PG 97, col. 1461
CARUM' EPISCOPI
CONTRA HIERETICOS, .
VARIA OPUSCULA
NUNC ιηιωυλι GBBCE ΕΤ ιΑΤιηΕ EX SERENISS
BIBLIOTHECA ΙΝ ιυςΕΜ ΡΕΟΙιΔΤΑ..
(lnterpretibus li'r. Tun-iano et J. Gretsero 3. J.)
Θεοδωρου ἐπιπλεῖν ’Δςουκαρᾶ τῶς Ῑςαρςῦν ἐπι-
ᾳίιόίεου. γεξγωςόςοςηότι-πέντσ ἐχθροὺςῖ ἔχομεν ,
ἐξ ὧν mirifici Σωτὴρ ἐλυτρώσᾶτᾷ ἰξατᾶ (mf):
σιν, καὶ ἀπόκρισιν.
Α Christianus. Β lufidelis.
Α. Πέντε θανατηφόρους ἐχθροὺς ἔχομεν, ἐξ ὧν
ἡμᾶς ὲνανθρωπήσας ὁ Χριστὸς ὲλυτρὼσατο.
Β. Τίνες οὗτοι, καὶ τίς ὁ τρόπος τῆς ἐξ ἑκάστου
λυτρὼσεωςο ἡδέως ἂν γνοίην, καί σου δυσωπητικῶς
πυνθανομένου, καὶ φράσαι παρακαλῶ.
Α. Ἐγώ σοι φη.).οπευστοῦντι τὸ ζητούμενον, ὡς
ἂν οἶός τε ὧ, τῷ λόγῳ διασαφήσω. Ἐκεῖνο δέ μοιη
ἐπερωτῶν ¹ σε, λέξον ⁸.
Β. Ποῖον;
Α. Φὴς. τὸν ἐπὶ πᾶσι Θεὸν μάτην τι καὶ είκῆ πράτ-
τειν , ἥ ἀποφαίνεσθαις
Β. Πῶς τοῦτο ἐπὶ Θεοῦ λέγειν εὐαγὲς, ὅπου γε
οὐδὲ ἐπὶ τὸν σώφρονα λογισμὸν ἐχόντων καὶ ἀπερίτ-
τωι) ἀνθρώπων ;
Λ. Ἡνίκα οὖν κατὰ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ παρασε-
ν δηκότος αὐτοῦ τὴν ἐντολὴν ἀπεφήνατο, ι Γῆ εἴ, καὶ
εἰς γῆν ἀπελεύσῃ, ι κατὰ τὴν προτέραν αὐτοῦ πρὸς
αὑτὸν διαμαρτυρίαν ο α ’ᾟ δ’ ἂν ἡμέρᾳ φαγῇ ἀπ’
αὑτοῦ τοῦ ἀπηγορευμένον, δῆλον, ὅτε ξύλου⁸, θανάτ
τῳ ἀττοθανῇο ι πῶς ἂν τὴν ἰδίαν ἠκύρωσεν ἀπόφαέ
σιν,⁸ μηδενδς ἑτέρου γεγονότος λόγου δικαίαις αὐτὴν
λύοῖιτος Ei γὰρ κριτὴν ἑώρακας κρίσιν τινὰ κρί-
νοντα σήμερον, εἶτα αὔριον αὐτὴν καταργοῦντα ’
οὐκ ἂν αὐτὸν ὑπείληφας μαίνεσθαι; Πῶς οὖν ὁ Θεὸς
τὴν πρώτην αὐτοῦ κρίσιν ἁνέτρεπεν καὶ (indeptae-tv;
Β. Eine, πῶς. xumer γὰρ οὐκ ἔχω.
Α. Τίς ἡ αἰτία τῆς τοῦ Θανάτου κατακρίσεως ;
Β. Ἥ παρακοὴ δηλονότι.
Δ. ’Ὢσπειρ διὰ. ei]; παρακοῆς τοῦ ἐνὸς ἀνθρώπου
iGen. III.|9. ι’(ἶρη. ll, Π.
VARUE LECTIONES.
‘ ἐπερωτῶντι. ² C Β, λέξω. Ittalc.
NOTAE.
(‘28) ιιι aliis attribuitur Chrysoslomo, sed falso.
