PG 99, col. 875
versat-eris, custodi mentem imperturbatum, ut per oblivionem vacuus non tias ad conversandum eum
saepius (5), loculum esse; tacuisse vero nunquam.
Hoc quippe indicavit (6) Sanctus, per multilo-
quium saepius hominem, qui non attendit, ut con-
grua proferat, labi; in calamitates utique morti-
feras ac contentiones praecipitatum. Quod dum
amens non sentit, poenitentia non ducitur, sed im-
pudentia potius e contrario ad loquendum robo-
ratur propter contentionem malitiae : nam pedica
valida viro sunt propria labia, et proprii oris ver-
bis captatur. At sapientem, et qui mentem expur-
gatam habet, locutum praeter id quod debuit, sae-
pitfs paenituit. Utinam, inquiebat, sermonem hunc
ιιοιι protulissem l Ex multiloquio enim non cvitabis
peccatum. Ideo bona res est opportunum silentium.
Quando jam morti erat vicinus(7) ,viderunteum
fratres flentem; et dicunt ei : Vere, an et tu ti-
mes, Pater? Respondet: Vere, timor, qui nunc
mecum est in bac hora, mecum erat, ex quo mo-
nachus factus sum (7“) : et sic obdormivit iu pace.
Certe abbas Pwmen (8), audita ipsius morte, la-
crymans dixit: Beatus es, abba Arseni, quod
teipsum flevisti in hoc mundo : qui enim seipsum
bie non lict, in aeternum illic flebit: siquidem hic
llerc voluntarium, illic non (lere impossibile est
prae tormentis.
25. Narravit de ipso abbas Daniel. quod nun-
(luam loqui voluerit de quastione aliqua Scripturze,
quanquam, si voluisset, loqui potuisset : sed neque
epistolam facile scribebat. Quando autem per in-
tcrvalia veniebat ad ecclesiam, pone columnam
sedebat, ut nemo videret faciem ejus, neque ipse
rei alteri attenderet. Erat vultus ejus angelicas
instar Jucob ; erat ipse totus canus ; ore festivus,
aridus, statura procerus, at pra: senectute incur-
vus. ilabcbat barbam prolixam, ad pectus usque
protensam : pili autem oculorum ejus pra: multo
fletu exciderant. Obiit annum agens nonageuum
' al. ἠμελλεν παραδιδόναι τὸ πνεῦμα.
(ρ) Συναμιλλᾶσθαι, quod erat ~iI_I_ nostro apogrupbo, quam hic satis ad propositum faciat, fon video :
cst-enim cum aliqua concertare. Melius quadrat συνομιλείσθαι, ιιι hic sit’versari cum Deo : sicque eon-
gruit τῷ συνεῖναι, quod praecedit.
(Ii) Vit. PP. ε ille autem sermo semper erat in
ore Arseiiii. ι Quod etiam praaroculis habuit san-
ctus Eutbymius, ut constat ex Vita ejus 20 Janua-
rii, pag. ΚΗι ιιιιιιιἶ Sanctus Dorotbeus arcbi:
nian'drita, a Corderio nostro editus, institutione 10
sic habet: ι Arscnius abbas sibi ipse assidue ιιι-
culcabat: Arseni quare exivisti? Nos tam perdite
socordes sumus. ut neque sciamus. quare. exivcri-
tuus, neque intelligamus, quid sit, quod volueri-
mus. Quapropter non solum proficimus, sed scm-
per aiiligintugh) Α ,ν _
(5) Vit. PP. ι Semper pmnituit: ι Coteler.
υνμε-
ilnnc asceticam evplanationcm vel proprio
saepius (5), loculum esse; tacuisse vero nunquam.
Hoc quippe indicavit (6) Sanctus, per multilo-
quium saepius hominem, qui non attendit, ut con-
grua proferat, labi; in calamitates utique morti-
feras ac contentiones praecipitatum. Quod dum
amens non sentit, poenitentia non ducitur, sed im-
pudentia potius e contrario ad loquendum robo-
ratur propter contentionem malitiae : nam pedica
valida viro sunt propria labia, et proprii oris ver-
bis captatur. At sapientem, et qui mentem expur-
gatam habet, locutum praeter id quod debuit, sae-
pitfs paenituit. Utinam, inquiebat, sermonem hunc
ιιοιι protulissem l Ex multiloquio enim non cvitabis
peccatum. Ideo bona res est opportunum silentium.
Quando jam morti erat vicinus(7) ,viderunteum
fratres flentem; et dicunt ei : Vere, an et tu ti-
mes, Pater? Respondet: Vere, timor, qui nunc
mecum est in bac hora, mecum erat, ex quo mo-
nachus factus sum (7“) : et sic obdormivit iu pace.
Certe abbas Pwmen (8), audita ipsius morte, la-
crymans dixit: Beatus es, abba Arseni, quod
teipsum flevisti in hoc mundo : qui enim seipsum
bie non lict, in aeternum illic flebit: siquidem hic
llerc voluntarium, illic non (lere impossibile est
prae tormentis.
25. Narravit de ipso abbas Daniel. quod nun-
(luam loqui voluerit de quastione aliqua Scripturze,
quanquam, si voluisset, loqui potuisset : sed neque
epistolam facile scribebat. Quando autem per in-
tcrvalia veniebat ad ecclesiam, pone columnam
sedebat, ut nemo videret faciem ejus, neque ipse
rei alteri attenderet. Erat vultus ejus angelicas
instar Jucob ; erat ipse totus canus ; ore festivus,
aridus, statura procerus, at pra: senectute incur-
vus. ilabcbat barbam prolixam, ad pectus usque
protensam : pili autem oculorum ejus pra: multo
fletu exciderant. Obiit annum agens nonageuum
' al. ἠμελλεν παραδιδόναι τὸ πνεῦμα.
(ρ) Συναμιλλᾶσθαι, quod erat ~iI_I_ nostro apogrupbo, quam hic satis ad propositum faciat, fon video :
cst-enim cum aliqua concertare. Melius quadrat συνομιλείσθαι, ιιι hic sit’versari cum Deo : sicque eon-
gruit τῷ συνεῖναι, quod praecedit.
(Ii) Vit. PP. ε ille autem sermo semper erat in
ore Arseiiii. ι Quod etiam praaroculis habuit san-
ctus Eutbymius, ut constat ex Vita ejus 20 Janua-
rii, pag. ΚΗι ιιιιιιιἶ Sanctus Dorotbeus arcbi:
nian'drita, a Corderio nostro editus, institutione 10
sic habet: ι Arscnius abbas sibi ipse assidue ιιι-
culcabat: Arseni quare exivisti? Nos tam perdite
socordes sumus. ut neque sciamus. quare. exivcri-
tuus, neque intelligamus, quid sit, quod volueri-
mus. Quapropter non solum proficimus, sed scm-
per aiiligintugh) Α ,ν _
(5) Vit. PP. ι Semper pmnituit: ι Coteler.
υνμε-
ilnnc asceticam evplanationcm vel proprio