PG 98, col. 1277
ὑπ’ δψιν σου τοὺς ὑπεναντίως· 1 ἵνα εἴπῃ, οὕτω
ῥᾳδίως καὶ ἀθρόως· eo γὰρ, ἐμφυσῶν, σκορπίζων,
oi ἔξω ιφιλοσόφησαν. Kal, 1 Ἰδοὺ ὲν τῇ,χειρί μου ,
ὲζωγράφησα τὰ τείχη σου, πρὸς τὴν· Ἰερουσαλήμ · 1
καὶ, 1 Φραγμδν περιέθηκα , καὶ ἑχαράκωσα, καὶ
ὲφύτευσά σε ἄμπελον Σωρὴχ, καὶ ᾠκοδόμησα πύργον
ὲν μέσῳ αὐτῆς, καὶ προλήνιον ὥρυξα ὲν αὐτῇ· 1 καὶ,
ι Ἰδοὺ ὲγῲ φράσσω τὴν ὁδὸν αὐτῆς ὲν σκόλοψι, καὶ
ἀνοικοδομήσω τὰς τρίϐους αὐτῆς, καὶ οὐ μὴ εὕρῃ τὴν
ὁδὸν αὐτῆς· 1 καὶ, ι Ἐκπιτάσω τὸ δίκτυόν μου ἐπ’
αὐτόν · 1 καὶ, ι Πεσοῦνται ὲν ἁμφιδλήστρῳ αὐτοῦ oi
ἁμαρτωλοί · 1 καὶ ὅσα ὃμοια.
ια’. Ἀπὸ τόπων · ώς τὺ,« ’Υψώθητι.ὲπὶ τοὺς οὐρα-
νοὺς ό Beck-11ml, 1 ’Δνέσης είς ὕψος, ᾐχμαλώτευσας
αἰχμαλωσίαν· 1 καὶ, ι Ἐκλινεν οὐρανοὺς, καὶ κατ-
έϐη · 1 καὶ, 1 Ἐγγὺς Κύριος τοῖς ἐπικαλουμέρις
αὐτόν· 1 καὶ, 1 Ἵνα τί, Κύριε. ἀφέστηκας μακρό-
θεν; 1 καὶ, 1 Ἰδοὺ Κύριος κάθηται ἐπὶ νεφέλης κού-
φης· 1 καὶ, 1 Ἰδοὺ Κύριος ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ τόπου
αὐτοῦ· 1 καὶ, ι Ἐπισήσεται ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ τῆς
γης. 1 ,
ιβ’. Ἀπὸ στολισμῶν· ώς τὸ, 1 Ἐνεδύσατο Κύριος
δύναμιν. καὶ¹ περιεζώσατο* 1 καὶ, 1 Περίζωσαι τὴν
ῥομφαίαν σον ἐπὶ τὸν μηρόν σου · › καὶ, ι Περιεζω-
σμένος ιν δυναστείᾳ· ι καὶ, 1 Περιϐαλλόμενος φῶς
ὡς ἱμάτιον · 1 καὶ, ι Τίς οὗτος ὁ παραγενόμενος ἐξ
Ἐδώμς ἐρύθημα ἱματίων αὑτοῦ ὲκ Βοσώρ· οὗτος.
ὡραῖος ὲν στολῇ αὐτοῦ. 1
ιγ’. Ἀπὸ ἐθῶν ⁸ ὡς τδ, 1' ’Δπέστρεψας τὸ πρόσ-
ωπόν σου, καὶ ἐγενήθην τεταραγμένος· 1 καὶ, (Ἵνα
τί, Κύριε, ἁπωθεῖς τὴν ψυχήν μου, ἀποστρέφεις τὸ
πρόσωπόν σου; 1 καὶ, ι Μὴ ἐκκλίνῃς ὲν ὀργῇ ἀπὺ
τοῦ δούλου σου ° ι καὶ, ι Μὴ ἁπορῤίψῃς με ἀπὸ τοῦ
προσώπου σου ⁸ 1 καὶ, ι Ἐγὼ δὲ εἶπα ὲν τῇ ὲκστάσει
μου · Ἀπέρριμμαι ἀπὸ προσώπου τοῦ ὀφθαλμῶν
σου· 1 ἅπερ δι ὀργιζόμενοι καὶ λυπούμενοι, πρὸς
” οὓς διαφέρονται, καὶ ἐπιδείκνυνται.
