, κατὰ τῶν χαραο
κτήρων τῆς χρωματουργίας αὐτῶν ἀναμνήσεως μαι-
νόμενοι. Ἀλλ’ ὅμως καὶταῦτα πράττοντες,καθ⁹ ὑμῶν
αὐτῶν ἁκονᾶτε τὸ ξίφος τῆς δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ,
καὶ πολλῆς μακροθυμίας καὶ ἁγαθότητος. Διὸ παρα-
καλῶ ὑμᾶς άπορρἰαι τήν κενὴν διδασκαλίαν ὑμῶν,
καὶ μέμψασθε ἑαυτοῖς καλῶς, ἐφ’ οἷς διεπράξασθε
κακῶς. ’Δνορθὼσατε τὰ παρειμένα γόνατα τῆς ψυ-
χῆς, καὶ τραχείας ὀρθὰς ποιήσατε’ καὶτὰς ἁγίας
φωνὰς τῶν Πατέρων σὺν ήμῖν ταῖς ἁγίαις εἰκόσι τὸ ι
σίδας ἀναπέμψατε, ὅπως κοινῇ τῇ φωνῇ δόξαν ἀνα·
πέμψωμεν τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ τῷ Υἰῷ
τοῦ Θεοῦ, σὺν τῷ ἁνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ, καὶ τῷ ζωο-
ποιῷ αὐτοῦ Πνεύματι,νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς
αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
υ Matth. 1m, 18.
ο Joan. xu, l5. P ι Ρεὶιδ tv, 1. sitom. vr, 9.
ὀγδόης, ἐτη ἑπτακόσια με’ λέγουσιν εῖναι, καὶ ἔκτοτε
καὶ ἕως μέχρι καὶ νῦν αἰ σεϐάσμιαι εἰκόνες ἦσαν
καὶ εἰσὶν ὑπὸ τῶν πιστῶν, ὡς προείπομεν, προσκυ-
νούμεναι ο ἐδείξατε ὅτι τὰ ἑπτακόσια ταῦτα ἔτη ή
καθολικὴ καὶ ἁποστολικὴ Ἐκκλησία, καὶ oi διδά-
σκαλοι καὶ oi ποιμένες αὐτῆς ἐπλανῶντο, καὶ ὑμῖν
τοῖς νεοκή ρυξιν ἀπεκαλύφθη ἡ ἀλήθεια τῆς πίστεως ;
Ἐξ ὅτου γάρ τὴν ἔρευναν ταύτην ἤρξατε ποιῆσαι,
εἰσὶν ἐτη πλεῖον ἢ ἐλάσσον με’. ’Δπδ γὰρ ὲννάτης
ἐπινεμήσεως ἤρξατε τῇ ἀληθείᾳ ἀντιπίπτειν καὶ
ὲρευνᾷν τὸ πῶς διαστρέψετε τὰ ἁδιάστροφα. Ἐπειο-
δὴ ἐπὶ τὴν πέτραν τῆς ’ἀληθείας ᾠκοδόμησαν οἰ
ἆγιοι ἡμῶν Πατέρες, καί πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύ-
σουσιν αὐτῆς , ἅπερ εἰσὶ τά ἄδικα καὶ πονηρὰ τῶν
αἰρετικῶν στόματα. Ἠπιοτήσατε τοῖς πατράσι καὶ
τῷ βαπτίσματι, δ παρ’ αὐτῶν εἰλήφατε, καὶ οὐκ
ἐδέξασθεαύτῶν τὴν πίστιν καὶ τοὺς λόγους. Ἐδεί-
ξατε τρανῶς τίνων μαθηταί ἐστε καὶ διάδοχοι. Ὠς
γὰρ ή ἄνοια ὑμῶν πρόδηλος γενησομένη ἐφάνη, ὄτι
ἐκείνων ἐστὲ μαθηταὶ, τῶν κραξάντων σὺν ’Δννᾳ
καὶ Καῖάφᾳ πρὸς Πιλᾶτον, λέγουσιν · Ἡμεῖς βασι-
ua οὐκ ἔχομεν ει μὴ Καίσαρα. εί καὶ προϐάτου
δορὰν ὲπέχετε καὶ ποιμένος στολὴν ἀμφιέννυσθε.
-Ὦς γάρ ἐκεῖνοι τὸν Σωτῆρα ἠρνήσαντο κατὰ πρόσ⁹
ωπον Πιλάτου, καὶ τοῦτον σταυρῷ προσπήξαντες
ἀνήλωσαν αὐτὸς δὲ τῇ θεῖκῇ αὐτοῦ δυνάμει ἀνέστη.
καὶ. ἀνῆλθεν ὲν τοῖς ὑψίστοις, καὶ ἐκάθησεν ιν δεξιᾷ C
τῆς μεγαλωσύνης τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός· Ὃ γὰρ
ἔπαθεν ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ, ἔπαθεν ἐφάπαξ, θάνα-
τος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει, κᾶν ὑμεῖς φιλοπόλεμοι
ὄντες πρὸς ἡμᾶς φιλονεικεῖτε ο ὡσαύτως καὶ ὑμεῖς,
ὲν τῷ τὸν Σωτῆρα μὴ ἰσχύοντες ὲκ δευτέρου σταυρῶ-
σαι, εἰς τοὺς τῆς ὲνσὰρκου οἰκονομίας αὐτοῦ χαραι
κτῆρας καί τὰς ὑπομνήσεις, σὺν τῇ κατὰ σάρκα
αὑτοῦ μητρὶ, καὶ τοῖς ἁγίοις αὑτοῦ μαθηταῖς καὶ
ἀποστόλοις πᾶσαν τὴν κακίαν ὑμῶν προδήλως ἐδεί-
ξατε. Καὶ γὰρ ὲν πυρὶ καὶ ἐν μυρίαις μηχαναῖς
ἐχρήσασθε κατὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων, νομίζοντες τὴν
μνήμην αὐτῶν τελέως άπαλειφῆναι, κατὰ τῶν χαραο
κτήρων τῆς χρωματουργίας αὐτῶν ἀναμνήσεως μαι-
νόμενοι. Ἀλλ’ ὅμως καὶταῦτα πράττοντες,καθ⁹ ὑμῶν
αὐτῶν ἁκονᾶτε τὸ ξίφος τῆς δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ,
καὶ πολλῆς μακροθυμίας καὶ ἁγαθότητος. Διὸ παρα-
καλῶ ὑμᾶς άπορρἰαι τήν κενὴν διδασκαλίαν ὑμῶν,
καὶ μέμψασθε ἑαυτοῖς καλῶς, ἐφ’ οἷς διεπράξασθε
κακῶς. ’Δνορθὼσατε τὰ παρειμένα γόνατα τῆς ψυ-
χῆς, καὶ τραχείας ὀρθὰς ποιήσατε’ καὶτὰς ἁγίας
φωνὰς τῶν Πατέρων σὺν ήμῖν ταῖς ἁγίαις εἰκόσι τὸ ι
σίδας ἀναπέμψατε, ὅπως κοινῇ τῇ φωνῇ δόξαν ἀνα·
πέμψωμεν τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ τῷ Υἰῷ
τοῦ Θεοῦ, σὺν τῷ ἁνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ, καὶ τῷ ζωο-
ποιῷ αὐτοῦ Πνεύματι,νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς
αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
υ Matth. 1m, 18.
ο Joan. xu, l5. P ι Ρεὶιδ tv, 1. sitom. vr, 9.