PG 96, col. 1469
μισῶν με ἐπ’ ἐμὲ ἐμετιιλορρημονήθη , ἐκρύϐην
ἂν ἀπ’ αὑτοῦ. Δέσποτα Κύριε, τῶν δακρύων μου
μὴ παρασιωπήσῃς· Καὶ παντως που τοιαῦτα δια-
λογιζόμενος. Ei ἐγὼ ὲν παντὶ Ἰσραὴλ ἄτεκνος, καὶ
ὄνειδος, καλόν μοι μᾶλλον τὸ ἀποθανεῖν λιμῷ καὶ
δίψῃ τηκόμενον ³⁸. καὶ μὴ ἕτερον Σεμεὴ ὀδυνηρῶς
l coituAat‘i'tSrimvuolCetv. Γ ⁸ Γ . ⁸ ,Γ ἶ
nium) opprobrium efl'ectus, satius mibi est mori [mne ac siti conlectum, quam ut alius Semei me
ceu alterum Davidem contumeliosis verbis opprimat (l7).
Z'. Τί χαλεπαίνεις, ὦ πρωτότοκε Ῥουσὶμ καὶ
ἀχάριστες Τί προσκρούεις ὁ ἁνευλόγητος τῷ εὐλο-
γημένῳς Ti σὺ, ὧ πένης, κρίνεις τὸν βασιλέας Οὐχὶ
τελευτῶν ὁ Ἰακὼϐ ὁ πατὴρ ἀμφοτέρων ἤλεγξεν μὲν
τὴν σὴν ἄνοιαν, τὸν δὲ Ἰούδαν εὐλόγησεν; Ἰδοὺ
γὰρ ³⁸ ἀποθνήσκων εἶπεν· Ἰούδα, σὲ αινέσουα
σιν ³⁸⁷ οἱ ἀδελφοί σου · al χεῖρές σου ἐπὶ νώτου
τῶν ἐχθρῶν σου· καὶ προσκυνήσουσιν σε vlol
τοῦ Πατρός σου. Σκύμνος λέοντος Ἰούδα, ἐκ
βλαστοῦ, υιέ μου, ἀνέϐης ³⁸. Ἀναπεσὼν enormi -
οης ὡς λέων, καὶ ὡς σκύμνος λέοντος· τίς ἐγερεῖ
αὐτόν; Οὐκ ἐκλείψει ἅρχων ἐξ Ἰούδα, καὶ irrati-
μενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἓως ἂν ἕλοῃ ᾧ ἀπό-
κειται, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν. Δεσμεύων
πρὸς ἄμπελον τὴν ὄνον ³³ αὐτοῦ, καὶ τῇ ἕλικι τὸν
πῶλον τῆς ὄνου αὑτοῦ ⁸ο. Πλυνεῖ ἐν οϊνῳ τὴν
στολὴν, καὶ ἐν αἵματι τῆς σταφυλῆς τὴν περι-
σολὴναύτοῦ. Χαροποιοὶ οι ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ
οἷν-ου’ καὶ λευκοὶ ol ὀδόντες αὑτοῦ ὡσεὶ γάλα.
Πρῶτον μὲν ὀνειδισμὸν τῷ Ῥουϐὶμ ἐπήνεγκεν ·
φησὶν γάρ⁴ Ῥουϐὶμ πρωτότοκός μου καὶ ἁρχὴ
τέκνων ⁵³ μου’ σκληρὸς ’⁸⁸ φέρεσθαι, σκληρὸς,
αὐθάδης· ἐξύϐρισας, ὡς ὕδωρ, μὴ ἐκζέσῃςδ ἁν-
ς Psal. Liv, 15. ι’ Gen. xmx. 8 seqq., see. LXX. '
at Mendose codex Barb. ῥνειδῂσῃ, et Caes. ut;
gendum est, vel ονειδίσῃ, uti aliquando solent Α
absurdius autem (heszu't’erque‘ctxép’e‘yog., ξσ Τὸ γ
³⁷ Caes. Δ. αἶνεσαν, laudarunt; LXX aivéaatcav
Barb., suppletum ex utroq. Quas. "ullletidose Barb. l_iic: et paulo imm (byw pro 6vov:~-,5 In caesii.
desiderantur seqq. : et ad ’ltelicem pullum asina: suat.th in sanguine uva: pallium'suum. Caes. vero Β. Sic
verba invertit :et'in sanguine uva: pallium suum lavabit , in vino stolam suam.
