PG 98, col. 1185
vel 14 die,.si Cajetani Chronologismo inbaereamus, Α concedamus interim , quod postulat Cajeta—n—iis',
545, cum feria 4. Paeoniam manum exspecto, quas
deploratissima Cajetanae sententia vulnera praesen- ’
tibus succis demulceat. Sed caetera exsequamur.
V. Quo anno Antiochiam abiitGregorius, Eccle-
siam moderabatur Eustathius. Ita Hierosolymis
(inquit Leontius) egressus tv Idus Aprilis, Antiochiam
proficiscitur, quo cum uenisset, domicilio excepto α
sancto Eustathio ejus urbis archiepiscopo... Ab anno
Justini Aug. ultimo, hoc est Christi Dionysiano
526, quo Euphrasius Antiochenus episcopus lapi-
dibus obrutus in memorabili ejus urbis terrmmotu
interiit (TheOph. ad h. a.), ad 546, AntiocheiiaeBbalisv qua? ³ηηο 547 ιπῑηοίρὶε ευηὶο indulgens
Ecclesia: impositus Ephrmmus, eique successit
Domnus ll,qui e vivis excessit anno 559. Ecquis igitur
gentium Eustathius iste; qui Cajetano auctore in
Antiochena cathedra sederit anno 552? Vidit no-
- dum Cajetanus, neque alio extricat modo, nisi
dubitans, an inter Ephrem, et Domuum admini—
stravit eam sedem Eustathius Ρ an Leontius memoria
lapsus t At enim si pro Cajetani voto starent caetera,
dubitationi cederem : cum vero io tota Leontii histo-
ria nihil omnioo sit,quod Cajetani opinionem non su-
gillet,piaculum sit inter Ephrasmum et Domuum ac-
censere Eustathium Antiochense Ecclesia: pontificem.
Vl. Ad haec Leontius scribit : Impiam igitur hae-
resim Gregorio aperit (Constantinopolitanus arclii- ο tiret Capitulis aperuit, eumque Graece versum a
episcopus; qua: tum exstiterat Sergio, Cyro, et Paulo
perniciosissimis auctoribus. Ita multas beatus vir
edidit eum ad docentium, tum ad laudandum com-
positas orationes, ut vel ad piissimi imperatoris
nostri aures ipsius fama pervaserit. Inde post inultos
dies adsunt episcopi Alexandrinus, Antiochensis,
Orientales omnes. Romanus vero quippe gravi morbo
detentus libellum mittit propria manu conscriptum
de sententia orthodoxorum antistitum ipsius locum
seruantium. Non hic litem intendam Cajetano, quod
aperte dicatur habita synodus proscribenda: Mono-
tbelitarum hau-esi, atque adeo nigro theta signan-
dis Sergio, Cyro, Paulo haeretica: factionis antesi-
gnanis. Quidquid hoc est, quod certe magnum, cau-
sanique jugulat Cajelani, suspectum ille habet; υ lib. v De conc. sac. et imp., cap. 21, in cujus line
et tamen non video quam vere. Paria narrat Si-
meou Metaplirastes, quem tamen non dubitat sibi
concinentem laudare : paria vitae Epitomastes. Sed
πὰπαι Σιλδμ καὶ Ἰού· Δάμασος. Κελε- Λέων. Βιγίλλιος. ’Δγά-θων. Ἀδριανός.
στρος. λιος. στϊνος. ·
τοποτη- Βτων καὶ Βικέντιος. Κύριλ- Πασκα- Γεὼργιος. Πέτρος
ρηταί, λος. σίνος. Θεόδω- καὶ Πέτρος.
‘ Λουκίο ρος
σιος. Γεωργιος
, καὶ Ἰωάν- .
’ νης.
i— Ι Δάμασος. Ι Kelle-
στϊνος.
Κύριλ-
τοποτη- Ι Βτων καὶ Βικέντιος.
loc.
545, cum feria 4. Paeoniam manum exspecto, quas
deploratissima Cajetanae sententia vulnera praesen- ’
tibus succis demulceat. Sed caetera exsequamur.
V. Quo anno Antiochiam abiitGregorius, Eccle-
siam moderabatur Eustathius. Ita Hierosolymis
(inquit Leontius) egressus tv Idus Aprilis, Antiochiam
proficiscitur, quo cum uenisset, domicilio excepto α
sancto Eustathio ejus urbis archiepiscopo... Ab anno
Justini Aug. ultimo, hoc est Christi Dionysiano
526, quo Euphrasius Antiochenus episcopus lapi-
dibus obrutus in memorabili ejus urbis terrmmotu
interiit (TheOph. ad h. a.), ad 546, AntiocheiiaeBbalisv qua? ³ηηο 547 ιπῑηοίρὶε ευηὶο indulgens
Ecclesia: impositus Ephrmmus, eique successit
Domnus ll,qui e vivis excessit anno 559. Ecquis igitur
gentium Eustathius iste; qui Cajetano auctore in
Antiochena cathedra sederit anno 552? Vidit no-
- dum Cajetanus, neque alio extricat modo, nisi
dubitans, an inter Ephrem, et Domuum admini—
stravit eam sedem Eustathius Ρ an Leontius memoria
lapsus t At enim si pro Cajetani voto starent caetera,
dubitationi cederem : cum vero io tota Leontii histo-
ria nihil omnioo sit,quod Cajetani opinionem non su-
gillet,piaculum sit inter Ephrasmum et Domuum ac-
censere Eustathium Antiochense Ecclesia: pontificem.
Vl. Ad haec Leontius scribit : Impiam igitur hae-
resim Gregorio aperit (Constantinopolitanus arclii- ο tiret Capitulis aperuit, eumque Graece versum a
episcopus; qua: tum exstiterat Sergio, Cyro, et Paulo
perniciosissimis auctoribus. Ita multas beatus vir
edidit eum ad docentium, tum ad laudandum com-
positas orationes, ut vel ad piissimi imperatoris
nostri aures ipsius fama pervaserit. Inde post inultos
dies adsunt episcopi Alexandrinus, Antiochensis,
Orientales omnes. Romanus vero quippe gravi morbo
detentus libellum mittit propria manu conscriptum
de sententia orthodoxorum antistitum ipsius locum
seruantium. Non hic litem intendam Cajetano, quod
aperte dicatur habita synodus proscribenda: Mono-
tbelitarum hau-esi, atque adeo nigro theta signan-
dis Sergio, Cyro, Paulo haeretica: factionis antesi-
gnanis. Quidquid hoc est, quod certe magnum, cau-
sanique jugulat Cajelani, suspectum ille habet; υ lib. v De conc. sac. et imp., cap. 21, in cujus line
et tamen non video quam vere. Paria narrat Si-
meou Metaplirastes, quem tamen non dubitat sibi
concinentem laudare : paria vitae Epitomastes. Sed
πὰπαι Σιλδμ καὶ Ἰού· Δάμασος. Κελε- Λέων. Βιγίλλιος. ’Δγά-θων. Ἀδριανός.
στρος. λιος. στϊνος. ·
τοποτη- Βτων καὶ Βικέντιος. Κύριλ- Πασκα- Γεὼργιος. Πέτρος
ρηταί, λος. σίνος. Θεόδω- καὶ Πέτρος.
‘ Λουκίο ρος
σιος. Γεωργιος
, καὶ Ἰωάν- .
’ νης.
i— Ι Δάμασος. Ι Kelle-
στϊνος.
Κύριλ-
τοποτη- Ι Βτων καὶ Βικέντιος.
loc.