PG 97, col. 833
ναντο · ναὸν λέγων τὸν τῆς ὑπεραμὼμου σαρκὸς αὒ-
τοῦ, ὃν ἐκ μήτρας αὐτὸς ἐαυτῷ τῆς ᾁμιὰντου ταὺ-
της. καὶκαθαρᾶς ἁειπαρθένου ἀχειροτεύκτως περι-
ῳκοδόμησεν. Ἐφ’ δν καὶ τὴν ζωοποιὺν αὐτοῦ κοίμησιν
ἀναφέρων. ὅτε τὸν ἐκούσιον ὑπὲρ ἡμῶν τοῦ θανα-
του κατεδέξατο ῦπνον, διὰ τοῦ Δαυῒδ ῶς ἄνθρωπος
διαλέγεται· Ἐγὼ, λέγων, ἐκοιμήθην, καὶ ὒπνωσαο
ἐξητέρθην, ὅτι Κύριος ἀντιλήψεται μου. Τὸ δὲ,
Τίς ἐγερεῖ αὐτόν ; σαφῶς τὸν Πατέρα δηλοῖ, τὸν
ναὸν τοῦ σώματος τῷ Υἰῷ συνεξανιστῶντα, καὶ συν⁴
εγείροντα, κατὰ τὸ ἐν Ψαλμοῖς εἰρημένον ἐκ προσ-
ὠπου τοῦ Υἱοῦ πρὸς τὸν Πατέρα ’ Οὐκ ἐγκαταλεί-
νει( τὴν ψυχήν μου εὶς ᾅδου, οὐδὲ δώσεις τὸν
ὅσιόν σου ίδεῒν διαφθοράν. Καὶ αὖθις. Κύριε,
ἀνήγαγες ἐξ ᾅδου τὴν ψυχήν μου, ἐσωσάς με ἀπὸ
τῶν καταϐαινόντων εἰς λάκκον. Ἔδει γὰρ τοῦ
Υῑοῦ τὴν τοῦ οίκείου σώματος αὑτουργοῦντος ὀνά-
ι στασιν, καὶ τὸν Πατέρα συνεργὸν ἐκφανῆναι, ὼς τῆς
αὐτῆς αὐτῷ πεφηνότα καὶ φύσεως καὶ βουλήσεως ,
ἵνα τῇ ταυτῶυνάμῳ ταύτῃ κατ’ ἐνέργειαν ὁμοπραο
ξξᾳ τὸ συμφυὲς πάντοθεν διασώζηται.
corpus suum ad vitam reverteretur virtute sua efficiebat, Patrem quoque, qui eamdem cum ipso
et naturam et voluntatem habet, operis esse socium :
in operibus praestandis communione, unius ejusdemque natum societas servaretur incolumis ,
Πρὸς δὲ τὰ ἑξῆς ιτέον ο Οὐκ ἐκλείψει ἅρχων ἐξ
Ἰούδα, καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ. ἕως
ἂν ἔλθῃ ὃ ἀπόκειται. καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν.
Βαϐαὶ τῆς προγνώσεωςι Οὐ διεψεύσθη τῶν πεφασμέ-
νων οὐδένζ Δέδεικται γὰρ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν, ὡς κυ-
ρίως τῆς ἷαυῖδικῆς ὀσφῦος ἡ Παρθένος ἐξέφυ. Ἦς
βλαστὸς ὁ Χριστὸς, ἡγούμενός τε αὖ καὶ ἄρχων, καὶ
πνεύματα ἀρχόντων ἀφαιρούμενος. Εῐη ἂν αὐτὸς
ὡς βασιλεύων ἐπὶ τὸν οἷκον Ἰακὼὸ είς τοὺς αἰῶνας,
καὶ τῆς βασιλείας πέρας οὐκ είσδεξάμενος. Προκαθ-
ᾐρητο μὲν γὰρ ἡ τῶν Ἰουδαίων βασιλεία, καὶ προ
τῆς Χριστοῦ παρουσίας· ναὶ, προδήλως περιγραφεῖσα
μέχρι τῶν Ἰεχονίου χρόνων , καὶ τῆς εἰς Βαϐυλῶνα
πικροτάτης ἀπαγωγῆς. Οὐ μὴν δὲ ἐνέλιπε τὸ γένος.