ιδ’. ’Λπδ σχημάτων· ώς τὸ, ι Ἵνα τί ἀποστρέφεις
τὴν χεῖρά σου, καὶ τὴν δεξιάν σου; 1 ἐκ μεταφορᾶς
τῶν πείρακαλουμὲνων καὶ είς τούπίσω τὰς χεῖρας
ἀποστρεφόντων · καὶ, «Ὅτι ἀρῶ είς τὸν οὐρανὸν
τὴν χεῖρά μους καὶ ὀμοῦμαι τῇ δεξιᾷ μου ο 1 καὶ τὰ
ὃμοια. ε
ιε’. Ἀπδ δὲ ὅλου τοῦ, ξώου· ἀπδ ὅλου τοῦ (nou
κατὰ διαίρεσιν, νῦν μὲν ἀπὸ τῆς ψυχῆς, νῦν δὲ ἀπὸ
τῆς σαρκός· ώς τὸ, 1 Σάρξ μου ἐξ αὐτῶν, 1 παρὰ
τῷ Ὦσηέ. Ἀπδ δὲ· ψυχῆς· ώς, ι Τὰς νεομηνίας καὶ
τὰ Σάϐϐατα ὑμῶν μισεῖ ἡ ψυχή μου· 1 καὶταῦτα
μὲν, ὑποδείγματος χάριν πρὸς ἐντελεστέραν τῶν
ἰδιωμάτων αἰτιολογίας παράστασιν λελέξεται.
Ἐπίλυσις τῶν ρηθθισῶν διαιρέσεων.
α’, β’. Τὸ τοίνυν ἀλάθητον τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως,
ι ὐφθαλμοὺς οἶδε καὶ ,βλέφαρα καὶ ὅρασιν καλεῖν · 1
ῥᾳδίως καὶ ἀθρόως· eo γὰρ, ἐμφυσῶν, σκορπίζων,
oi ἔξω ιφιλοσόφησαν. Kal, 1 Ἰδοὺ ὲν τῇ,χειρί μου ,
ὲζωγράφησα τὰ τείχη σου, πρὸς τὴν· Ἰερουσαλήμ · 1
καὶ, 1 Φραγμδν περιέθηκα , καὶ ἑχαράκωσα, καὶ
ὲφύτευσά σε ἄμπελον Σωρὴχ, καὶ ᾠκοδόμησα πύργον
ὲν μέσῳ αὐτῆς, καὶ προλήνιον ὥρυξα ὲν αὐτῇ· 1 καὶ,
ι Ἰδοὺ ὲγῲ φράσσω τὴν ὁδὸν αὐτῆς ὲν σκόλοψι, καὶ
ἀνοικοδομήσω τὰς τρίϐους αὐτῆς, καὶ οὐ μὴ εὕρῃ τὴν
ὁδὸν αὐτῆς· 1 καὶ, ι Ἐκπιτάσω τὸ δίκτυόν μου ἐπ’
αὐτόν · 1 καὶ, ι Πεσοῦνται ὲν ἁμφιδλήστρῳ αὐτοῦ oi
ἁμαρτωλοί · 1 καὶ ὅσα ὃμοια.