Caes. τέκνον. ’⁵⁸ Barb. tuend. σκληρῶς, recte Caes. σκληρός.
(16) Ea scilicet historia refert nullos alios D Quid tilii,opauper._stirpem regiam attribuis?Verum
cuiu reperisse conjuges, qui prorsus prole caruis-
salii) Nonnulla hic supplenda fuere perspicuitatis
ergoi siquidem oratio ait minus typ_ica prorsus2
aui. v'alde'elliptica babenda erat , e't'étepoc semei
ἕτερον postulabat Davide_n_i._Quam peSsumdatus
autem locus iste luerit, e binis Caesareis codicibus
discas licet. quorum alter (Α) Ιιλιιιιιξιηκαὶλμὴ ἐξεκρον
τινὰ εἰς ἐ.μὲ ὀδυνηρὸς (sic); τὸν Θεὸν. ἐπονιδίζειν
(sic) : al'ler' vero (ΒΪκαὶ ’μὴ’ἒτερον πρὸς τὸν Δαυῖδ
πονε ιδίζειν.
ἐπονειδίζειν.
(18) liarb._et (lies. mendose κρίνης pro xpl-
νείς, pejus (lies. Β.κρίνειν. Caeterum‘ citm’liaeszl}.
ro ’σῧ Ιῦςειισοὶ, uterque _vcr_o A. et Β. pro βασιλέα
ro συ legat σοι, Uterque vcru ιι. σι υ. μιν putati-tau
ligant τὴν ρὲζαν τὴν βασιλικήν, sensus exsurgeret ;
ἂν ἀπ’ αὑτοῦ. Δέσποτα Κύριε, τῶν δακρύων μου
μὴ παρασιωπήσῃς· Καὶ παντως που τοιαῦτα δια-
λογιζόμενος. Ei ἐγὼ ὲν παντὶ Ἰσραὴλ ἄτεκνος, καὶ
ὄνειδος, καλόν μοι μᾶλλον τὸ ἀποθανεῖν λιμῷ καὶ
δίψῃ τηκόμενον ³⁸. καὶ μὴ ἕτερον Σεμεὴ ὀδυνηρῶς
l coituAat‘i'tSrimvuolCetv. Γ ⁸ Γ . ⁸ ,Γ ἶ
nium) opprobrium efl'ectus, satius mibi est mori [mne ac siti conlectum, quam ut alius Semei me
ceu alterum Davidem contumeliosis verbis opprimat (l7).
