PG 96, col. 1392
Λύχνον φωτοϐολοῦντα καὶ χρυσαυγῆ σε λαμπάδα,
τὸ φέγγος πυρσεύουσαν τῆς Θείας ὶπιγνὼσεως,
Πέτρε, τὸ ἅγιον Πνεῦμα τοῖς ὲσκοτισμένοις ἀνέδε.ξεν
ἔθνεσιν. ’
Πίστις, ἐλπὶς, ἀγάπη, τῆς σῆς στρατιᾶς τὰ
ὅπλα υ 6 θώραξ 6 ἄρρηκτος, ὴ μάχαιρα ἡ δίστο-
μος, καὶ ἡ περικεφαλαίαή τοῦ σωτηρίου, ἀπόστολε
τίμιε.
Θεοτοκίον. - Ἦνοικται, Θεομῆτερ, τῷ παν-
ιαχράντιρ σου τόκῳ 6 πάλαι παράδεισος, ὃν ἡ προμή-
τωρ ἔκλεισε ο καὶ τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει πάλιν η
ἀρχαία πατρὶς ἀποδέδοται.
’ῼὸὴ Γ¹. ’0 κατ’ ἀρχὰς τούς.
Νεφελοδρὸμος ἀετὸς 6 πεζοπύρος ἐδείχθηςο ἐν ῥο-
πῇ γὰρ ὥσπερ ὀφθαλμοῦ, τῷ παντουργικῷ καὶ
Θείῳ Πνεύματι, ἀπὸ τῆς Ῥώμης ὲν Σιὼν διὰ
νεφέλης ἐγένου , κηδεῦσαι τὴν ἔμψυχον νεφέλην
Θεοῦ.
"A ἐκαθάρισε Θεὸς, 6 καθαρὸς φύσει μόνος, μὴ
κοινούτω ἄνθρωπος, φησί’ καὶ γὰρ καθαρὰ τοῖς
καθαροῖς ἐστι πάντα τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ · διδ παθῶν
ἀκαθάρτων καθαρόν με, Πέτρε, ταῖς πρεσϐείαις
σου.
Δημηγορήσας ὲν Σιὼν, καὶτὸν τῆς πίστεως 16-
γον κατασπείρας πρῶτος ιν αὐτῇ, πολύχουν εὐθὺς
τὸν στάχυν ἧνεγκας, καρποφορήσας ἐν Χριστῷ τῇ
C πανυμνήτῳ Τριάδι, ἀνδρῶν τρισχιλίων ἐκκλησίαν
σεπτήν.
Ὠς διαέριος πυρσὸς τοῖς ὲν πελάγει θαλάσσης
ποντουμένοις μέσον τῆς νυκτὸς, ὡσαύτως τοῖς
πλέουσι τὴν θάλασσαν την ζοφερὰν καὶ σκοτεινὴν
τῆς πολυκύμονος πλάνης ἔφανας φωτὶ, Πέτρε, τῆς
πίστεως. ¹
Θεοτοκίον. - Σὲ κραταιὰν καταφυγὴν, καὶ πρὸς
τδ σώζειν ἑτοίμην προστασίαν, Δέσποινα, πλουτῶν,
θερμῶς ἱκετεύω σε καὶ δέομαι, τῆς ἐμῆς «ptio-met
ψυχῆς, χωριζομένης τοῦ σκήνους, καὶ πρὸς κόσμον
ἄλλον ἀπαιρούσης ἐκ γῆς.
’ῼδὴ Δ’. '0 πατρικούς.
'0 προδραμὼν πάντων μαθητῶν ἐπὶ τὸν τάφον
τῆς ὲνυποστάτου ζωῆς, τδν ἒν τάφῳ με καθεύο
δοντα λιθὼδους πωρώσεως, διὰ μετάνοιαν ἀνάστη-
Ἰλιγγιᾷ νοῦς κατανοεῖν τὴν ἐν θαλάσσῃ καὶ ἐν
γῇ περίοδον ’ τοὺς ἱδρῶτας, τοὺς καμάτους σου
οὓς ῐτλης γηθόμενος ὑπὲρ τοῦ Εὐαγγελίου τῆς χά-
ιτος. ”
ριῖῗὲλαιωθεὶς ὅλος ὲν κακοῖς ἀπὸ τῶν τρίϐων τοῦ
Θεοῦ ὲχὼλανα ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις μου ο
ἁρτίωσον, ἆγιε, τὸν πρὸς ἀρετὴν με χωλεύοντα.
Ἐκ τοῦ Χριστοῦ σὺ παραλαϐὼν τὴν Ἐκκλησίαν,
ἢν αὐτὸς 6 Κύριος καὶ οὐκ ἄνθρωποι ἐπήξατο,
καλῶς ὲκυϐἑρνησας ὡς ὁλκάδα ταύτην, ἀπό·
στολε.
