PG 96, col. 724
ὁμόχρουν, ἢ ῥόδον τὸ τῆς ἀκάνθης εὐωδέστατον βλά-
στη μα, χλοεροὺς μὲν κεκτημένον τοὺς κάλυκας, κάκ
τούτων προϊὸν διδυμόχροον, καὶ πρὸς ὡραῖον προ-
ϐάδην φθάνον ἐρύθημα, καίτινα καρπὸν ὀπώρας (23)
μελιειδέστατον, οὐ τῇ εὐτελείᾳ τοῦ δώρου, τῷ ξένῳ
δὲ προσέξει, καὶ θαυμάσει τὸ (24) ἄηθες, ἄριστα
κρίνων, καὶ καλῶς ἐπιστάμενος, ἀφθόνοις δ’ ὅτι
μάλιστα δώροις καὶ χαρίεσι τὸν γηπόνον ἀμείψαιτο,
οὕτω καὶ ήμεῖς ὲν χειμῶνι τῶν ὲπῶν τὰ ἄνθη τῇ
βασιλίδι προσάγοντες, καὶ γεγηρακότα λόγον πρὸς
τοὺς ἀγῶνας τῶν ἐγκωμίων ὁπλίζοντες, καὶ τὸν πό-
θον τῷ νῷ λίθον οἷα σιδήρῳ προστρίψαντες, ἢ ὡς
βότρυν ἄωρον ὲκθλίψαντες, τὴν (25) μυθοτόκον διά-
νοιαν, ἀμυδρόν τινα σπινθῆρα καὶ τρύγα λόγου τοῖς
φιλολόγοις ὑμῖν καὶ φιλακροάμοσι νέμοντες, μᾶλλον
καὶ μᾶλλον ἀποδειχθείημεν. Τί γὰρ τῇ μητρὶ τοῦ
Λόγουῆ λόγον προσοίσομεν; τῷ ὁμοίῳ γὰρ χαίρει
τὸ ὅμοιον, καί γε τὸ φίλον. Ἤδη τοίνυν τὴν βαλϐίδα
τοῦ Λόγου ἀνοίξαντες, ἢ μικρὸν τῶν ῥυτήρων ὐφέν-
τες, ὡς ἵππον τινὰ τοῦτον πρὸς τὸν δρόμον ίθύναντες
ὲκπέμψωμεν. Ἀλλά μοι, Λόγε Θεοῦ, αὐτὸς ἔσο
συνεργός τε συνέριθος, καὶ τὴν ἐμὴν (26) ἄλογον
διάνοιαν λόγωσον, καὶ τῷ λόγῳ τήν τρίϐον λείαν
ἁπέργασαι, καὶ τὸν δρόμον ἴθυνον πρὸς τὴν σὴν
εὐαρέστησιν, πρὸς ἢν ἅπας ίεται λόγος σοφοῦ καὶ (27)
διάνοια.
β’. Σήμερον ἡ ὁσία καὶ μόνη Παρθένος τῷ ὑπερ-
κοσμίῳ καὶ οὐρανίῳ τεμένει (28) προσάγεται. ἡ το-
σοῦτον τὴν παρθενίαν ποθήσασα , ὡς ὑπ’ αὐτῆς οἶά
τινος καθαρωτάτου ποιωθῆναι πυρός. Παρθένος γάρ
ἅπασα τῷ τόκῳ τὴν παρθενίαν λυμαίνεται ο αῦτη δὲ
καὶ πρὸ τόκου, καὶ τίκτουσα μένει παρθένος, καὶ
μετὰ γέννησιν. Σήμερον ή ἱερά τε κα)⁸ ἔμψυχος κιό
ϐωτὸς τοῦ ζῶντος Θεοῦ, ἡ τὸν ἑαυτῆς τεχνίτην κυο-
φορήσασα, ὲν ναῷ Κυρίου άχειροτμήτῳ καταπαύεται,
καὶ σκιρτᾷ Δαϐὶδ ό ταύτης προπάτωρ καὶ Θεοπάτωρ,
καὶ συγχορεύουσιν (29) ἄγγελοι, καὶ κροτοῦσιν ἀρ-
χάγγελοι , καὶ δυνάμεις δοξάζουσι, καὶ ἀρχαὶ συν-
αγάλλονται, κα)⁸ ἑξουσίαιεύφραίνονται, καὶ κυριότητες
χαίρουσιν, καὶ θρόνοι πανηγυρίζουσι, καὶ ἀνυμνεῖ τὰ
Χερουϐὶμ , καὶ δοξολογεί τὰ Σεραφίμ. Δοξάξονται
D γὰρ οὐχιῆκιστα, ei). Μητρὶ τῆς δόξης ⁸τὴν δόξαεθῖπροσ·
νέμοντες. Σήμερον ἠ ἱερωτάτη περιστερὰ ,ή ἁκε-
ραία καὶ ἄκακος ψυχὴ . καὶ τῷ θείῳ καθιερωμένη
Πνεύματι, ὲκπτᾶσα τῆς κιϐωτοῦ, τοῦ θεοδόχου φημὶ.
καὶ ζωαρχικοῦ σώματος, εὗρεν ἀνάπαυσιν τοῖς πο·
c‘tv αὐτῆς , πρὸς τὸν νοητὸν κόσμον ἀπάρασα , καὶ
cum de Christo loquuntur, σάρκωσιν dicunt,_ ita
etiam τῆς σαρκὸς θέωσιν et λόγωσιν · quod pari la-
cilitate exprimere nequeunt.
27) ll. ἐγκώμιον.
28) R. παραγένεται.
