PG 99, col. 866
tione apostolica condecoratus :plectebat quippe
et consuebat usque ad lteram sextam : atque illud
mirabile, quod non mutaret aquam palmarum nisi
semel in anno, sed potius aliam adjiceret. ltoga-
bantque eum quidam θ patribus. dicentes : Quare
non mutas aquam palmarum? quia fetet. Dixitque
illis : Pro sullimentis, ct unguentis, quibus in sm-
culo fruebar, oportet me uti isto fetore. Neque
temperantiam in hac re sibi propositam habebat,
sed castigans corpus, in servitutem illud ipsum re-
digebat, tanquam optimus equi domitor; fugit-ns
satietatem, non secus ac insolentem pullum. Fru-
ctibus (77) omnino abstinebat. praeterquam quod,
ubi audierat, onme fructuum genus maturuisse,
ex se diceret : Afferte mihi. Et semel ex omnibus
modicum quid gustabat, gratias agens Deo. Abbas
Daniel de ipso retulit : Totannos mansit nobiscum,
et unicum tltallin (78) frumenti quotannis ipsi da-
bamus: et quando conveniebamus ipsutu, ex
eodem comedimus.
17. Εῑ vero quanquam nihil Arscnins posside-
bat, vere tamen bonis abundabat. Tanta cum la-
boraret (79) rerum inopia, ut vel una interula
linea (80) indigeret, neque haberet unde eam emc-
ret; accepit ab aliquo eleemosynam, dixitque:
Gratias tibi ago, Domine, quod dignatus me sis
eleemosyna propter nomen tuum. Nunc autem
quod ad sublimissimam animi a perturbationibus
liberi perfectionem pervenerit. modo pariter di-
cendum. Venit (8i) ad eum aliquando magistria-
nus (εξ), deferens ei testamentum viri alicujus
senatorii ordinis, cognati ejus, qui reliquerat ipsi
NOTAE.
(βοὶ Λίνον, quod substituo, inter alia significat
carbosum. Nos: cum Cotelerio pag. 557 ltié intol-
ligimus rem allinem. Vit. PP. rem plane diver-
sam ponunt lib. v, libell. 6, num. 4n Opus
habuit in_ necessitate sua usquead unam siliquam
nummi (de qua Cangius in Glou. Lat.) ιιι οιιιιῐ ιιοιι
ξιινειιιιςει, accepit a‘quodaturt'elut eleemosynam. ι
Vetus interpres‘rlegerit ἕως νόμου ἑνός, quando scri-
psit t usquead tinam siliquam nummi. › Codex
noster de Vitis Patrum metn'branaceus, litteris un-
cialibus seu quadratis forte a mille circiter annis
scriptus, sub nomine Caesarii cp., ac notatus
0_ Ms. 10, legit : ι Opus habuit in cessitate (ncces-
sitate) sua usque ad 'unant siliquam nummos. ι
(81)]ειο narrantur in Vit. ΡΡ. ibid., libell. 6,
nurui}, iet apud Coteler. pag. 562 ex ore Danielis.
(82L Maytgfipthdgflmagistrianus vel magisteria-
mu. Erant illi ex, officio militia: palatinas, qui et
agentes in rebus. Varia de iis collegit llosvweytltts
in Onomastico. Cangio est officialisjtagistri officio-
rum :ln (lodicis régularuni', ah Holitenio Editi,
parte ιι, pag. 477, Grimlaicus, ideut factum nar-
rans τ ι Venit, inquit, quidam homo, nomine Ma-
gistratus, ι ineptissime ponens nomen appellati-
vum pro nomine proprio.
et consuebat usque ad lteram sextam : atque illud
mirabile, quod non mutaret aquam palmarum nisi
semel in anno, sed potius aliam adjiceret. ltoga-
bantque eum quidam θ patribus. dicentes : Quare
non mutas aquam palmarum? quia fetet. Dixitque
illis : Pro sullimentis, ct unguentis, quibus in sm-
culo fruebar, oportet me uti isto fetore. Neque
temperantiam in hac re sibi propositam habebat,
sed castigans corpus, in servitutem illud ipsum re-
digebat, tanquam optimus equi domitor; fugit-ns
satietatem, non secus ac insolentem pullum. Fru-
ctibus (77) omnino abstinebat. praeterquam quod,
ubi audierat, onme fructuum genus maturuisse,
ex se diceret : Afferte mihi. Et semel ex omnibus
modicum quid gustabat, gratias agens Deo. Abbas
Daniel de ipso retulit : Totannos mansit nobiscum,
et unicum tltallin (78) frumenti quotannis ipsi da-
bamus: et quando conveniebamus ipsutu, ex
eodem comedimus.
17. Εῑ vero quanquam nihil Arscnins posside-
bat, vere tamen bonis abundabat. Tanta cum la-
boraret (79) rerum inopia, ut vel una interula
linea (80) indigeret, neque haberet unde eam emc-
ret; accepit ab aliquo eleemosynam, dixitque:
Gratias tibi ago, Domine, quod dignatus me sis
eleemosyna propter nomen tuum. Nunc autem
quod ad sublimissimam animi a perturbationibus
liberi perfectionem pervenerit. modo pariter di-
cendum. Venit (8i) ad eum aliquando magistria-
nus (εξ), deferens ei testamentum viri alicujus
senatorii ordinis, cognati ejus, qui reliquerat ipsi
NOTAE.
(βοὶ Λίνον, quod substituo, inter alia significat
carbosum. Nos: cum Cotelerio pag. 557 ltié intol-
ligimus rem allinem. Vit. PP. rem plane diver-
sam ponunt lib. v, libell. 6, num. 4n Opus
habuit in_ necessitate sua usquead unam siliquam
nummi (de qua Cangius in Glou. Lat.) ιιι οιιιιῐ ιιοιι
ξιινειιιιςει, accepit a‘quodaturt'elut eleemosynam. ι
Vetus interpres‘rlegerit ἕως νόμου ἑνός, quando scri-
psit t usquead tinam siliquam nummi. › Codex
noster de Vitis Patrum metn'branaceus, litteris un-
cialibus seu quadratis forte a mille circiter annis
scriptus, sub nomine Caesarii cp., ac notatus
0_ Ms. 10, legit : ι Opus habuit in cessitate (ncces-
sitate) sua usque ad 'unant siliquam nummos. ι
(81)]ειο narrantur in Vit. ΡΡ. ibid., libell. 6,
nurui}, iet apud Coteler. pag. 562 ex ore Danielis.
(82L Maytgfipthdgflmagistrianus vel magisteria-
mu. Erant illi ex, officio militia: palatinas, qui et
agentes in rebus. Varia de iis collegit llosvweytltts
in Onomastico. Cangio est officialisjtagistri officio-
rum :ln (lodicis régularuni', ah Holitenio Editi,
parte ιι, pag. 477, Grimlaicus, ideut factum nar-
rans τ ι Venit, inquit, quidam homo, nomine Ma-
gistratus, ι ineptissime ponens nomen appellati-
vum pro nomine proprio.