PG 98, col. 752
γελίοις ὀ Κύριος, ι '0 ἔχων ὦτα ἀκούειν, dnctis-rw,»
τὰς ἀπεσκληκυίας καρδίας μηδαμῶς ὲνωτίζεσθαι
τῶν λεγομένων παραινιττόμενος. ·
Τάχα δὲ καὶ ἄλλως τὰ, ι ἐπὶ Ἰερουσαλὴμ, τ
ἐκδέξασθαι προσῆκεν. Ἐπεὶ γὰρ Ὅρασις εἰρήνης
Ἰερουσαλὴμ ἑρμηνεύεται, καθὼς ἔφθην εἰπὼν,
προσφορώτερόν ἐστιν ὑπολαμϐάνειν τὴν ἄνω καὶ
νοητὴν δηλοῦν Ίε ρουσαλὴ μ, ὡς οὖσαν ὀρασιν εἰρή-
νης ἀληθῶς καὶ κυρίως καὶ πρώτως διὰ τὴν συμ-
φωνίαν τῶν. ἐκεῖσε πτολιτευομένων ἁγίων “iuves-pira
οὐσιῶνσ καὶ μηδεμίαν ἔχειν τὸ σύνολον μάχης καὶ
ταραχῆς καὶ ζάλης ὑπόληψιν, ὡς εἶναι τοιοῦτον σα-
φῶς τὸ λεγόμενον,ι Ῥήματα Ἐκκλησιαστοῦ βασιλέως
Ἰσραὴλ ἐπὶ Ἰερουσαλήμ ο ι ἧγουν ἐπὶ τὴν ἄνω καὶ
νοητὴν Ἰερουσαλὴμ παραπέμποντα πάντας τοὺς
εὐγνωμόνως ἀκούοντας ατε δὴ κάτω που τὴν γῆν
καὶ τὰΙὲν τῇ γῇ πάντα καταλιπόντας, καὶ τὰς ἀνα
θρωπίνας περιφορὰς καὶ τύρὸας καὶ μοχθηρίας καὶ
ταραχὰς καὶ ζάλας· καὶ πρὸς τὰς ὑπερουρανίους
σκηνὰςάναπτάντας ἐπὶ τὴν ὅρασιν τῆς εἰρήνης, καὶ
συναυλιζομένους καὶ πρὸ καιροῦ τοῖς ἁγίοις Εὐαγ-
γελίοις. ’Λμέλει τοίνυν ἀμέσως ἐπήγαγε ,
Ματαιότης ματαιοτήτων, εἶπεν ό Ἐκκλησια-
στὴς, ματαιότηςδ ματαιοτήτων, τὰ πάντα μα·
ταιότης.
Εἰ ματαιότης ἐστὶ πᾶν ὃ μηδεμίαν ἔχει λυσιτέλειαν
ἦ χρησιμότητα πρὸς τὸν βίον τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς
τῶν κατὰ ψυχὴν, καὶ μέντοι τῶν κατὰ σῶμα, κατὰ
διαίρεσιν ἢ κατὰ συνάφειαν παραλαμϐανομένων·
ἀλλ’ ἑκατέρωθεν ἀνόνητον εὓρηται καὶ μηδεμίαν
attigit aqua: “tamen apud aiioslguoquepccurrii. Nam.
et Cyrillus Alexandrinusin Glapbyris (Li De Abr.
etMetchis.), cum Jerusalem commemorasset, ad-
jecit; Ὅρασις δὲ εἰρήνης καὶ τοῦτο διερμηνεύε-
τῢιξ18) Sanctorum iEvangeliorum nomine designa-
Ῐ) tur‘ hic vita illa cmlestiisoimilii-quamin-terris iiiis.
que ii vivunt, qui Deo dediti omnem veterem labem
aboleverunt. lioque ea appellatio nova est : quippe
Basilius (pe Spir._ sant-(.3. 15), jam_seripserat ο
Εἴ τις ὁριζόμενος εἴποι, τὸ Εὐαγγέλιον εἶναι τοῦ ἅναξ
στάσεως βίου προδιατύπωσιν, spx ἄν μοι δοκεί τοῦ
προσήκρντος ἁμαρτεῖν. Id est : Si qnis' definiens di-
ce'ret,'Euangelitun_ esse formam vitae, qua: est ex
risurrectione , mihi nequaquam videretur α vero
a errare.
averrere.
Juvat autem hic? adversus eos, qui allegoriae
nsunt ne in antiquis quidem Patribus, qui sacras
Litteras interpretati sunt, satis probant, paucis ad;
notare, quam justa illi de causa mysticis ejusmodi
egrplicaiionilms delectarentur. Norant utique magni
pla‘ne viri _magnoque ingenio ac judicio prtedili.
