PG 98, col. 767
12 « Enimvero terra in sæculum stat: eadem
quippe esse perseverat, et qualis majorum ætate
fuit, talem se oculis ostendit tuis (34); quæ ex
eju, qui conlidit libravitque, consilio atque præ-
scipto fructiferas quotannis stirpes et germina i
humanæ vitæ almenta emittit: tum postquam ad
mortem prope enecta posteritatem simul suam hie-
mali glacie atque algore enecvit, reviviscit iterum,
iterumque virescit, et singula parit edffunditque,
quæcunque ei Conditoris et effettoris consilio ab
ipsis pimordiis designata sunt. Quare hanc tu
quoque, quatenus nemupe par erat, imitari si vο-
luisses, nt ratione prætditus rationis expertem se-
querere, animoque pollens sensu carentem, atque
ad Dei imaginem similitudinemque factus eam,
quæ tua causa condita est; profecto naturæ tu
etiam limites nunquam esses transgressus: idem-
que voluntatem et leges Conditoris tui servares;
nec solum quæ nulla te utilitate juvent, prætermit-
teres, sed etiam ea unice scctarere, quæ ad De[
gloriam deducunt, viamque ad hæreditatem illam
muniunt, quam ultra solem speramus. Itaque stare
tu quoque in sæcnlm videreris, non secus ac ter-
ra; vel potius jam supra t rram: quod ea quidem
aliquando præteritura sit, te vero beata atque æterda
supernarum virtutum vita mancatίῦ5). Addit dcinde:
s ν.
1 9 Vcus..I. Oritursol et occidit sot, et ad locum
suum duciι (56).
Quasi dicat: Nec vero sola tellus præscriptos
sibi a Deo terminos servat, mirabili plane consti-
tuta statu; quæ uno Conditoris nutu cum medio
orbium cclestium spatio suspensa, nulla ex parte
tiasimus Amaseæ episcopus Asterius: præclara enim
eontinet, et quæ Gregorii nostri sententitæ respon-
deantΚαὶ οἱτῆς κορυφῆςτῶν ἀξιωμάτωνἀνθρωπικῶν
ἐπιβάντες, οἱ πολυθρύλλητοι ὕπατοι τῇ ματαιότητι
ἴαπανῶσι τὸνπλοῦτον σωροὺςχρημάτων σκορπίζοντες,
εἰς ἀκαρπίαν δικαιοσύνης. καὶ καρπὸν ἀμαρτίας· ὦν
τοσοῦτον περιφανὴς ἡ ἀφροσύνη, ὅσον ὑψηλὸς ὁ θρό-
.. καὶ τί τὸ τέλος; ματαιότης. Μετὰ πάντα
νος..-
τάφος μικρὸς, ἐσθὴς ὀλίγων δβολῶν τὸ σωμάτιον πε-
ριστέλλουσα, λήθη μετʼ ὀλίγον, τὸ ἀναγκαῖον πάθος
τοῦ χρόνου, πάντα τὰ σπουδασθένττα καλύπτουσα·
κρίσις ἐπὶ τούτοις Θεοῦ, καὶ τῆς κακῆς προαιρέσεως
κόλασις ἀπαραίτητος. Ποῦ οἱ ὕπατοι;-
.. ἄρα
οὖν, κατὰ τὸν σοφὸν Ἐκκλησιαστὴν, οὐ πάντα ὅσα
τοιαῦτα. ματαιότης ματαιοτήτων, καὶ φάσματά ἐστιν
τὰ ἀξιώματα ἀνυποστάτων ὀνείρων, τέρψαντα πρὸς
ὁλίγον εἶτα παραδραμόντα, ἀνθήσαντα καὶ μαραν-
θέντα, Id est: Consules etiam ipsi fama inclyti, et
ad fastigium humanarum dignitatui erecti, per oa-
nitatem opes exhauriunt, acevos nnmn orum di-
aperguet, non modo sine fructu, sed etiama cum pec-
cuto: nt eorum quam sublimis est throaus, tam
insignis dementia videatur..
. et quis, quæso,
finis vanitas. fPost omnia tumulus exguus, pauco-
rum obolorum vestis corpusculum ambiens: ac paulo
ppost, necessarium temporis malum, oblivio, quæ
cuncta, circa cuæ sudavcris, tcnebris invulvat. Sed
ct judtcium postea divinum, et indeprecabilis mnoli
propositi vindicta ateue pena. dhinam consu-
les ..
