PG 98, col. 576
ριακῇ τοῦ Ἀντιπάσχα ἀνταποδίδῳς τῷ Κυρίῳ τὰς
εὑχάς σου, καὶ ἀνεπιστρεψον πρὸς ἡμᾶς, καθὼς
βούλεται, ἵνα συνταξώμεθά σοι, καὶ λάϐωμεν τὴνς
εὐχήν σου, καὶ οὕτως ἀπέρχει ὲν είρήνῃ καὶ αὐτὸς.
είς τὴν κέλλαν σου. Οὐκ ἦν δὲ μετ’ αὐτῶν ὁ Γρηγό·
ριος, ὅτε ταῦτα ό sese; τῷ ἀρχιεπισκόπῳ διελέγεο
το. Kal ποιῇαντες μετάνοιαν ἐξῆλθον ἑκ τοῦ ἀρα
’ χιεπισκόπου, καὶ ἀπῆλθον ὅπου ἐϐούλοντοι
tq' . Kal φωνήσας ό ἅγιος Μακάριος τὸν Γρηγόι
ριον, λέγει αὑτῷ · Ἄκουσον, τέκνον Γρηγόριε, Em-
σοι γνωστὸν τοῦτο παρ’ ἐμοῦ, ὅτι ό κύρις Μάρ-
ιος ό μοναχδς, ό ἀγαγών σε ἐνταῦθα, ἐπορεύθη ἀσπάο
σασθαι τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς δντας κυκλόθεν xcidit)"
τῆς ἁγίας Σιὼν, καὶ ὡρίσαμεν αὐτῷ, ἵνα ἀναστρέψῃ
πρὸς ἡμᾶς τὺ ἀγιον Ἀντιπάσχα,καὶ συντάξηταιήμῖνς
καὶ οὕτως ἀπέλθῃ ὲν τῷ κελλίῳ αὐτοῦ. Ἀκούσας δι ό
Γρηγόριος ταῦτα παρά τοῦ ἀρχιεπισκόπου, πάνυ.
ἐλυπήθη σφόδρα, καὶ πεσὼν παρά τοὺς πόδας τοῦτ
ἀρχιεπισκόπου μετά δακρύων λέγει αὑτῷ ο Πάτερ
ἁγιώτατα Μακάριε, δοῦλε ἡγαπημένε τοῦ Χριστοῦ,
καὶ πόθεν είσὶν ot μεγαλόψυχοι ἄνδρες οὗτοι οί προ·
ορατικοί ; ὡς δοκεῖ μοι, δέσποτα, ὄτι ὲκ τῶν ἀγίων
τόπων τούτων εἰσιν οὗτοι ἄνθρωποι. Ὀ δὲ ἀρχι⁸
επίσκοπος λέγει πρὸς αὐτόνγ Τέκνον, ἐκ τῆς Ῥω‹
μαίων πόλεώς εἰσιν ὡς ἀπδ σταδίων εἴκοσι, κάκεῖ
βούλονται ὲπανακάμψαι, καὶ ἀπελθεῖν ὲν τῷ later
κελλίῳ. Ὀ δὲ Γρηγόριος λέγει ο Φοϐοῦμαι, Πάτερ,
μή πως οὐ θεάσωμαι τοὺς ἀνθρώπους, καί⁹ μείνω
ὀρφανὸς τῶν εὐχῶν αὐτῶν. Καὶ ἀποκριθεὶς ό ἀρχιεο ’
πίσκοπος εἶπεν Ϊούχὶ, τέκνον · ἐνθεν- ἔχουσιν ’ἀνα-
στρέψαι ° οὕτως γάρ μοι συνέθετο ὁ κύρις Μάρκος,
ἵνα Θεοῦ κελεύσει τῇ ἁγία κυριακῇ τῇ νέᾳ aiataia-
6ωσι πρὸς ἡμᾶς, ὡς ἔφη, καὶ ἀπολάϐωμεν τῶν εὐ·
χῶν αὐτῶν ἀμφότεροι.
