PG 97, col. 808
ἐπιδημίας, ἔδει τι πάντως εἶναι καὶ χαρᾶς ὲπεισόι
διον, δι’ οὗ τὸ μέγα τῆς σωτηρίας είς ἡμᾶς πρόεισι
δῶρον. Τδ δέ ἐστιν ἡ παροῦσα πανήγυρις, προοίμιον
ἔχουσα τῆς θεοτόκου τὴν γέννησιν ° συμπέρασμα δὲ,
τῆς τοῦ Λόγου πρὸς σάρκα συμπήξεως τὴν ἀπόταξιν,
καθ’ἥν τὸ καινότατον ἁπάντων έν θαύμασιν ἄκουσμα
διαπαντὸς ὲκκαλούμενον, δύσληπτον μένει καὶ δυσ-
θεώρητονο ὅσῳ κρύπτεται φανερούμενον, καὶ ὅσῳ
φανεροῦται κρυπτόμενον.
Ἐντεῦθεν ἄρα τῆς παρθενίας τὸ φῶς ὑπὲρ κεφα-
λῆς φέρουσα, καὶ οἷον έξ άκηράτων όινθέων τιῦν meu-
ματικῶν τῆς Γραφῆς λειμώνων ὲρανιζομένη τὸν στέ-
φανον ἡ θεοχαριτωτος αὕτη καὶ πρὼττῖ τῶν ἑορτῶν
ἡμέρα, κοινὴν τῇ κτίσει τὴν εὐφροσύνην προτίθεταιο
Θαρσεῖτε, λέγουσα, Γενέθλιος ἡ πανήγυρις, καὶ τοῦ
γένους άνάπλασις. Παρθένος γὰρ ἄρτι γεννᾶται καὶ
τιθηνεῖται καὶ πλάττεται, καὶ τῷ Θεῷ τῷ παμϐασι-
λεϊ τῶν αἰώνων ἐτοιμάζεται μήτηρ. Καὶ τοῦτο ἡμῖν
ἐκ Δαὸὶδσὺν Δαὸὶδ τὸ πνευματικὸν συγκεκρότηκε
θέατροψ ή μὲν, ὡς Θεομήτωρ τὴν έαυτῆς προθεῖσα
θεόδοτον γέννησιν ο ό δὲ, τοῦ γένους τὴν εὐκληρίαν
παραδεικνὺς, καὶ τὴν Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους καινο-
πρεπεστάτην συγγένειαν. Βαϐαὶ τοῦ θαύματοςί ’11
μὲν μεσιτεύει θεότητος ὕψει καὶ σαρκδς ταπεινότητι,
καὶ γίνεται μήτηρ τοῦ πλάσαντος· ὁ δὲ, προφητεύει
τδ μέλλον, ὼς ἤδη παρόνσ καὶ ὅρκῳ λαμϐάνει παρὰ
Θεοῦ τὴν εὐκλεᾶ τοῦ ’γένους ἐξ ὀσφύος διαμονὴν καλ⁷
συντήρησιν. Πανηγυριστέον οῦν είκότως τό τῆς ἠμέ-
ρας μυστήριον, καὶ δωροφορητέον τῇ τοῦ Λόγου Mq-
τρὶ τοὺς λόγους αὐτοὺς, ὅτι μὴ φίλον αὐτῇ τῶν ἄλλων
οὐδὲν, πλὴν λόγου καὶ τῆς ἐκ λόγων τιμῆς. Ἐπεὶ
καὶ διπλοῦν ἐντεῦθεν ἡμῖν προσέσται. ποιουμένοις τὸ
παντός. Quasi, narratio quae assidue pelliciatur ot
provocetur , id _-est,_qnee semper fuit auribus gra-
tissima; sic enim dicitur Dominus Jesus, Deside-
: spoiisaque desiderio impatiens
Quis det te fratrem meum,'inquit, augentem ubera
matris mete ε) etc.
(6) Verbique Matri. Scitus lususin voce illa Λό-
γος ο eo porro sensu, sola verba accepta ait matri
Verbi, quod Verbum ipsum, solam laudem, quae
verbis est, videtur exigere :_ non quia non exigat
opera, sed quia is maxinie cultus ut spiritualiorfet
ipsum tleeeattet colentem : unde non vacat pro-
babilitate, nullum talem futurum in statu innocen-
tiae, qualem antJuda:i olim, aut nos ipsi habemus.
positiva inductum lege, in rebus sensibilibus, non
Isiuc aliqua servitute, aliquando tollenda, cum
libertatem perfectam filiorum Dei _ consequemur.
Sic noster Franciscus Victoria,theologiae in llispa-
nia instaurator et velut primarium lumen, palam
docet de sacrificiis, relect. Θ, De temper. quod alii _
non gravate amplectuntur de sacramentis; ut de
illis sit communis sententia.
