PG 96, col. 1389
σε κόσμῳ, Νικόλαε ίερομύσταέ
Θεοτοκίον. —-— ’Υπὲρ αἰτίαν, ὑπὲρ ἔννοιαν τὸν
προελθόντα Λόγον ἐξ ἅναιτίου Πατρὺς, καὶτῶν δν-
των πάντων αίτιον ὲσωμάτωσας, Κόρη ο σὲ γὰρ αἰ-
τίαν ἔσχηκε σαρκούμενος ὲκ σοῦ, ἵνα σώσῃ τὸν
ἄνθρωπον, ὡς φιλάνθρωπος φύσει ο δι’ ὢν καὶ ἐνηνέ-
θρὼπησε θέλων, καὶ συνανέστράφη ἀνθρώποις φι-
λανθ ρώπως.
ᾮδὴ 9'. Μή ἐποδύρού μου.
Ἶλεως ἔσο μοι, Σῶτερ, ὲν ἡμέρᾳ τῆς δίκης, ὅτε
παρίσταμαι γυμνὸς τῷ βήματι τῷ σῷ · καὶ ίλέῳ
τότε πρόσχες μοι ὄμματι, Νικολάου τοῦ θείου
πρεσϐείαις’ σὺ γὰρ εἷ μόνος ὅντως χρηστὸς καὶ
ἵλεως.
Ὠς τὴν πραότητα στέρξας τοῦ Θεόπτου Μωσέως,
καὶ τὴν ἐκείνου ἐκληρώσω δόξαν τῆς μορφῆς’ τὸ
γὰρ πρόσωπόν σου καὶ μετὰ θάνατον σελασφόροις
ἀκτῖσι ἀΰλου φωτισμοῦ καὶ αὐγῇ γλυκυτάτη περι.
ελάμπετο.
Ἀναμοχλεύσας ὲκ βάθρων τῷ μοχλῷ τῶν εὐχῶν
σου, καὶ τειχοσείστῃ κραταιῷ τῷ ὅπλῳ τοῦ σταυροῦ,
ἐναγῆ τεμένη μιαρωτάτων θεῶν, εὐαγεῖς οἴκους,
μάκαρ. ἀνήγειρες Χριστῷ τῷ κυρίως καὶ μόνῳ καὶ
κατὰ φύσιν Θεῷ.
Νοὺς ἀνύστακτον όμμα κεκτημένος καὶ θεόφρον,
καὶ καιομένην ἀρεταῖς λαμπάδα νοερὰν καὶ⁵ ἀρ·-
δευομένην πλουσίως πάντοτε τῆς ὲλεημοσύνης
ἐλαίῳ δαψιλεῖ, εἰς χαρὰν εἰσελήλυθας τοῦ Κυρίου
σου.
Νοῦν αὐτοκράτορα ἔχων τῶν ὀρέξεων, Πάτερ, τῷ
κοσμοκράτορινὲχθρῷ ἀντέστης κραταιῶς, βοηθὸν
πλουτήσας τὸν Παντοκράτορα ⁸ καὶ παθῶν βασιλεύ-
σας παρέστης ὲν νυκτὶ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ τῷ
αὐτοκράτορα ι
Οὐδὲ παράλιος ψάμμος, οὐδὲ πλῆθος κυμάτων,
ἢ βόλοι δρόσου καὶ λεπταὶ ψεκάδες νιφετοῦ, οὐ χορδς
ἀστέρων, οὐδὲ σταγόνες βροχῆς, καὶ ποτάμια ῥεῖθρα,
οὐ νάματα πηγῶν τοῖς σοῖς θαύμασι, Πάτερ, παρα
ισωθήσονται.
Θεοτοκίον. - Τοῦ Θεοῦ κατὰ χάριν τοὺς υἱοὺς
τῶν ἀνθρώπων ὀ συναῖδιος Υἱὸςκαὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ,
ὡς Υἱὸς ἀνθρώπου ὲκ σοῦ γενόμενος ἀπειργάσατο,
Κόρη’ ὃν αῖτησαι κάμὲ υἱὸν ὄντα γεέννης Θεοῦ ποιῆ-
σαι υίόν.
ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ
ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ TON ΑΓΙΟΝ ΠΕΤΡΟΝ ΤΟΝ
ΚΟΡΥΦΑΙΟΝ. -
Οὖ ἡ ἁκροστιχίς · Μολπῂν ᾅδω σοι, Πέτρε. ’Ὑμνος
Ἰωάννου .
ᾮδὴὲΑν, Ἧκος βαρύς. Νεύσει σου πρὸς γεώδη.
[Cod. f. 10⁵1 ὶ).] Μάνην ὲπιποθήσας τῶν ἀγαθῶν
τῶν μελλόντων, σοφὲ, τὴν ἀπόλαυσιν, τὰ ῥέοντα παρα
έδραμεςο ὂθέν Χριστῷ ὲκολλήθης καὶ συνεκράθης
αὐτῷ διαπύρῳ στοργῇ.
