PG 96, col. 1381
καὶ Παρθένος καὶ Μήτηρ χρηματίζεις, Δέσποινα,
γεννήσασα βρέφος προαιὼνιον ἄχρονον, γεννηθὲν
μὲν έκ τοῦ [ἰατρὸς ἄνευ μητρὸς πρὸ παντός· ἐκ
σοῦ θιέῆς μητρὸς ὡς οἶδε μετά τὸ πᾶν δίχα πατρὸς
κυη ν.
κυηυεν.
’ῼδὴ ς’. . .
’Δνατείλας οἷα χρυσαυγίζων ἥλιος καὶ χρυσοφαὴς,
ὡς ἐκ παστοῦ νυμφίος, ὲν τῷ ὕψει τῷ τῆς Ἐκκλη-
σίας χρυσαῖς ἀκτῖσι τῆς διδασκαλίας σου κατεχρύσω-
σας τὴν πᾶσαν κτίσιν, καὶ διεσκέδασας ἔαρι μυστικῷ
τὸν βαρὺν χειμῶνα τῶν αἱρέσεων.
Κατεπλάγη βασιλεὺς, καὶ δῆμος, καὶ ίερέων δ
χορὸς ὁρῶντες ἀριδήλως τοῦ λαμπροῦ καὶ⁸ καθαροῦ
βίου τὴν μαρτυρίαν φερομένην ἄνωθέν ο ό έν οὐρανῷ
,πιστὸς γὰρ μάρτυς ὲπεμαρτύρησεν ὡς τά πάντα εί-
δῶς τῇ ὡραιότητι τῶν τρόπων σου.
Τὰ σὰ χείλη ΙΙνεύματος ἁγίου γέγονε λύρα μυ-
στικὴ, καὶ μελουργὸς κιθάρα παναρμόνιον ᾅδουσα
μέλος, μουσικὸν ᾆσμα, λιγυρὸν ἀπήχημα τῇ εύ-
ρύθμῳ γλυκερᾷ συνθήκης καὶ τῷ χαρίεντι τῆς
τῶν φωνῶν συμπλοκῆς θέλγουσα ψυχὰς καὶ καθηδύ-
νουσα.
Ῥητορεύων ἔπεισας ἀπείρους φίλους γενέσθαι
τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀρετῆς ἐργάτας, καὶ μάκαρ ὅρος γλυο
κασμὸν σταλάζον, σὺ θεία δρόσος οὐρανόθεν πίπτουσα
καὶ πιαίνουσα ψυχῶν ἀρούρας· διὸ οί λόγοι σου
ὤφθησαν τοῖς λαοίς μέλιτος γλυκύτεροι, ¹Χρυσό-
στομε. θ
Θεοτοκίον. - "Ope; πῖον, πάγχρυσε λυχνία,
στάμνε τοῦ μάννα τῆς . . . , παγχρυσωμένη πύλη ,
ἀκατάφλεκτε πυρφόρε βάτε, ἔμψυχε θρόνε, ούρανὲ
πολύφωτε, περιώνυμε Χριστοῦ καθέδρα, παστὰς
χ ρυσόπλοκε,εύωδίας πηγὴ, σκήνωμα Θεοῦ, Δέσποινα,
σῶσόν με.
’ῼδὴ Z'. Ἇςοραστον θαῦμα.
Συχναῖς λιῦάσι καὶ ὲπομόρέαις τῶν λόγων σου
ἀρδομένη, οἷα λιπαρά καὶ εὔγειος γῆ, δέδεκται πολυ-
φόροςὴ Ἐκκλησία, καρποφοροῦσα ἀρετῶν διαφόρων
παγκαρπίαν.
Νὺξ ἀθυμίας καὶ κατηφείας σκοτόμαινα ἐξ αἰθρίας
ἡμεροφαὴντὴν νύμφην Χριστοῦ αἴφνης κατεκάλυ·
ψεν, ἀποϐαλοῦσα τὸν μέγαν σε φωστῆρα ἐπηρείᾳ
τοῦ ἄρχοντος τοῦ σα. . . η
’Δρπαγες λύκοι ποιμένων πρόσωπα φέροντες καὶ
προὸἀτων ἔξωθεν δορὰν , τὴν ἀλωπεκῆν ἔσω ἔνδοθεν
δὲ κρύπτοντες, καὶ τῷ κωδίῳ καλύπτοντες τὸν θῆρα,
τδν καλόν σε κατέκριναν ποιμένα.
Χήρα καθάπερ βαρυπενθὴς καὶ πολύδακρυς τὸν
νυμφίον σε τὸν ἑαυτῆς ζητοῦσα πικρῶς ἔστενε, Χρυ-
σόστομε, ή Ἐκκλησία, ἣτις, διὰ τὴν χήραν , τὴν
χωρείαν τὴν ἄωρον ὑπέστη.
Θεοτοκίον. -- '0 μόνος κρίνων δικαιοσύνην ἑκά-
θισεν ἐπὶ θρόνου, Δέσποινα · καὶγὰρ ὲκ σοῦ σαρκω-
θεὶς θρόνον σε πυρίμορφον ἔδειξεν, ὅθεν ὲν κόλποις
κάθηταί σου, ὡς ιν θρόνῳ βρεφοπρεπῶς ἁγίῳ.