διον, δι’ οὗ τὸ μέγα τῆς σωτηρίας είς ἡμᾶς πρόεισι
δῶρον. Τδ δέ ἐστιν ἡ παροῦσα πανήγυρις, προοίμιον
ἔχουσα τῆς θεοτόκου τὴν γέννησιν ° συμπέρασμα δὲ,
τῆς τοῦ Λόγου πρὸς σάρκα συμπήξεως τὴν ἀπόταξιν,
καθ’ἥν τὸ καινότατον ἁπάντων έν θαύμασιν ἄκουσμα
διαπαντὸς ὲκκαλούμενον, δύσληπτον μένει καὶ δυσ-
θεώρητονο ὅσῳ κρύπτεται φανερούμενον, καὶ ὅσῳ
φανεροῦται κρυπτόμενον.
Ἐντεῦθεν ἄρα τῆς παρθενίας τὸ φῶς ὑπὲρ κεφα-
λῆς φέρουσα, καὶ οἷον έξ άκηράτων όινθέων τιῦν meu-
ματικῶν τῆς Γραφῆς λειμώνων ὲρανιζομένη τὸν στέ-
φανον ἡ θεοχαριτωτος αὕτη καὶ πρὼττῖ τῶν ἑορτῶν
ἡμέρα, κοινὴν τῇ κτίσει τὴν εὐφροσύνην προτίθεταιο
Θαρσεῖτε, λέγουσα, Γενέθλιος ἡ πανήγυρις, καὶ τοῦ
γένους άνάπλασις. Παρθένος γὰρ ἄρτι γεννᾶται καὶ
τιθηνεῖται καὶ πλάττεται, καὶ τῷ Θεῷ τῷ παμϐασι-
λεϊ τῶν αἰώνων ἐτοιμάζεται μήτηρ. Καὶ τοῦτο ἡμῖν
ἐκ Δαὸὶδσὺν Δαὸὶδ τὸ πνευματικὸν συγκεκρότηκε
θέατροψ ή μὲν, ὡς Θεομήτωρ τὴν έαυτῆς προθεῖσα
θεόδοτον γέννησιν ο ό δὲ, τοῦ γένους τὴν εὐκληρίαν
παραδεικνὺς, καὶ τὴν Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους καινο-
πρεπεστάτην συγγένειαν. Βαϐαὶ τοῦ θαύματοςί ’11
μὲν μεσιτεύει θεότητος ὕψει καὶ σαρκδς ταπεινότητι,
καὶ γίνεται μήτηρ τοῦ πλάσαντος· ὁ δὲ, προφητεύει
τδ μέλλον, ὼς ἤδη παρόνσ καὶ ὅρκῳ λαμϐάνει παρὰ
Θεοῦ τὴν εὐκλεᾶ τοῦ ’γένους ἐξ ὀσφύος διαμονὴν καλ⁷
συντήρησιν. Πανηγυριστέον οῦν είκότως τό τῆς ἠμέ-
ρας μυστήριον, καὶ δωροφορητέον τῇ τοῦ Λόγου Mq-
τρὶ τοὺς λόγους αὐτοὺς, ὅτι μὴ φίλον αὐτῇ τῶν ἄλλων
οὐδὲν, πλὴν λόγου καὶ τῆς ἐκ λόγων τιμῆς. Ἐπεὶ
καὶ διπλοῦν ἐντεῦθεν ἡμῖν προσέσται. ποιουμένοις τὸ
παντός. Quasi, narratio quae assidue pelliciatur ot
provocetur , id _-est,_qnee semper fuit auribus gra-
tissima; sic enim dicitur Dominus Jesus, Deside-
: spoiisaque desiderio impatiens
Quis det te fratrem meum,'inquit, augentem ubera
matris mete ε) etc.
(6) Verbique Matri. Scitus lususin voce illa Λό-
γος ο eo porro sensu, sola verba accepta ait matri
Verbi, quod Verbum ipsum, solam laudem, quae
verbis est, videtur exigere :_ non quia non exigat
opera, sed quia is maxinie cultus ut spiritualiorfet
ipsum tleeeattet colentem : unde non vacat pro-
babilitate, nullum talem futurum in statu innocen-
tiae, qualem antJuda:i olim, aut nos ipsi habemus.
positiva inductum lege, in rebus sensibilibus, non
Isiuc aliqua servitute, aliquando tollenda, cum
libertatem perfectam filiorum Dei _ consequemur.
Sic noster Franciscus Victoria,theologiae in llispa-
nia instaurator et velut primarium lumen, palam
docet de sacrificiis, relect. Θ, De temper. quod alii _
non gravate amplectuntur de sacramentis; ut de
illis sit communis sententia.