CONTRA HIERETICOS, .
VARIA OPUSCULA
NUNC ιηιωυλι GBBCE ΕΤ ιΑΤιηΕ EX SERENISS
BIBLIOTHECA ΙΝ ιυςΕΜ ΡΕΟΙιΔΤΑ..
(lnterpretibus li'r. Tun-iano et J. Gretsero 3. J.)
Θεοδωρου ἐπιπλεῖν ’Δςουκαρᾶ τῶς Ῑςαρςῦν ἐπι-
ᾳίιόίεου. γεξγωςόςοςηότι-πέντσ ἐχθροὺςῖ ἔχομεν ,
ἐξ ὧν mirifici Σωτὴρ ἐλυτρώσᾶτᾷ ἰξατᾶ (mf):
σιν, καὶ ἀπόκρισιν.
Α Christianus. Β lufidelis.
Α. Πέντε θανατηφόρους ἐχθροὺς ἔχομεν, ἐξ ὧν
ἡμᾶς ὲνανθρωπήσας ὁ Χριστὸς ὲλυτρὼσατο.
Β. Τίνες οὗτοι, καὶ τίς ὁ τρόπος τῆς ἐξ ἑκάστου
λυτρὼσεωςο ἡδέως ἂν γνοίην, καί σου δυσωπητικῶς
πυνθανομένου, καὶ φράσαι παρακαλῶ.
Α. Ἐγώ σοι φη.).οπευστοῦντι τὸ ζητούμενον, ὡς
ἂν οἶός τε ὧ, τῷ λόγῳ διασαφήσω. Ἐκεῖνο δέ μοιη
ἐπερωτῶν ¹ σε, λέξον ⁸.
Β. Ποῖον;
Α. Φὴς. τὸν ἐπὶ πᾶσι Θεὸν μάτην τι καὶ είκῆ πράτ-
τειν , ἥ ἀποφαίνεσθαις
Β. Πῶς τοῦτο ἐπὶ Θεοῦ λέγειν εὐαγὲς, ὅπου γε
οὐδὲ ἐπὶ τὸν σώφρονα λογισμὸν ἐχόντων καὶ ἀπερίτ-
τωι) ἀνθρώπων ;
Λ. Ἡνίκα οὖν κατὰ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ παρασε-
ν δηκότος αὐτοῦ τὴν ἐντολὴν ἀπεφήνατο, ι Γῆ εἴ, καὶ
εἰς γῆν ἀπελεύσῃ, ι κατὰ τὴν προτέραν αὐτοῦ πρὸς
αὑτὸν διαμαρτυρίαν ο α ’ᾟ δ’ ἂν ἡμέρᾳ φαγῇ ἀπ’
αὑτοῦ τοῦ ἀπηγορευμένον, δῆλον, ὅτε ξύλου⁸, θανάτ
τῳ ἀττοθανῇο ι πῶς ἂν τὴν ἰδίαν ἠκύρωσεν ἀπόφαέ
σιν,⁸ μηδενδς ἑτέρου γεγονότος λόγου δικαίαις αὐτὴν
λύοῖιτος Ei γὰρ κριτὴν ἑώρακας κρίσιν τινὰ κρί-
νοντα σήμερον, εἶτα αὔριον αὐτὴν καταργοῦντα ’
οὐκ ἂν αὐτὸν ὑπείληφας μαίνεσθαι; Πῶς οὖν ὁ Θεὸς
τὴν πρώτην αὐτοῦ κρίσιν ἁνέτρεπεν καὶ (indeptae-tv;
Β. Eine, πῶς. xumer γὰρ οὐκ ἔχω.
Α. Τίς ἡ αἰτία τῆς τοῦ Θανάτου κατακρίσεως ;
Β. Ἥ παρακοὴ δηλονότι.
Δ. ’Ὢσπειρ διὰ. ei]; παρακοῆς τοῦ ἐνὸς ἀνθρώπου
iGen. III.|9. ι’(ἶρη. ll, Π.
VARUE LECTIONES.
‘ ἐπερωτῶντι. ² C Β, λέξω. Ittalc.
NOTAE.
(‘28) ιιι aliis attribuitur Chrysoslomo, sed falso.