’ὀλον πυρακτώσας πυρὶ άΰλῳ καὶ θείῳ
Θεοτοκίον. —-— ’Υπὲρ αἰτίαν, ὑπὲρ ἔννοιαν τὸν
προελθόντα Λόγον ἐξ ἅναιτίου Πατρὺς, καὶτῶν δν-
των πάντων αίτιον ὲσωμάτωσας, Κόρη ο σὲ γὰρ αἰ-
τίαν ἔσχηκε σαρκούμενος ὲκ σοῦ, ἵνα σώσῃ τὸν
ἄνθρωπον, ὡς φιλάνθρωπος φύσει ο δι’ ὢν καὶ ἐνηνέ-
θρὼπησε θέλων, καὶ συνανέστράφη ἀνθρώποις φι-
λανθ ρώπως.
ᾮδὴ 9'. Μή ἐποδύρού μου.
Ἶλεως ἔσο μοι, Σῶτερ, ὲν ἡμέρᾳ τῆς δίκης, ὅτε
παρίσταμαι γυμνὸς τῷ βήματι τῷ σῷ · καὶ ίλέῳ
τότε πρόσχες μοι ὄμματι, Νικολάου τοῦ θείου
πρεσϐείαις’ σὺ γὰρ εἷ μόνος ὅντως χρηστὸς καὶ
ἵλεως.
Ὠς τὴν πραότητα στέρξας τοῦ Θεόπτου Μωσέως,
καὶ τὴν ἐκείνου ἐκληρώσω δόξαν τῆς μορφῆς’ τὸ
γὰρ πρόσωπόν σου καὶ μετὰ θάνατον σελασφόροις
ἀκτῖσι ἀΰλου φωτισμοῦ καὶ αὐγῇ γλυκυτάτη περι.
ελάμπετο.
Ἀναμοχλεύσας ὲκ βάθρων τῷ μοχλῷ τῶν εὐχῶν
σου, καὶ τειχοσείστῃ κραταιῷ τῷ ὅπλῳ τοῦ σταυροῦ,
ἐναγῆ τεμένη μιαρωτάτων θεῶν, εὐαγεῖς οἴκους,
μάκαρ. ἀνήγειρες Χριστῷ τῷ κυρίως καὶ μόνῳ καὶ
κατὰ φύσιν Θεῷ.
Νοὺς ἀνύστακτον όμμα κεκτημένος καὶ θεόφρον,
καὶ καιομένην ἀρεταῖς λαμπάδα νοερὰν καὶ⁵ ἀρ·-
δευομένην πλουσίως πάντοτε τῆς ὲλεημοσύνης
ἐλαίῳ δαψιλεῖ, εἰς χαρὰν εἰσελήλυθας τοῦ Κυρίου
σου.
Νοῦν αὐτοκράτορα ἔχων τῶν ὀρέξεων, Πάτερ, τῷ
κοσμοκράτορινὲχθρῷ ἀντέστης κραταιῶς, βοηθὸν
πλουτήσας τὸν Παντοκράτορα ⁸ καὶ παθῶν βασιλεύ-
σας παρέστης ὲν νυκτὶ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ τῷ
αὐτοκράτορα ι
Οὐδὲ παράλιος ψάμμος, οὐδὲ πλῆθος κυμάτων,
ἢ βόλοι δρόσου καὶ λεπταὶ ψεκάδες νιφετοῦ, οὐ χορδς
ἀστέρων, οὐδὲ σταγόνες βροχῆς, καὶ ποτάμια ῥεῖθρα,
οὐ νάματα πηγῶν τοῖς σοῖς θαύμασι, Πάτερ, παρα
ισωθήσονται.
Θεοτοκίον. - Τοῦ Θεοῦ κατὰ χάριν τοὺς υἱοὺς
τῶν ἀνθρώπων ὀ συναῖδιος Υἱὸςκαὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ,
ὡς Υἱὸς ἀνθρώπου ὲκ σοῦ γενόμενος ἀπειργάσατο,
Κόρη’ ὃν αῖτησαι κάμὲ υἱὸν ὄντα γεέννης Θεοῦ ποιῆ-
σαι υίόν.
ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ
ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ TON ΑΓΙΟΝ ΠΕΤΡΟΝ ΤΟΝ
ΚΟΡΥΦΑΙΟΝ. -
Οὖ ἡ ἁκροστιχίς · Μολπῂν ᾅδω σοι, Πέτρε. ’Ὑμνος
Ἰωάννου .
ᾮδὴὲΑν, Ἧκος βαρύς. Νεύσει σου πρὸς γεώδη.
[Cod. f. 10⁵1 ὶ).] Μάνην ὲπιποθήσας τῶν ἀγαθῶν
τῶν μελλόντων, σοφὲ, τὴν ἀπόλαυσιν, τὰ ῥέοντα παρα
έδραμεςο ὂθέν Χριστῷ ὲκολλήθης καὶ συνεκράθης
αὐτῷ διαπύρῳ στοργῇ.
’ὀλον πυρακτώσας πυρὶ άΰλῳ καὶ θείῳ