PG 98, col. 1293
έστιν, Ἕκ τοῦ παραυτίκα ο καὶ, Ὠς ὄρθρον· τουτ-
έστιν, ’Δθρόον.
λε’. Τὴν χαρὰν ἤτοι ζωὴν φῶς λέγει πολλάκις, καὶ
τὴν λύπην ἦτοι τὸν θάνατον σκότος ⁶ ἀπὸ [τοῦ] τοὺς
μὲν εὐθυμία διάγοντας προϐλεπτικωτέρους πως
εἶναι ἐν τοῖς πράγμασι, τοὺς δὲ ὲν ἀθυμία καθεστῶο
τας μηδὲ τὰ ὲν ποσὶ καθορᾷν δύνασθαι· καὶ τῶν μὲν
ζώντων εἶναι τὸ βλέπειν to φῶς , τοὺς δὲ ἀποθνή-
σκοντας ὲν σκότει διατελεῖν · τὴν μἐν οὖν χαρὰν, ἢ ο
ζωὴν [λέγει] φῶς ° ὼς τὸ, ι Φῶς ἀνέτειλε τῷ δικαίῳο ι
καὶ, ι '0 Θεός μου, φωτιεῖς τὸ σκότος μου · ι ἁντὶ⁵
τοῦ, ‹ Τὴν λύπην μου είς χαρὰν μετασκευάσεις · ι
καὶ τὸ, ι Ἔσται τὸ φῶς τῆς σελήνης ὡς τὸ φῶς τοῦ
ήλίου·ι καὶ ι Φωτίζου, φωτίζον, Ἰερουσαλὴμο ι καὶ,
ι Ἐὰν πορευθῶ ὲν σκότει, Κύριος φωτιεί μοι· ι
τουτέστι, Τοὺναντίον, ἐμοῦ συμφορὰν καὶ Ολίᾁιν se.
ορωμένου, καρά τις καὶ εὐωχία ὲκ παραδόξου συνήν-
τησε’ τὴν δὲ λύπην καὶ Θάνατον, σκότος’ ὡς τὸ,
ι Καὶ εἶπα, Ἄρα σκότος καταπατήσει με ο ι καὶ τὸ,
ι Νὺξ φωτισμὸς ἒν τῇ τρυφῇ μου* ι καὶ, ι Φόϐος
καλ⁸ τρόμος ἦλθεν ἐπ’ ἐμὲ, καὶ ἐκάλυψέ με σκότος · ι
καὶ, ι Ἐθεντό με ἐν λάκκῳ κατωτάτῳ, ὲν σκοτεινοῖς
καὶ ὲν σκιᾷ Θανάτου. ι
λς’. Συντέλειαν τῶν στοιχείων ὁρίζεται ἐπὶ τῶν
ἀμαυρουμένων καὶ καθορᾷν μὴ συγχωρουμένων ὡς
τὺ, ι '0 ἥλιος καὶ ἡ σελήνη συσκοτάσουσι, καὶ οἱ
ἀστέρες οὐ δώσουσι (ϐ) τὸ φέγγος αιήὦν· τ καὶ,
ι Κύριος δώσει φωνὴν ἀπὸ προσώπου δυνάμεως αὺ-
τοῦ, ὅτι πολλή ἐστι σφόδρα ήπαρεμσολὴ αὐτοῦ. ι.