ἓως Χριστοῦ τιμώμενόν τε καὶ περιδεχόμενον, καὶ
τῆς βασιλικῆς εὐγενείας διασῶζον τὰ ἀπομόργματα.
Δείπετσι δ’ οὖν νοεῖν τὸ, Ἕως ἂν ἔλθῃ ὃ (inrdicu-
ται, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν, τὸν Χριστὸν τοῦ
Θεοῦ, καὶ αὑτόθεον, καὶ αὐτοκύριον. Ὃν ἡμῖν παν-
αγία αῦτη Παρθένος , τὸ Δαυῖδικδν στέλεχος, παρθεο
νικῶς παρθενικαῖς ὠδῖσιν ἀπέτεκεν. Ἀφ’ οὗ γὰρ εἰς
φροῦδον ἐχώρησεν ἡ τῶν Ἰουδαίων ἁρχὴ, οὐκέτι ἐπὶ
τὸν ὁρώμενον τοῦ Δαυῒδ θρόνον, βασιλεὺς κατὰ signa
κεκάθικεν ἕτερος. είς ἔσχατον καταφορᾶς τῆς βασι-
λείας αὐτοῦ συγκλείσθείσης, κατὰ τὴν Ἰερεμίου .
,προφητείαν οὕτως · Ἦτιμώθη Ἰεχονίας ὼς σκεῦος,
οὗ οὐκ ἐστιν αὐταῦ χρεία. Τί ὅτι ἐξερρίφη αὐτοῦ
καὶ tegumen εὶς τῆν, ἣν οὐκ fidet; Γῆ, γῆ, ἄκουε
ἀ Joan. ιι, l8. ε Joan. ιι, l9.
τοῦ, ὃν ἐκ μήτρας αὐτὸς ἐαυτῷ τῆς ᾁμιὰντου ταὺ-
της. καὶκαθαρᾶς ἁειπαρθένου ἀχειροτεύκτως περι-
ῳκοδόμησεν. Ἐφ’ δν καὶ τὴν ζωοποιὺν αὐτοῦ κοίμησιν
ἀναφέρων. ὅτε τὸν ἐκούσιον ὑπὲρ ἡμῶν τοῦ θανα-
του κατεδέξατο ῦπνον, διὰ τοῦ Δαυῒδ ῶς ἄνθρωπος
διαλέγεται· Ἐγὼ, λέγων, ἐκοιμήθην, καὶ ὒπνωσαο
ἐξητέρθην, ὅτι Κύριος ἀντιλήψεται μου. Τὸ δὲ,
Τίς ἐγερεῖ αὐτόν ; σαφῶς τὸν Πατέρα δηλοῖ, τὸν
ναὸν τοῦ σώματος τῷ Υἰῷ συνεξανιστῶντα, καὶ συν⁴
εγείροντα, κατὰ τὸ ἐν Ψαλμοῖς εἰρημένον ἐκ προσ-
ὠπου τοῦ Υἱοῦ πρὸς τὸν Πατέρα ’ Οὐκ ἐγκαταλεί-
νει( τὴν ψυχήν μου εὶς ᾅδου, οὐδὲ δώσεις τὸν
ὅσιόν σου ίδεῒν διαφθοράν. Καὶ αὖθις. Κύριε,
ἀνήγαγες ἐξ ᾅδου τὴν ψυχήν μου, ἐσωσάς με ἀπὸ
τῶν καταϐαινόντων εἰς λάκκον. Ἔδει γὰρ τοῦ
Υῑοῦ τὴν τοῦ οίκείου σώματος αὑτουργοῦντος ὀνά-
ι στασιν, καὶ τὸν Πατέρα συνεργὸν ἐκφανῆναι, ὼς τῆς
αὐτῆς αὐτῷ πεφηνότα καὶ φύσεως καὶ βουλήσεως ,
ἵνα τῇ ταυτῶυνάμῳ ταύτῃ κατ’ ἐνέργειαν ὁμοπραο
ξξᾳ τὸ συμφυὲς πάντοθεν διασώζηται.