Θεοτοκίον. - Τὴν καλλονήν σε τοῦ Ἰακὼϐ, τὴν
τὸ φέγγος πυρσεύουσαν τῆς Θείας ὶπιγνὼσεως,
Πέτρε, τὸ ἅγιον Πνεῦμα τοῖς ὲσκοτισμένοις ἀνέδε.ξεν
ἔθνεσιν. ’
Πίστις, ἐλπὶς, ἀγάπη, τῆς σῆς στρατιᾶς τὰ
ὅπλα υ 6 θώραξ 6 ἄρρηκτος, ὴ μάχαιρα ἡ δίστο-
μος, καὶ ἡ περικεφαλαίαή τοῦ σωτηρίου, ἀπόστολε
τίμιε.
Θεοτοκίον. - Ἦνοικται, Θεομῆτερ, τῷ παν-
ιαχράντιρ σου τόκῳ 6 πάλαι παράδεισος, ὃν ἡ προμή-
τωρ ἔκλεισε ο καὶ τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει πάλιν η
ἀρχαία πατρὶς ἀποδέδοται.
’ῼὸὴ Γ¹. ’0 κατ’ ἀρχὰς τούς.
Νεφελοδρὸμος ἀετὸς 6 πεζοπύρος ἐδείχθηςο ἐν ῥο-
πῇ γὰρ ὥσπερ ὀφθαλμοῦ, τῷ παντουργικῷ καὶ
Θείῳ Πνεύματι, ἀπὸ τῆς Ῥώμης ὲν Σιὼν διὰ
νεφέλης ἐγένου , κηδεῦσαι τὴν ἔμψυχον νεφέλην
Θεοῦ.
"A ἐκαθάρισε Θεὸς, 6 καθαρὸς φύσει μόνος, μὴ
κοινούτω ἄνθρωπος, φησί’ καὶ γὰρ καθαρὰ τοῖς
καθαροῖς ἐστι πάντα τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ · διδ παθῶν
ἀκαθάρτων καθαρόν με, Πέτρε, ταῖς πρεσϐείαις
σου.
Δημηγορήσας ὲν Σιὼν, καὶτὸν τῆς πίστεως 16-
γον κατασπείρας πρῶτος ιν αὐτῇ, πολύχουν εὐθὺς
τὸν στάχυν ἧνεγκας, καρποφορήσας ἐν Χριστῷ τῇ
C πανυμνήτῳ Τριάδι, ἀνδρῶν τρισχιλίων ἐκκλησίαν
σεπτήν.
Ὠς διαέριος πυρσὸς τοῖς ὲν πελάγει θαλάσσης
ποντουμένοις μέσον τῆς νυκτὸς, ὡσαύτως τοῖς
πλέουσι τὴν θάλασσαν την ζοφερὰν καὶ σκοτεινὴν
τῆς πολυκύμονος πλάνης ἔφανας φωτὶ, Πέτρε, τῆς
πίστεως. ¹
Θεοτοκίον. - Σὲ κραταιὰν καταφυγὴν, καὶ πρὸς
τδ σώζειν ἑτοίμην προστασίαν, Δέσποινα, πλουτῶν,
θερμῶς ἱκετεύω σε καὶ δέομαι, τῆς ἐμῆς «ptio-met
ψυχῆς, χωριζομένης τοῦ σκήνους, καὶ πρὸς κόσμον
ἄλλον ἀπαιρούσης ἐκ γῆς.
’ῼδὴ Δ’. '0 πατρικούς.
'0 προδραμὼν πάντων μαθητῶν ἐπὶ τὸν τάφον
τῆς ὲνυποστάτου ζωῆς, τδν ἒν τάφῳ με καθεύο
δοντα λιθὼδους πωρώσεως, διὰ μετάνοιαν ἀνάστη-
Ἰλιγγιᾷ νοῦς κατανοεῖν τὴν ἐν θαλάσσῃ καὶ ἐν
γῇ περίοδον ’ τοὺς ἱδρῶτας, τοὺς καμάτους σου
οὓς ῐτλης γηθόμενος ὑπὲρ τοῦ Εὐαγγελίου τῆς χά-
ιτος. ”
ριῖῗὲλαιωθεὶς ὅλος ὲν κακοῖς ἀπὸ τῶν τρίϐων τοῦ
Θεοῦ ὲχὼλανα ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις μου ο
ἁρτίωσον, ἆγιε, τὸν πρὸς ἀρετὴν με χωλεύοντα.
Ἐκ τοῦ Χριστοῦ σὺ παραλαϐὼν τὴν Ἐκκλησίαν,
ἢν αὐτὸς 6 Κύριος καὶ οὐκ ἄνθρωποι ἐπήξατο,
καλῶς ὲκυϐἑρνησας ὡς ὁλκάδα ταύτην, ἀπό·
στολε.
Θεοτοκίον. - Τὴν καλλονήν σε τοῦ Ἰακὼϐ, τὴν