PG 98, col. 1206
XXIV. Cajetanus nervis omnibus certavit inter-
fuisse Gregorium synodov meumenicm,u Con-
stantinopolitanae, eatpte propter suspecta vendita-
vit, qum in Leontii Commentario leguntur de
Sergio, Cyre, et Paulo Monothetitarum 309 ante-
signanis, et in concilio anathematismo confodien-
dis, quod plane confectum in νι synodo acume-
nica. Nos, quae in Caietani sentgmiam pugnarent,
attulimus, ut certe non dubitemus, quin, si cla-
rissimus vir lucem hodie intueretur, ex opinions
vel hilum quidem nobis opponi Leontianam histo-
riam, quin potius, quae ad hanc rem narrat omnia,
pondus addere gravissimum sententiae, quam ex-
posuimus. Ait igitur Leontius, Gregorium, eunt
Constantinopoli versaretur, Romamque cogita-
ret, a Constantinopolitano archiepiscopo detentum;
quominus tam subito iret : nefarium illi haeretico-
rum l‘urorem detexisse, qui Sergii, Cyri, Pauli
addicti partibus tunestas in Ecclesia. tragoedias ex-
citarant; quibus obviam euttdum, eoque iussam
synodum. iam ex nostro Canone Gregorii adventus
Constantinopolim contigit anno 678, quo ninguit: -
illi praeerat Ecclesiae Theodorus piissimus atque
orthodoxus episcopus, qui eo ipso anno throno
exactus, subrogato Georgio Monethelitarum cum _
re, tuin dignitate principe, quanquam tandem in
synodo sacrilegum errorem ejurarit. Et conci-lium
quidem sub Theodoropatriarcha indictum anno 678,
licet eoactum desinente anno 680 patet ex Anastae
sii Romanae Ecclesiae hibliothecarii testimonio, liae
in Agathonis vita scribentis :Dederant piissimi
principes Constantinus, Heraclius, at Tiberim Augg.
litteras per Epiphaniam, qui erat iis asecretis, ad
Danum, quem adhuc superstitem putabautAgatlto-
nis antecessorem, quibus hortabantur, uellet ponti-
[τε sacerdotes, aliosve in urbem regiam legare ad
Ecclesias aliquando consociandas. liis acceptis Aga-
tho tantum rem segnius, aut lentius agendam non
nensem, Joannem Rhegium, et Joatmem Parmen—
sem episcopos , Theodorum prscterea , et Gregorium
presbyteros, Joannem diaconum, et Constantinum
subdiacouum, Theodorum item presbyterum Raven-
natem, et monachos Dei servos. Abeunt Constanti-
nopolim, ab imperatore honorifice accipiuntur, nta-
nentur, ac per tumultum turbasque, sed placide -
moderateque negotium transigant. Inter-[uerunt syn-
odo prater imperatorem Macarius Antiocltenus, et
Georgma patriarcha Constatuin'opolitanu. ipsique
«natalicia sedis legati, et ea: Oriente episcopi 150.
Quwsitum, ut emplicuretur apertius, a'n‘ duc sint in
Christo {remitto voluntates. Jam igitur acume-
nica νι synodus, qua de scribit Anastasius, indicta
fuisse Gregorium synodov meumenicm,u Con-
stantinopolitanae, eatpte propter suspecta vendita-
vit, qum in Leontii Commentario leguntur de
Sergio, Cyre, et Paulo Monothetitarum 309 ante-
signanis, et in concilio anathematismo confodien-
dis, quod plane confectum in νι synodo acume-
nica. Nos, quae in Caietani sentgmiam pugnarent,
attulimus, ut certe non dubitemus, quin, si cla-
rissimus vir lucem hodie intueretur, ex opinions
vel hilum quidem nobis opponi Leontianam histo-
riam, quin potius, quae ad hanc rem narrat omnia,
pondus addere gravissimum sententiae, quam ex-
posuimus. Ait igitur Leontius, Gregorium, eunt
Constantinopoli versaretur, Romamque cogita-
ret, a Constantinopolitano archiepiscopo detentum;
quominus tam subito iret : nefarium illi haeretico-
rum l‘urorem detexisse, qui Sergii, Cyri, Pauli
addicti partibus tunestas in Ecclesia. tragoedias ex-
citarant; quibus obviam euttdum, eoque iussam
synodum. iam ex nostro Canone Gregorii adventus
Constantinopolim contigit anno 678, quo ninguit: -
illi praeerat Ecclesiae Theodorus piissimus atque
orthodoxus episcopus, qui eo ipso anno throno
exactus, subrogato Georgio Monethelitarum cum _
re, tuin dignitate principe, quanquam tandem in
synodo sacrilegum errorem ejurarit. Et conci-lium
quidem sub Theodoropatriarcha indictum anno 678,
licet eoactum desinente anno 680 patet ex Anastae
sii Romanae Ecclesiae hibliothecarii testimonio, liae
in Agathonis vita scribentis :Dederant piissimi
principes Constantinus, Heraclius, at Tiberim Augg.
litteras per Epiphaniam, qui erat iis asecretis, ad
Danum, quem adhuc superstitem putabautAgatlto-
nis antecessorem, quibus hortabantur, uellet ponti-
[τε sacerdotes, aliosve in urbem regiam legare ad
Ecclesias aliquando consociandas. liis acceptis Aga-
tho tantum rem segnius, aut lentius agendam non
nensem, Joannem Rhegium, et Joatmem Parmen—
sem episcopos , Theodorum prscterea , et Gregorium
presbyteros, Joannem diaconum, et Constantinum
subdiacouum, Theodorum item presbyterum Raven-
natem, et monachos Dei servos. Abeunt Constanti-
nopolim, ab imperatore honorifice accipiuntur, nta-
nentur, ac per tumultum turbasque, sed placide -
moderateque negotium transigant. Inter-[uerunt syn-
odo prater imperatorem Macarius Antiocltenus, et
Georgma patriarcha Constatuin'opolitanu. ipsique
«natalicia sedis legati, et ea: Oriente episcopi 150.
Quwsitum, ut emplicuretur apertius, a'n‘ duc sint in
Christo {remitto voluntates. Jam igitur acume-
nica νι synodus, qua de scribit Anastasius, indicta