29) li. 1 Germ. αὐτῷ ἄγγελοι.
στη μα, χλοεροὺς μὲν κεκτημένον τοὺς κάλυκας, κάκ
τούτων προϊὸν διδυμόχροον, καὶ πρὸς ὡραῖον προ-
ϐάδην φθάνον ἐρύθημα, καίτινα καρπὸν ὀπώρας (23)
μελιειδέστατον, οὐ τῇ εὐτελείᾳ τοῦ δώρου, τῷ ξένῳ
δὲ προσέξει, καὶ θαυμάσει τὸ (24) ἄηθες, ἄριστα
κρίνων, καὶ καλῶς ἐπιστάμενος, ἀφθόνοις δ’ ὅτι
μάλιστα δώροις καὶ χαρίεσι τὸν γηπόνον ἀμείψαιτο,
οὕτω καὶ ήμεῖς ὲν χειμῶνι τῶν ὲπῶν τὰ ἄνθη τῇ
βασιλίδι προσάγοντες, καὶ γεγηρακότα λόγον πρὸς
τοὺς ἀγῶνας τῶν ἐγκωμίων ὁπλίζοντες, καὶ τὸν πό-
θον τῷ νῷ λίθον οἷα σιδήρῳ προστρίψαντες, ἢ ὡς
βότρυν ἄωρον ὲκθλίψαντες, τὴν (25) μυθοτόκον διά-
νοιαν, ἀμυδρόν τινα σπινθῆρα καὶ τρύγα λόγου τοῖς
φιλολόγοις ὑμῖν καὶ φιλακροάμοσι νέμοντες, μᾶλλον
καὶ μᾶλλον ἀποδειχθείημεν. Τί γὰρ τῇ μητρὶ τοῦ
Λόγουῆ λόγον προσοίσομεν; τῷ ὁμοίῳ γὰρ χαίρει
τὸ ὅμοιον, καί γε τὸ φίλον. Ἤδη τοίνυν τὴν βαλϐίδα
τοῦ Λόγου ἀνοίξαντες, ἢ μικρὸν τῶν ῥυτήρων ὐφέν-
τες, ὡς ἵππον τινὰ τοῦτον πρὸς τὸν δρόμον ίθύναντες
ὲκπέμψωμεν. Ἀλλά μοι, Λόγε Θεοῦ, αὐτὸς ἔσο
συνεργός τε συνέριθος, καὶ τὴν ἐμὴν (26) ἄλογον
διάνοιαν λόγωσον, καὶ τῷ λόγῳ τήν τρίϐον λείαν
ἁπέργασαι, καὶ τὸν δρόμον ἴθυνον πρὸς τὴν σὴν
εὐαρέστησιν, πρὸς ἢν ἅπας ίεται λόγος σοφοῦ καὶ (27)
διάνοια.
β’. Σήμερον ἡ ὁσία καὶ μόνη Παρθένος τῷ ὑπερ-
κοσμίῳ καὶ οὐρανίῳ τεμένει (28) προσάγεται. ἡ το-
σοῦτον τὴν παρθενίαν ποθήσασα , ὡς ὑπ’ αὐτῆς οἶά
τινος καθαρωτάτου ποιωθῆναι πυρός. Παρθένος γάρ
ἅπασα τῷ τόκῳ τὴν παρθενίαν λυμαίνεται ο αῦτη δὲ
καὶ πρὸ τόκου, καὶ τίκτουσα μένει παρθένος, καὶ
μετὰ γέννησιν. Σήμερον ή ἱερά τε κα)⁸ ἔμψυχος κιό
ϐωτὸς τοῦ ζῶντος Θεοῦ, ἡ τὸν ἑαυτῆς τεχνίτην κυο-
φορήσασα, ὲν ναῷ Κυρίου άχειροτμήτῳ καταπαύεται,
καὶ σκιρτᾷ Δαϐὶδ ό ταύτης προπάτωρ καὶ Θεοπάτωρ,
καὶ συγχορεύουσιν (29) ἄγγελοι, καὶ κροτοῦσιν ἀρ-
χάγγελοι , καὶ δυνάμεις δοξάζουσι, καὶ ἀρχαὶ συν-
αγάλλονται, κα)⁸ ἑξουσίαιεύφραίνονται, καὶ κυριότητες
χαίρουσιν, καὶ θρόνοι πανηγυρίζουσι, καὶ ἀνυμνεῖ τὰ
Χερουϐὶμ , καὶ δοξολογεί τὰ Σεραφίμ. Δοξάξονται
D γὰρ οὐχιῆκιστα, ei). Μητρὶ τῆς δόξης ⁸τὴν δόξαεθῖπροσ·
νέμοντες. Σήμερον ἠ ἱερωτάτη περιστερὰ ,ή ἁκε-
ραία καὶ ἄκακος ψυχὴ . καὶ τῷ θείῳ καθιερωμένη
Πνεύματι, ὲκπτᾶσα τῆς κιϐωτοῦ, τοῦ θεοδόχου φημὶ.
καὶ ζωαρχικοῦ σώματος, εὗρεν ἀνάπαυσιν τοῖς πο·
c‘tv αὐτῆς , πρὸς τὸν νοητὸν κόσμον ἀπάρασα , καὶ
cum de Christo loquuntur, σάρκωσιν dicunt,_ ita
etiam τῆς σαρκὸς θέωσιν et λόγωσιν · quod pari la-
cilitate exprimere nequeunt.
27) ll. ἐγκώμιον.
28) R. παραγένεται.
29) li. 1 Germ. αὐτῷ ἄγγελοι.