ίΖ’. Ἦν δὲ ὁ Γρηγόριος μετά τοῦ ἀρχιεπισιιόπου
προσεδρεύων αὐτῷ ταῖς εὐχαῖς, καὶ ζηλωτὴς γινό-
μενος τῆς ἐναρέτου καὶ σεμνῆς αὐτοῦ πολιτείας ⁸
ἦν γάρό ἀνὴρ σπουδαῖος περὶ τὰ θεῖα λόγια. Ἦν
δὲ ὁ Γρηγόριος καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀδιαλείπτως
τῷ ὄρθρῳν ἀναγινώσκων, καὶ θαυμαζόμενος ὑπὸ
πάντων, ἀσολοικίστως διερχόμενος τὰς βίϐλους, πά-
λιν δὲ ὀξὺς εἰς τὸ νοεῖν καὶ χρήσιμος, δπιτρεπόμε-
νος παρά τοῦ ἀρχιεπισκόπου, ἐν ταῖς ἑρμηνείαις
μετά πάσης ταπεινοφροσύνης. camenae ἐποίει
σας τὰς ἡμέρας ό Γρηγόριος, σχολάζων τῇ μελέτῃ
τῶν θείων Γραφῶν, καὶ προσκαρτερῶν τῇ προσευχῇ
καὶ τῇ δεήσει, ἅπαξ ἐσθίων τῆς ἡμέρας, χαμευνίαν
τε καὶ ἀγρυπνίαν ἀδιαλείπτως κεκτημένος, ὁμοίως
δὲ καὶ ἀλουσίαν. Καταλαὸούσης δὲ τῆς ἁγίας Κυ-
ριακῆς, πρὸς ἑσπέραν ἀνέστρεψαν oi μοδιαχοὶ ἐν τῇ
ἁγίᾳ Σιὼν, καὶ εἰσελθόντες ἠσπάσαντο τὸν ἀρχεσ.
ι Abba presbyter venerabilis monasterii denflilicia.
qui poui'timit't Aquas Salvias, qtan in hac Romana:
civitate habitare dignoscitur. ι Ejusdem monasterii
ιιιιιιιιίιιίι Liber l’ontiliralts in Leone ιιι (ιι. 80), et
Benedicto Ili (ιι. Ἡ).
εὑχάς σου, καὶ ἀνεπιστρεψον πρὸς ἡμᾶς, καθὼς
βούλεται, ἵνα συνταξώμεθά σοι, καὶ λάϐωμεν τὴνς
εὐχήν σου, καὶ οὕτως ἀπέρχει ὲν είρήνῃ καὶ αὐτὸς.
είς τὴν κέλλαν σου. Οὐκ ἦν δὲ μετ’ αὐτῶν ὁ Γρηγό·
ριος, ὅτε ταῦτα ό sese; τῷ ἀρχιεπισκόπῳ διελέγεο
το. Kal ποιῇαντες μετάνοιαν ἐξῆλθον ἑκ τοῦ ἀρα
’ χιεπισκόπου, καὶ ἀπῆλθον ὅπου ἐϐούλοντοι
tq' . Kal φωνήσας ό ἅγιος Μακάριος τὸν Γρηγόι
ριον, λέγει αὑτῷ · Ἄκουσον, τέκνον Γρηγόριε, Em-
σοι γνωστὸν τοῦτο παρ’ ἐμοῦ, ὅτι ό κύρις Μάρ-
ιος ό μοναχδς, ό ἀγαγών σε ἐνταῦθα, ἐπορεύθη ἀσπάο
σασθαι τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς δντας κυκλόθεν xcidit)"
τῆς ἁγίας Σιὼν, καὶ ὡρίσαμεν αὐτῷ, ἵνα ἀναστρέψῃ
πρὸς ἡμᾶς τὺ ἀγιον Ἀντιπάσχα,καὶ συντάξηταιήμῖνς
καὶ οὕτως ἀπέλθῃ ὲν τῷ κελλίῳ αὐτοῦ. Ἀκούσας δι ό
Γρηγόριος ταῦτα παρά τοῦ ἀρχιεπισκόπου, πάνυ.