ια’. Ἀπὸ τόπων · ώς τὺ,« ’Υψώθητι.ὲπὶ τοὺς οὐρα-
νοὺς ό Beck-11ml, 1 ’Δνέσης είς ὕψος, ᾐχμαλώτευσας
αἰχμαλωσίαν· 1 καὶ, ι Ἐκλινεν οὐρανοὺς, καὶ κατ-
έϐη · 1 καὶ, 1 Ἐγγὺς Κύριος τοῖς ἐπικαλουμέρις
αὐτόν· 1 καὶ, 1 Ἵνα τί, Κύριε. ἀφέστηκας μακρό-
θεν; 1 καὶ, 1 Ἰδοὺ Κύριος κάθηται ἐπὶ νεφέλης κού-
φης· 1 καὶ, 1 Ἰδοὺ Κύριος ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ τόπου
αὐτοῦ· 1 καὶ, ι Ἐπισήσεται ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ τῆς
γης. 1 ,
ιβ’. Ἀπὸ στολισμῶν· ώς τὸ, 1 Ἐνεδύσατο Κύριος
δύναμιν. καὶ¹ περιεζώσατο* 1 καὶ, 1 Περίζωσαι τὴν
ῥομφαίαν σον ἐπὶ τὸν μηρόν σου · › καὶ, ι Περιεζω-
σμένος ιν δυναστείᾳ· ι καὶ, 1 Περιϐαλλόμενος φῶς
ὡς ἱμάτιον · 1 καὶ, ι Τίς οὗτος ὁ παραγενόμενος ἐξ
Ἐδώμς ἐρύθημα ἱματίων αὑτοῦ ὲκ Βοσώρ· οὗτος.
ὡραῖος ὲν στολῇ αὐτοῦ. 1
ιγ’. Ἀπὸ ἐθῶν ⁸ ὡς τδ, 1' ’Δπέστρεψας τὸ πρόσ-
ωπόν σου, καὶ ἐγενήθην τεταραγμένος· 1 καὶ, (Ἵνα
τί, Κύριε, ἁπωθεῖς τὴν ψυχήν μου, ἀποστρέφεις τὸ
πρόσωπόν σου; 1 καὶ, ι Μὴ ἐκκλίνῃς ὲν ὀργῇ ἀπὺ
τοῦ δούλου σου ° ι καὶ, ι Μὴ ἁπορῤίψῃς με ἀπὸ τοῦ
προσώπου σου ⁸ 1 καὶ, ι Ἐγὼ δὲ εἶπα ὲν τῇ ὲκστάσει
μου · Ἀπέρριμμαι ἀπὸ προσώπου τοῦ ὀφθαλμῶν
σου· 1 ἅπερ δι ὀργιζόμενοι καὶ λυπούμενοι, πρὸς
” οὓς διαφέρονται, καὶ ἐπιδείκνυνται.
ιδ’. ’Λπδ σχημάτων· ώς τὸ, ι Ἵνα τί ἀποστρέφεις
τὴν χεῖρά σου, καὶ τὴν δεξιάν σου; 1 ἐκ μεταφορᾶς
τῶν πείρακαλουμὲνων καὶ είς τούπίσω τὰς χεῖρας
ἀποστρεφόντων · καὶ, «Ὅτι ἀρῶ είς τὸν οὐρανὸν
τὴν χεῖρά μους καὶ ὀμοῦμαι τῇ δεξιᾷ μου ο 1 καὶ τὰ
ὃμοια. ε
ιε’. Ἀπδ δὲ ὅλου τοῦ, ξώου· ἀπδ ὅλου τοῦ (nou
κατὰ διαίρεσιν, νῦν μὲν ἀπὸ τῆς ψυχῆς, νῦν δὲ ἀπὸ
τῆς σαρκός· ώς τὸ, 1 Σάρξ μου ἐξ αὐτῶν, 1 παρὰ
τῷ Ὦσηέ. Ἀπδ δὲ· ψυχῆς· ώς, ι Τὰς νεομηνίας καὶ
τὰ Σάϐϐατα ὑμῶν μισεῖ ἡ ψυχή μου· 1 καὶταῦτα
μὲν, ὑποδείγματος χάριν πρὸς ἐντελεστέραν τῶν
ἰδιωμάτων αἰτιολογίας παράστασιν λελέξεται.
Ἐπίλυσις τῶν ρηθθισῶν διαιρέσεων.
α’, β’. Τὸ τοίνυν ἀλάθητον τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως,
ι ὐφθαλμοὺς οἶδε καὶ ,βλέφαρα καὶ ὅρασιν καλεῖν · 1