λζ’. Τὴν ἐπὶτῶν ἀνθρωπίνων κακῶν συγχώρησιν
τοῦ Θεοῦ, ὡς πρᾶξιν αὐτοῦ λέγει’ ἐπειδὴ κωλῦσαι
δυνάμενος, τοῦτο οὐ ποιεῖ’ ὡς τὸ, ‹ Μὴ ἐκκλίνῃς τὴν
καρδίαν μου είς λόγους πονηρίαςο ι καὶ, t Μὴ ὲκ-
κλίνῃς ὲν ὀργῇ ἀπὸ τοῦ δούλου σου · θ καὶ, ι Ἐεέκλι-
νας τὰς τρίϐους ἡμῶν ἀπὸ τῆς ὀδοῦ σου · ι καὶ, 1 Ἰδοὺ
ἐγὼ πλανῶ αὐτὴν, περὶ τῆς Ἰερουσαλήμ· ι καὶ,
ι Τί ὲπλὰνησας ἡμᾶς, Κύριε, ἀπὸ τῆς ⁸6δοῦ σονς
ἑσκλήρυνας τὰς καρδίας ήμῶν τοῦ μὴ φοϐεῖσθαίσισι
καὶ, ι Σκληρύνων σκληρυνῶ τὴν καρδίαν Φαραὼ καὶ
τῶν Θεραπόντων αὑτοῦ ⁸ ι καὶ, σ Παρέδωκεν αὐτοὺς ο
ό Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν. ι .
λη’. Τὸ δυνατὸν τοῦ Θεοῦ διὰ τῆς πράξεως πολλά-
κις λέγειν ὡς τὺ, c '0 ἐπιϐλέπων ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ
ποιῶν αὐτὴν τρέμεινο ι καὶ, ι '0 ἀπειλῶν τῇ Θα-
λάσσῃ, ,καὶ ξηραίνων αὐτὴν, καὶ πάντας τοὺς ποτα-
μοὺς εξερημῶν· ι καὶ, t [Κατὰ πόδας αὐτοῦ] ἔστη
καὶ ἐσαλεύθη ἡ γῆ· ὲπέϐλεψε, καὶ ἐτάκη ἔθνη. ι
λιι. Πολλαχοῢ τὴν σάρκα λέγει, ἦτοι ἐπ’ αὐτῆς
τῆς (plicata; · ὡς τὸ, σ ’.Εῢεντο τὰς σάρκας τῶν ὁσίων
σου τοῖς Θηρίοις τῆς γῆς· ἦ ἐπὶ φαυλότητοςσ ι ὡς
τὸ, t Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ὲν τοῖς ἀν-
DAVID. IIGSSCHEI." NOT/‘E.
(6) οὐ δώσουσι Lib. editi, δύσονσι..
έστιν, ’Δθρόον.
λε’. Τὴν χαρὰν ἤτοι ζωὴν φῶς λέγει πολλάκις, καὶ
τὴν λύπην ἦτοι τὸν θάνατον σκότος ⁶ ἀπὸ [τοῦ] τοὺς
μὲν εὐθυμία διάγοντας προϐλεπτικωτέρους πως
εἶναι ἐν τοῖς πράγμασι, τοὺς δὲ ὲν ἀθυμία καθεστῶο
τας μηδὲ τὰ ὲν ποσὶ καθορᾷν δύνασθαι· καὶ τῶν μὲν
ζώντων εἶναι τὸ βλέπειν to φῶς , τοὺς δὲ ἀποθνή-
σκοντας ὲν σκότει διατελεῖν · τὴν μἐν οὖν χαρὰν, ἢ ο
ζωὴν [λέγει] φῶς ° ὼς τὸ, ι Φῶς ἀνέτειλε τῷ δικαίῳο ι
καὶ, ι '0 Θεός μου, φωτιεῖς τὸ σκότος μου · ι ἁντὶ⁵
τοῦ, ‹ Τὴν λύπην μου είς χαρὰν μετασκευάσεις · ι
καὶ τὸ, ι Ἔσται τὸ φῶς τῆς σελήνης ὡς τὸ φῶς τοῦ
ήλίου·ι καὶ ι Φωτίζου, φωτίζον, Ἰερουσαλὴμο ι καὶ,
ι Ἐὰν πορευθῶ ὲν σκότει, Κύριος φωτιεί μοι· ι
τουτέστι, Τοὺναντίον, ἐμοῦ συμφορὰν καὶ Ολίᾁιν se.