Z'. Τί χαλεπαίνεις, ὦ πρωτότοκε Ῥουσὶμ καὶ
ἀχάριστες Τί προσκρούεις ὁ ἁνευλόγητος τῷ εὐλο-
γημένῳς Ti σὺ, ὧ πένης, κρίνεις τὸν βασιλέας Οὐχὶ
τελευτῶν ὁ Ἰακὼϐ ὁ πατὴρ ἀμφοτέρων ἤλεγξεν μὲν
τὴν σὴν ἄνοιαν, τὸν δὲ Ἰούδαν εὐλόγησεν; Ἰδοὺ
γὰρ ³⁸ ἀποθνήσκων εἶπεν· Ἰούδα, σὲ αινέσουα
σιν ³⁸⁷ οἱ ἀδελφοί σου · al χεῖρές σου ἐπὶ νώτου
τῶν ἐχθρῶν σου· καὶ προσκυνήσουσιν σε vlol
τοῦ Πατρός σου. Σκύμνος λέοντος Ἰούδα, ἐκ
βλαστοῦ, υιέ μου, ἀνέϐης ³⁸. Ἀναπεσὼν enormi -
οης ὡς λέων, καὶ ὡς σκύμνος λέοντος· τίς ἐγερεῖ
αὐτόν; Οὐκ ἐκλείψει ἅρχων ἐξ Ἰούδα, καὶ irrati-
μενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἓως ἂν ἕλοῃ ᾧ ἀπό-
κειται, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν. Δεσμεύων
πρὸς ἄμπελον τὴν ὄνον ³³ αὐτοῦ, καὶ τῇ ἕλικι τὸν
πῶλον τῆς ὄνου αὑτοῦ ⁸ο. Πλυνεῖ ἐν οϊνῳ τὴν
στολὴν, καὶ ἐν αἵματι τῆς σταφυλῆς τὴν περι-
σολὴναύτοῦ. Χαροποιοὶ οι ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ
οἷν-ου’ καὶ λευκοὶ ol ὀδόντες αὑτοῦ ὡσεὶ γάλα.
Πρῶτον μὲν ὀνειδισμὸν τῷ Ῥουϐὶμ ἐπήνεγκεν ·
φησὶν γάρ⁴ Ῥουϐὶμ πρωτότοκός μου καὶ ἁρχὴ
τέκνων ⁵³ μου’ σκληρὸς ’⁸⁸ φέρεσθαι, σκληρὸς,
αὐθάδης· ἐξύϐρισας, ὡς ὕδωρ, μὴ ἐκζέσῃςδ ἁν-
ς Psal. Liv, 15. ι’ Gen. xmx. 8 seqq., see. LXX. '
at Mendose codex Barb. ῥνειδῂσῃ, et Caes. ut;
gendum est, vel ονειδίσῃ, uti aliquando solent Α
absurdius autem (heszu't’erque‘ctxép’e‘yog., ξσ Τὸ γ
³⁷ Caes. Δ. αἶνεσαν, laudarunt; LXX aivéaatcav
Barb., suppletum ex utroq. Quas. "ullletidose Barb. l_iic: et paulo imm (byw pro 6vov:~-,5 In caesii.
desiderantur seqq. : et ad ’ltelicem pullum asina: suat.th in sanguine uva: pallium'suum. Caes. vero Β. Sic
verba invertit :et'in sanguine uva: pallium suum lavabit , in vino stolam suam.
Caes. τέκνον. ’⁵⁸ Barb. tuend. σκληρῶς, recte Caes. σκληρός.
(16) Ea scilicet historia refert nullos alios D Quid tilii,opauper._stirpem regiam attribuis?Verum
cuiu reperisse conjuges, qui prorsus prole caruis-
salii) Nonnulla hic supplenda fuere perspicuitatis
ergoi siquidem oratio ait minus typ_ica prorsus2
aui. v'alde'elliptica babenda erat , e't'étepoc semei
ἕτερον postulabat Davide_n_i._Quam peSsumdatus
autem locus iste luerit, e binis Caesareis codicibus
discas licet. quorum alter (Α) Ιιλιιιιιξιηκαὶλμὴ ἐξεκρον
τινὰ εἰς ἐ.μὲ ὀδυνηρὸς (sic); τὸν Θεὸν. ἐπονιδίζειν
(sic) : al'ler' vero (ΒΪκαὶ ’μὴ’ἒτερον πρὸς τὸν Δαυῖδ
πονε ιδίζειν.
ἐπονειδίζειν.
(18) liarb._et (lies. mendose κρίνης pro xpl-
νείς, pejus (lies. Β.κρίνειν. Caeterum‘ citm’liaeszl}.
ro ’σῧ Ιῦςειισοὶ, uterque _vcr_o A. et Β. pro βασιλέα
ro συ legat σοι, Uterque vcru ιι. σι υ. μιν putati-tau
ligant τὴν ρὲζαν τὴν βασιλικήν, sensus exsurgeret ;