.. non igitur vere jnrta sopnientem Eccle-
siasten heæc talia cuncta ranitas ranitotm S ac pel
arapli.simæ dignitatcs inama quædam visa et osten-
quippe esse perseverat, et qualis majorum ætate
fuit, talem se oculis ostendit tuis (34); quæ ex
eju, qui conlidit libravitque, consilio atque præ-
scipto fructiferas quotannis stirpes et germina i
humanæ vitæ almenta emittit: tum postquam ad
mortem prope enecta posteritatem simul suam hie-
mali glacie atque algore enecvit, reviviscit iterum,
iterumque virescit, et singula parit edffunditque,
quæcunque ei Conditoris et effettoris consilio ab
ipsis pimordiis designata sunt. Quare hanc tu
quoque, quatenus nemupe par erat, imitari si vο-
luisses, nt ratione prætditus rationis expertem se-
querere, animoque pollens sensu carentem, atque
ad Dei imaginem similitudinemque factus eam,
quæ tua causa condita est; profecto naturæ tu
etiam limites nunquam esses transgressus: idem-
que voluntatem et leges Conditoris tui servares;
nec solum quæ nulla te utilitate juvent, prætermit-
teres, sed etiam ea unice scctarere, quæ ad De[
gloriam deducunt, viamque ad hæreditatem illam
muniunt, quam ultra solem speramus. Itaque stare
tu quoque in sæcnlm videreris, non secus ac ter-
ra; vel potius jam supra t rram: quod ea quidem
aliquando præteritura sit, te vero beata atque æterda
supernarum virtutum vita mancatίῦ5). Addit dcinde:
s ν.
1 9 Vcus..I. Oritursol et occidit sot, et ad locum
suum duciι (56).
Quasi dicat: Nec vero sola tellus præscriptos
sibi a Deo terminos servat, mirabili plane consti-
tuta statu; quæ uno Conditoris nutu cum medio
orbium cclestium spatio suspensa, nulla ex parte
tiasimus Amaseæ episcopus Asterius: præclara enim
eontinet, et quæ Gregorii nostri sententitæ respon-
deantΚαὶ οἱτῆς κορυφῆςτῶν ἀξιωμάτωνἀνθρωπικῶν
ἐπιβάντες, οἱ πολυθρύλλητοι ὕπατοι τῇ ματαιότητι
ἴαπανῶσι τὸνπλοῦτον σωροὺςχρημάτων σκορπίζοντες,
εἰς ἀκαρπίαν δικαιοσύνης. καὶ καρπὸν ἀμαρτίας· ὦν
τοσοῦτον περιφανὴς ἡ ἀφροσύνη, ὅσον ὑψηλὸς ὁ θρό-
.. καὶ τί τὸ τέλος; ματαιότης. Μετὰ πάντα
νος..-
τάφος μικρὸς, ἐσθὴς ὀλίγων δβολῶν τὸ σωμάτιον πε-
ριστέλλουσα, λήθη μετʼ ὀλίγον, τὸ ἀναγκαῖον πάθος
τοῦ χρόνου, πάντα τὰ σπουδασθένττα καλύπτουσα·
κρίσις ἐπὶ τούτοις Θεοῦ, καὶ τῆς κακῆς προαιρέσεως
κόλασις ἀπαραίτητος. Ποῦ οἱ ὕπατοι;-
.. ἄρα
οὖν, κατὰ τὸν σοφὸν Ἐκκλησιαστὴν, οὐ πάντα ὅσα
τοιαῦτα. ματαιότης ματαιοτήτων, καὶ φάσματά ἐστιν
τὰ ἀξιώματα ἀνυποστάτων ὀνείρων, τέρψαντα πρὸς
ὁλίγον εἶτα παραδραμόντα, ἀνθήσαντα καὶ μαραν-
θέντα, Id est: Consules etiam ipsi fama inclyti, et
ad fastigium humanarum dignitatui erecti, per oa-
nitatem opes exhauriunt, acevos nnmn orum di-
aperguet, non modo sine fructu, sed etiama cum pec-
cuto: nt eorum quam sublimis est throaus, tam
insignis dementia videatur..
. et quis, quæso,
finis vanitas. fPost omnia tumulus exguus, pauco-
rum obolorum vestis corpusculum ambiens: ac paulo
ppost, necessarium temporis malum, oblivio, quæ
cuncta, circa cuæ sudavcris, tcnebris invulvat. Sed
ct judtcium postea divinum, et indeprecabilis mnoli
propositi vindicta ateue pena. dhinam consu-
les ..
.. non igitur vere jnrta sopnientem Eccle-
siasten heæc talia cuncta ranitas ranitotm S ac pel
arapli.simæ dignitatcs inama quædam visa et osten-