ορωμένου, καρά τις καὶ εὐωχία ὲκ παραδόξου συνήν-
τησε’ τὴν δὲ λύπην καὶ Θάνατον, σκότος’ ὡς τὸ,
ι Καὶ εἶπα, Ἄρα σκότος καταπατήσει με ο ι καὶ τὸ,
ι Νὺξ φωτισμὸς ἒν τῇ τρυφῇ μου* ι καὶ, ι Φόϐος
καλ⁸ τρόμος ἦλθεν ἐπ’ ἐμὲ, καὶ ἐκάλυψέ με σκότος · ι
καὶ, ι Ἐθεντό με ἐν λάκκῳ κατωτάτῳ, ὲν σκοτεινοῖς
καὶ ὲν σκιᾷ Θανάτου. ι
λς’. Συντέλειαν τῶν στοιχείων ὁρίζεται ἐπὶ τῶν
ἀμαυρουμένων καὶ καθορᾷν μὴ συγχωρουμένων ὡς
τὺ, ι '0 ἥλιος καὶ ἡ σελήνη συσκοτάσουσι, καὶ οἱ
ἀστέρες οὐ δώσουσι (ϐ) τὸ φέγγος αιήὦν· τ καὶ,
ι Κύριος δώσει φωνὴν ἀπὸ προσώπου δυνάμεως αὺ-
τοῦ, ὅτι πολλή ἐστι σφόδρα ήπαρεμσολὴ αὐτοῦ. ι.
λζ’. Τὴν ἐπὶτῶν ἀνθρωπίνων κακῶν συγχώρησιν
τοῦ Θεοῦ, ὡς πρᾶξιν αὐτοῦ λέγει’ ἐπειδὴ κωλῦσαι
δυνάμενος, τοῦτο οὐ ποιεῖ’ ὡς τὸ, ‹ Μὴ ἐκκλίνῃς τὴν
καρδίαν μου είς λόγους πονηρίαςο ι καὶ, t Μὴ ὲκ-
κλίνῃς ὲν ὀργῇ ἀπὸ τοῦ δούλου σου · θ καὶ, ι Ἐεέκλι-
νας τὰς τρίϐους ἡμῶν ἀπὸ τῆς ὀδοῦ σου · ι καὶ, 1 Ἰδοὺ
ἐγὼ πλανῶ αὐτὴν, περὶ τῆς Ἰερουσαλήμ· ι καὶ,
ι Τί ὲπλὰνησας ἡμᾶς, Κύριε, ἀπὸ τῆς ⁸6δοῦ σονς
ἑσκλήρυνας τὰς καρδίας ήμῶν τοῦ μὴ φοϐεῖσθαίσισι
καὶ, ι Σκληρύνων σκληρυνῶ τὴν καρδίαν Φαραὼ καὶ
τῶν Θεραπόντων αὑτοῦ ⁸ ι καὶ, σ Παρέδωκεν αὐτοὺς ο
ό Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν. ι .
λη’. Τὸ δυνατὸν τοῦ Θεοῦ διὰ τῆς πράξεως πολλά-
κις λέγειν ὡς τὺ, c '0 ἐπιϐλέπων ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ
ποιῶν αὐτὴν τρέμεινο ι καὶ, ι '0 ἀπειλῶν τῇ Θα-
λάσσῃ, ,καὶ ξηραίνων αὐτὴν, καὶ πάντας τοὺς ποτα-
μοὺς εξερημῶν· ι καὶ, t [Κατὰ πόδας αὐτοῦ] ἔστη
καὶ ἐσαλεύθη ἡ γῆ· ὲπέϐλεψε, καὶ ἐτάκη ἔθνη. ι
λιι. Πολλαχοῢ τὴν σάρκα λέγει, ἦτοι ἐπ’ αὐτῆς
τῆς (plicata; · ὡς τὸ, σ ’.Εῢεντο τὰς σάρκας τῶν ὁσίων
σου τοῖς Θηρίοις τῆς γῆς· ἦ ἐπὶ φαυλότητοςσ ι ὡς
τὸ, t Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ὲν τοῖς ἀν-
DAVID. IIGSSCHEI." NOT/‘E.
(6) οὐ δώσουσι Lib. editi, δύσονσι..