γεννήσασα βρέφος προαιὼνιον ἄχρονον, γεννηθὲν
μὲν έκ τοῦ [ἰατρὸς ἄνευ μητρὸς πρὸ παντός· ἐκ
σοῦ θιέῆς μητρὸς ὡς οἶδε μετά τὸ πᾶν δίχα πατρὸς
κυη ν.
κυηυεν.
’ῼδὴ ς’. . .
’Δνατείλας οἷα χρυσαυγίζων ἥλιος καὶ χρυσοφαὴς,
ὡς ἐκ παστοῦ νυμφίος, ὲν τῷ ὕψει τῷ τῆς Ἐκκλη-
σίας χρυσαῖς ἀκτῖσι τῆς διδασκαλίας σου κατεχρύσω-
σας τὴν πᾶσαν κτίσιν, καὶ διεσκέδασας ἔαρι μυστικῷ
τὸν βαρὺν χειμῶνα τῶν αἱρέσεων.
Κατεπλάγη βασιλεὺς, καὶ δῆμος, καὶ ίερέων δ
χορὸς ὁρῶντες ἀριδήλως τοῦ λαμπροῦ καὶ⁸ καθαροῦ
βίου τὴν μαρτυρίαν φερομένην ἄνωθέν ο ό έν οὐρανῷ
,πιστὸς γὰρ μάρτυς ὲπεμαρτύρησεν ὡς τά πάντα εί-
δῶς τῇ ὡραιότητι τῶν τρόπων σου.
Τὰ σὰ χείλη ΙΙνεύματος ἁγίου γέγονε λύρα μυ-
στικὴ, καὶ μελουργὸς κιθάρα παναρμόνιον ᾅδουσα
μέλος, μουσικὸν ᾆσμα, λιγυρὸν ἀπήχημα τῇ εύ-
ρύθμῳ γλυκερᾷ συνθήκης καὶ τῷ χαρίεντι τῆς
τῶν φωνῶν συμπλοκῆς θέλγουσα ψυχὰς καὶ καθηδύ-
νουσα.
Ῥητορεύων ἔπεισας ἀπείρους φίλους γενέσθαι
τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀρετῆς ἐργάτας, καὶ μάκαρ ὅρος γλυο
κασμὸν σταλάζον, σὺ θεία δρόσος οὐρανόθεν πίπτουσα
καὶ πιαίνουσα ψυχῶν ἀρούρας· διὸ οί λόγοι σου
ὤφθησαν τοῖς λαοίς μέλιτος γλυκύτεροι, ¹Χρυσό-
στομε. θ
Θεοτοκίον. - "Ope; πῖον, πάγχρυσε λυχνία,
στάμνε τοῦ μάννα τῆς . . . , παγχρυσωμένη πύλη ,
ἀκατάφλεκτε πυρφόρε βάτε, ἔμψυχε θρόνε, ούρανὲ
πολύφωτε, περιώνυμε Χριστοῦ καθέδρα, παστὰς
χ ρυσόπλοκε,εύωδίας πηγὴ, σκήνωμα Θεοῦ, Δέσποινα,
σῶσόν με.
’ῼδὴ Z'. Ἇςοραστον θαῦμα.
Συχναῖς λιῦάσι καὶ ὲπομόρέαις τῶν λόγων σου
ἀρδομένη, οἷα λιπαρά καὶ εὔγειος γῆ, δέδεκται πολυ-
φόροςὴ Ἐκκλησία, καρποφοροῦσα ἀρετῶν διαφόρων
παγκαρπίαν.
Νὺξ ἀθυμίας καὶ κατηφείας σκοτόμαινα ἐξ αἰθρίας
ἡμεροφαὴντὴν νύμφην Χριστοῦ αἴφνης κατεκάλυ·
ψεν, ἀποϐαλοῦσα τὸν μέγαν σε φωστῆρα ἐπηρείᾳ
τοῦ ἄρχοντος τοῦ σα. . . η
’Δρπαγες λύκοι ποιμένων πρόσωπα φέροντες καὶ
προὸἀτων ἔξωθεν δορὰν , τὴν ἀλωπεκῆν ἔσω ἔνδοθεν
δὲ κρύπτοντες, καὶ τῷ κωδίῳ καλύπτοντες τὸν θῆρα,
τδν καλόν σε κατέκριναν ποιμένα.
Χήρα καθάπερ βαρυπενθὴς καὶ πολύδακρυς τὸν
νυμφίον σε τὸν ἑαυτῆς ζητοῦσα πικρῶς ἔστενε, Χρυ-
σόστομε, ή Ἐκκλησία, ἣτις, διὰ τὴν χήραν , τὴν
χωρείαν τὴν ἄωρον ὑπέστη.
Θεοτοκίον. -- '0 μόνος κρίνων δικαιοσύνην ἑκά-
θισεν ἐπὶ θρόνου, Δέσποινα · καὶγὰρ ὲκ σοῦ σαρκω-
θεὶς θρόνον σε πυρίμορφον ἔδειξεν, ὅθεν ὲν κόλποις
κάθηταί σου, ὡς ιν θρόνῳ βρεφοπρεπῶς ἁγίῳ.