PG 98, col. 762
et corporis voluptates studio dignas putare. Si
enim, ι Omnis caro fenum, et omnis gloria hominis
quasi flos feni '°, ι manifestum est, qui voluptariis
hisce turpibusque indulgent cupiditatibus, vitam
eos suam insumere, gloriam apud homines domi-
nationemque consectando feni flore nihilo diutur-
niorem, in qua nihil utilitatis, nihil commodi sit :
velut si diceret: Agnosce interea, ο mortalis, ex
iis, quae a me tibi enuntiantur, quidquid improbe
flagitioseque dixeris fecerisve, id omne vanitatem
esse vanitatum, quippe inutilia cuncta et superva-
cua et incommoda. Idem postea sub libri linem
Joctrinam audies absolutiorem : universa enim sic
colligit Ecclesiastes, cum ait: ι Finem sermonis
audite onmes : Deum time, et mandata ejus ob-
serva. lloc enim omnis homo; et cuncta, qua:
tiunt, adducet Deus in judicium pro omni errato,
sive nonum sive malum illud sit (ει-εδ). ι
llis jam sic ex veri oraculo expositis, omnino
adnotandum videtur, dicendumque, temere quos-
dam et frustra, ex iis,_qui ante nos inerunt, inter-
pretes illud, ι Vanitas vanitatum, ι et de iis qua:
sunt, et de iis quae visuntur, accepisse : huic nam-
que usurpant verba : ι Dicit enim, non simpliciter
; esse vana qum in rebus apparent, sed esse cum ex-
superatione quoad ipsam vani significationem (26).»
Alii vero illud, ι sub 15 sole ι designare putaverunt
rei rusticae curam et la boris sedulitatem, his nempe
usi vocibus ιι Opera dicit, quae ad terram perti-
nent (27). ι Atqui neutrum ad sententiae veritatem
accedit. Nam quae a Conditore facta sunt, ea omnia
ea quq? dicuntur, rerum conditarum accusationem
esse. Revera enini iu eum, qui onmia fecit, ιινιιιε-
ire! criminatio, si eoruninuc'tor is proderetur, qui ea.
iis, qua: non erant,_condiditomni}: {siquidem essent
omnia vanitatis. Sed quoniam dup:’e.c est hominis
constructio, cum anima concurrat cum corpore:
com-cnieitter autem utrique eorum, qua: in nobis con-
siderantur, dispertitum' estrrita: genus; alia enim
ι)
est animat, alio vita corporis :Auam [tceo Quirtent_est
mortalis, et in eam cadit interitus ξ illa autem int-
patibilis'atque expers interitus : et lucc quidem Iaspi:
'cit tantum 'quod adest, illius autem scapus tendit ad
wternitatem' : quoniam igitur multum (ti/fert immor-
tale τι mortali,“ retentum a temporaria, eo spectat
rex. Ecclesiastcc, non oportere ad Iumc scnsilem in-
tueri vitam : qua: si confrraturcuuiru,quq: vere est
rita, nonest nec potest consistere. ‘(llomil ιιι-Επεὶ)
Porro cx hoc loco ostendit Moutl'auconius, falsum
csse titulum codicis Coisliniani. qui opus hoc tri-
buit Gregorio Nysscn0._(Bib._i£oisl._ p. 120.)
(:27) Ascriptuin crat in Codice aid-margine": oio-
ννὲ. "Meg. Dionysii scilicet Alexandrini eam fuisse
interprctaiioncm, qua} hic. tt Gregorio nostro τεῇ-
citur: At jam Dionysiannm conuncntarium in itit:-
rLsiastcn'intcr ca 'numct'avimus, qua: deperdita
sunt.
enim, ι Omnis caro fenum, et omnis gloria hominis
quasi flos feni '°, ι manifestum est, qui voluptariis
hisce turpibusque indulgent cupiditatibus, vitam
eos suam insumere, gloriam apud homines domi-
nationemque consectando feni flore nihilo diutur-
niorem, in qua nihil utilitatis, nihil commodi sit :
velut si diceret: Agnosce interea, ο mortalis, ex
iis, quae a me tibi enuntiantur, quidquid improbe
flagitioseque dixeris fecerisve, id omne vanitatem
esse vanitatum, quippe inutilia cuncta et superva-
cua et incommoda. Idem postea sub libri linem
Joctrinam audies absolutiorem : universa enim sic
colligit Ecclesiastes, cum ait: ι Finem sermonis
audite onmes : Deum time, et mandata ejus ob-
serva. lloc enim omnis homo; et cuncta, qua:
tiunt, adducet Deus in judicium pro omni errato,
sive nonum sive malum illud sit (ει-εδ). ι
llis jam sic ex veri oraculo expositis, omnino
adnotandum videtur, dicendumque, temere quos-
dam et frustra, ex iis,_qui ante nos inerunt, inter-
pretes illud, ι Vanitas vanitatum, ι et de iis qua:
sunt, et de iis quae visuntur, accepisse : huic nam-
que usurpant verba : ι Dicit enim, non simpliciter
; esse vana qum in rebus apparent, sed esse cum ex-
superatione quoad ipsam vani significationem (26).»
Alii vero illud, ι sub 15 sole ι designare putaverunt
rei rusticae curam et la boris sedulitatem, his nempe
usi vocibus ιι Opera dicit, quae ad terram perti-
nent (27). ι Atqui neutrum ad sententiae veritatem
accedit. Nam quae a Conditore facta sunt, ea omnia
ea quq? dicuntur, rerum conditarum accusationem
esse. Revera enini iu eum, qui onmia fecit, ιινιιιε-
ire! criminatio, si eoruninuc'tor is proderetur, qui ea.
iis, qua: non erant,_condiditomni}: {siquidem essent
omnia vanitatis. Sed quoniam dup:’e.c est hominis
constructio, cum anima concurrat cum corpore:
com-cnieitter autem utrique eorum, qua: in nobis con-
siderantur, dispertitum' estrrita: genus; alia enim
ι)
est animat, alio vita corporis :Auam [tceo Quirtent_est
mortalis, et in eam cadit interitus ξ illa autem int-
patibilis'atque expers interitus : et lucc quidem Iaspi:
'cit tantum 'quod adest, illius autem scapus tendit ad
wternitatem' : quoniam igitur multum (ti/fert immor-
tale τι mortali,“ retentum a temporaria, eo spectat
rex. Ecclesiastcc, non oportere ad Iumc scnsilem in-
tueri vitam : qua: si confrraturcuuiru,quq: vere est
rita, nonest nec potest consistere. ‘(llomil ιιι-Επεὶ)
Porro cx hoc loco ostendit Moutl'auconius, falsum
csse titulum codicis Coisliniani. qui opus hoc tri-
buit Gregorio Nysscn0._(Bib._i£oisl._ p. 120.)
(:27) Ascriptuin crat in Codice aid-margine": oio-
ννὲ. "Meg. Dionysii scilicet Alexandrini eam fuisse
interprctaiioncm, qua} hic. tt Gregorio nostro τεῇ-
citur: At jam Dionysiannm conuncntarium in itit:-
rLsiastcn'intcr ca 'numct'avimus, qua: deperdita
sunt.