corpus suum ad vitam reverteretur virtute sua efficiebat, Patrem quoque, qui eamdem cum ipso
et naturam et voluntatem habet, operis esse socium :
in operibus praestandis communione, unius ejusdemque natum societas servaretur incolumis ,
Πρὸς δὲ τὰ ἑξῆς ιτέον ο Οὐκ ἐκλείψει ἅρχων ἐξ
Ἰούδα, καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ. ἕως
ἂν ἔλθῃ ὃ ἀπόκειται. καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν.
Βαϐαὶ τῆς προγνώσεωςι Οὐ διεψεύσθη τῶν πεφασμέ-
νων οὐδένζ Δέδεικται γὰρ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν, ὡς κυ-
ρίως τῆς ἷαυῖδικῆς ὀσφῦος ἡ Παρθένος ἐξέφυ. Ἦς
βλαστὸς ὁ Χριστὸς, ἡγούμενός τε αὖ καὶ ἄρχων, καὶ
πνεύματα ἀρχόντων ἀφαιρούμενος. Εῐη ἂν αὐτὸς
ὡς βασιλεύων ἐπὶ τὸν οἷκον Ἰακὼὸ είς τοὺς αἰῶνας,
καὶ τῆς βασιλείας πέρας οὐκ είσδεξάμενος. Προκαθ-
ᾐρητο μὲν γὰρ ἡ τῶν Ἰουδαίων βασιλεία, καὶ προ
τῆς Χριστοῦ παρουσίας· ναὶ, προδήλως περιγραφεῖσα
μέχρι τῶν Ἰεχονίου χρόνων , καὶ τῆς εἰς Βαϐυλῶνα
πικροτάτης ἀπαγωγῆς. Οὐ μὴν δὲ ἐνέλιπε τὸ γένος.
ἓως Χριστοῦ τιμώμενόν τε καὶ περιδεχόμενον, καὶ
τῆς βασιλικῆς εὐγενείας διασῶζον τὰ ἀπομόργματα.
Δείπετσι δ’ οὖν νοεῖν τὸ, Ἕως ἂν ἔλθῃ ὃ (inrdicu-
ται, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν, τὸν Χριστὸν τοῦ
Θεοῦ, καὶ αὑτόθεον, καὶ αὐτοκύριον. Ὃν ἡμῖν παν-
αγία αῦτη Παρθένος , τὸ Δαυῖδικδν στέλεχος, παρθεο
νικῶς παρθενικαῖς ὠδῖσιν ἀπέτεκεν. Ἀφ’ οὗ γὰρ εἰς
φροῦδον ἐχώρησεν ἡ τῶν Ἰουδαίων ἁρχὴ, οὐκέτι ἐπὶ
τὸν ὁρώμενον τοῦ Δαυῒδ θρόνον, βασιλεὺς κατὰ signa
κεκάθικεν ἕτερος. είς ἔσχατον καταφορᾶς τῆς βασι-
λείας αὐτοῦ συγκλείσθείσης, κατὰ τὴν Ἰερεμίου .
,προφητείαν οὕτως · Ἦτιμώθη Ἰεχονίας ὼς σκεῦος,
οὗ οὐκ ἐστιν αὐταῦ χρεία. Τί ὅτι ἐξερρίφη αὐτοῦ
καὶ tegumen εὶς τῆν, ἣν οὐκ fidet; Γῆ, γῆ, ἄκουε
ἀ Joan. ιι, l8. ε Joan. ιι, l9.