Origenes, Hilarius, Ambrosius, Chr'ysostomus, aly.
norant, inquam, quot quarumque controversia: de
τὰς ἀπεσκληκυίας καρδίας μηδαμῶς ὲνωτίζεσθαι
τῶν λεγομένων παραινιττόμενος. ·
Τάχα δὲ καὶ ἄλλως τὰ, ι ἐπὶ Ἰερουσαλὴμ, τ
ἐκδέξασθαι προσῆκεν. Ἐπεὶ γὰρ Ὅρασις εἰρήνης
Ἰερουσαλὴμ ἑρμηνεύεται, καθὼς ἔφθην εἰπὼν,
προσφορώτερόν ἐστιν ὑπολαμϐάνειν τὴν ἄνω καὶ
νοητὴν δηλοῦν Ίε ρουσαλὴ μ, ὡς οὖσαν ὀρασιν εἰρή-
νης ἀληθῶς καὶ κυρίως καὶ πρώτως διὰ τὴν συμ-
φωνίαν τῶν. ἐκεῖσε πτολιτευομένων ἁγίων “iuves-pira
οὐσιῶνσ καὶ μηδεμίαν ἔχειν τὸ σύνολον μάχης καὶ
ταραχῆς καὶ ζάλης ὑπόληψιν, ὡς εἶναι τοιοῦτον σα-
φῶς τὸ λεγόμενον,ι Ῥήματα Ἐκκλησιαστοῦ βασιλέως
Ἰσραὴλ ἐπὶ Ἰερουσαλήμ ο ι ἧγουν ἐπὶ τὴν ἄνω καὶ
νοητὴν Ἰερουσαλὴμ παραπέμποντα πάντας τοὺς
εὐγνωμόνως ἀκούοντας ατε δὴ κάτω που τὴν γῆν
καὶ τὰΙὲν τῇ γῇ πάντα καταλιπόντας, καὶ τὰς ἀνα
θρωπίνας περιφορὰς καὶ τύρὸας καὶ μοχθηρίας καὶ
ταραχὰς καὶ ζάλας· καὶ πρὸς τὰς ὑπερουρανίους
σκηνὰςάναπτάντας ἐπὶ τὴν ὅρασιν τῆς εἰρήνης, καὶ
συναυλιζομένους καὶ πρὸ καιροῦ τοῖς ἁγίοις Εὐαγ-
γελίοις. ’Λμέλει τοίνυν ἀμέσως ἐπήγαγε ,
Ματαιότης ματαιοτήτων, εἶπεν ό Ἐκκλησια-
στὴς, ματαιότηςδ ματαιοτήτων, τὰ πάντα μα·
ταιότης.
Εἰ ματαιότης ἐστὶ πᾶν ὃ μηδεμίαν ἔχει λυσιτέλειαν
ἦ χρησιμότητα πρὸς τὸν βίον τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς
τῶν κατὰ ψυχὴν, καὶ μέντοι τῶν κατὰ σῶμα, κατὰ
διαίρεσιν ἢ κατὰ συνάφειαν παραλαμϐανομένων·
ἀλλ’ ἑκατέρωθεν ἀνόνητον εὓρηται καὶ μηδεμίαν
attigit aqua: “tamen apud aiioslguoquepccurrii. Nam.
et Cyrillus Alexandrinusin Glapbyris (Li De Abr.
etMetchis.), cum Jerusalem commemorasset, ad-
jecit; Ὅρασις δὲ εἰρήνης καὶ τοῦτο διερμηνεύε-
τῢιξ18) Sanctorum iEvangeliorum nomine designa-
Ῐ) tur‘ hic vita illa cmlestiisoimilii-quamin-terris iiiis.
que ii vivunt, qui Deo dediti omnem veterem labem
aboleverunt. lioque ea appellatio nova est : quippe
Basilius (pe Spir._ sant-(.3. 15), jam_seripserat ο
Εἴ τις ὁριζόμενος εἴποι, τὸ Εὐαγγέλιον εἶναι τοῦ ἅναξ
στάσεως βίου προδιατύπωσιν, spx ἄν μοι δοκεί τοῦ
προσήκρντος ἁμαρτεῖν. Id est : Si qnis' definiens di-
ce'ret,'Euangelitun_ esse formam vitae, qua: est ex
risurrectione , mihi nequaquam videretur α vero
a errare.
averrere.
Juvat autem hic? adversus eos, qui allegoriae
nsunt ne in antiquis quidem Patribus, qui sacras
Litteras interpretati sunt, satis probant, paucis ad;
notare, quam justa illi de causa mysticis ejusmodi
egrplicaiionilms delectarentur. Norant utique magni
pla‘ne viri _magnoque ingenio ac judicio prtedili.
Origenes, Hilarius, Ambrosius, Chr'ysostomus, aly.
norant, inquam, quot quarumque controversia: de