ἐλυπήθη σφόδρα, καὶ πεσὼν παρά τοὺς πόδας τοῦτ
ἀρχιεπισκόπου μετά δακρύων λέγει αὑτῷ ο Πάτερ
ἁγιώτατα Μακάριε, δοῦλε ἡγαπημένε τοῦ Χριστοῦ,
καὶ πόθεν είσὶν ot μεγαλόψυχοι ἄνδρες οὗτοι οί προ·
ορατικοί ; ὡς δοκεῖ μοι, δέσποτα, ὄτι ὲκ τῶν ἀγίων
τόπων τούτων εἰσιν οὗτοι ἄνθρωποι. Ὀ δὲ ἀρχι⁸
επίσκοπος λέγει πρὸς αὐτόνγ Τέκνον, ἐκ τῆς Ῥω‹
μαίων πόλεώς εἰσιν ὡς ἀπδ σταδίων εἴκοσι, κάκεῖ
βούλονται ὲπανακάμψαι, καὶ ἀπελθεῖν ὲν τῷ later
κελλίῳ. Ὀ δὲ Γρηγόριος λέγει ο Φοϐοῦμαι, Πάτερ,
μή πως οὐ θεάσωμαι τοὺς ἀνθρώπους, καί⁹ μείνω
ὀρφανὸς τῶν εὐχῶν αὐτῶν. Καὶ ἀποκριθεὶς ό ἀρχιεο ’
πίσκοπος εἶπεν Ϊούχὶ, τέκνον · ἐνθεν- ἔχουσιν ’ἀνα-
στρέψαι ° οὕτως γάρ μοι συνέθετο ὁ κύρις Μάρκος,
ἵνα Θεοῦ κελεύσει τῇ ἁγία κυριακῇ τῇ νέᾳ aiataia-
6ωσι πρὸς ἡμᾶς, ὡς ἔφη, καὶ ἀπολάϐωμεν τῶν εὐ·
χῶν αὐτῶν ἀμφότεροι.
ίΖ’. Ἦν δὲ ὁ Γρηγόριος μετά τοῦ ἀρχιεπισιιόπου
προσεδρεύων αὐτῷ ταῖς εὐχαῖς, καὶ ζηλωτὴς γινό-
μενος τῆς ἐναρέτου καὶ σεμνῆς αὐτοῦ πολιτείας ⁸
ἦν γάρό ἀνὴρ σπουδαῖος περὶ τὰ θεῖα λόγια. Ἦν
δὲ ὁ Γρηγόριος καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀδιαλείπτως
τῷ ὄρθρῳν ἀναγινώσκων, καὶ θαυμαζόμενος ὑπὸ
πάντων, ἀσολοικίστως διερχόμενος τὰς βίϐλους, πά-
λιν δὲ ὀξὺς εἰς τὸ νοεῖν καὶ χρήσιμος, δπιτρεπόμε-
νος παρά τοῦ ἀρχιεπισκόπου, ἐν ταῖς ἑρμηνείαις
μετά πάσης ταπεινοφροσύνης. camenae ἐποίει
σας τὰς ἡμέρας ό Γρηγόριος, σχολάζων τῇ μελέτῃ
τῶν θείων Γραφῶν, καὶ προσκαρτερῶν τῇ προσευχῇ
καὶ τῇ δεήσει, ἅπαξ ἐσθίων τῆς ἡμέρας, χαμευνίαν
τε καὶ ἀγρυπνίαν ἀδιαλείπτως κεκτημένος, ὁμοίως
δὲ καὶ ἀλουσίαν. Καταλαὸούσης δὲ τῆς ἁγίας Κυ-
ριακῆς, πρὸς ἑσπέραν ἀνέστρεψαν oi μοδιαχοὶ ἐν τῇ
ἁγίᾳ Σιὼν, καὶ εἰσελθόντες ἠσπάσαντο τὸν ἀρχεσ.
ι Abba presbyter venerabilis monasterii denflilicia.
qui poui'timit't Aquas Salvias, qtan in hac Romana:
civitate habitare dignoscitur. ι Ejusdem monasterii
ιιιιιιιιίιιίι Liber l’ontiliralts in Leone ιιι (ιι. 80), et
Benedicto Ili (ιι. Ἡ).