PG 99, col. 877
ἐναντι Μέμφεως· καὶ ἐτη γ’ είς τὸν Κάνωπον τῆς
Ἀλεξανδρείας, καὶ ἄλλα δύο ἐτη ἦλθεν πάλιν είς
Τρώην. καὶ ἐκεῖ ἐκοιμήθη, τελέσας *ι ὲν εἰρήνῃ καὶ
φόϐῳ Θεοῦ τὸν δρόμον αὑτοῦ ⁸ ὅτι ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ
πλήρης [Ινεύματος ἁγίου, κιιῖ⁵ πίστεως. Κατέλιπε δέ
μοι τὸν χιτῶνα αὐτοῦ τὸν δερματινδν, καὶ τρίχινον
κάμισιν λευκὸν, καὶ σανδάλια σεὸἐννινα ', καὶ ἐγὼ ό
ἀνάξιος έφόρεσα αὐτὰ, ὅπως εὐλογηθῶ. Τοῦτο τὸ πέ-
ρας τοῦ βίου τοῦ Μακαρίω Ἀρσενίου, ὡς ὲν ὀλίγοις
δὲ διηγημένον, οὐ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ἁξιαγάστων
αὐτοῦ πρακτικῶν, ἀλλὰ κατὰ τὺ φοᾶσαι βραχυμερὲς
γραφῇ παραδοθῆναι παρὰ τῶν ὁσίων γερόντων.
Ἡμεῖς δὲ καὶ τὰ περὶ ἑαυτῶν ληψόμενοι ι, οὐκ ὀκνή-
σομεν τόλμῃ χρώμενοι πῳσθῆναι τι τοῖς είρη μένοις,
τῆς μὲν πενιχρολογίας ἡμῶν δήλωσιν, τοῦ δὲ πρὸς
τὸν ’Δγιον πόθου ἀποπλήρωσιν.
κδ’. Τίς λόγος δυνηθείη φράσαι τοῦ πανολὸίου
τούτου, καὶ τρισμάκαρος ὁσιωτάτου ἀνδρὸς τὰ κατ-
ορθώματα διηγήσασθαι ; ἃ. οὐ μόνον ή καθ’ ἡμᾶς γε-
νεὰ θαυμάζει, καὶ πειρᾶται τὰς τούτου ἀθλητιχὰς ὲν
ἀσκήσει παλαίστρας ζηλοτυπῶν, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀκρέ-
μονες καὶ κορυφαῖοι τῶν ἁγίων ἀρχαίων Πατέρων
τὴν τοῦ ὲμηνύσαντο πολιτείαν· λέγω δὴ τὸν μέγαν
Εὑθύμιον, ὃς πᾶσαν σπουδὴν ἐποιεῖτο τούτου μιμεῖ-
σθαι. τὰς ἀρετὰς, τήν τε ἡσυχίαν αὑτοῦ, καὶ σιωπὴν,
καὶ ταπεινοφροσύνην, τὸτοῦ ὲνδὼματος εὐτελὲς, καὶ
τὴν τῶν βρωμάτων ἀποχὴν, καὶ τὴν είς πάντα np-
ttpiav τὸ ἑαυτῷ προσέχειν, κατὰ τὺ ὑπ’ ἐκείνου λε-
γόμενον· Ἀρσένιε, διὸ ὲξῆλθες; Ἐζήλου δὲ αὐτοῦ
καὶ τὴν κατάνυξιν, καὶ τὰ δάκρυα, καὶ τὶς παννύ-
χους ἀγρυπνίας. τὺ φιλέρημόν τε καὶ μισόεοξον. καὶ
¹¹ nl. τελειώσας.
' al. σεὸἐνινα, σεῦεννίνα. ³ λαϐόμενοι.
(9) Coteler. pag. 571, aranei quadraginta. ut ali-
bi observavimus; addens: ι Pater factus divinissi- ι) sanetum Hieronymum et Athanasium presbyterum,
morum Arcadii ct Honorii. ι
(10) Vit. _PP. fib._v, libell. 175,7 nium. 40. «_ln
loéo, 'qui dicitur Troben supra Babyloniam.) ln-
terp'res’ in Graeco legerit εἰς Τρώην τὴν ἄνω Βαὸυ-
λῶνος, vel είς Τρώην ἄνω τῆς Βαϐυλῶνος. Ει sic
λὼνος, vet εις ιρωην ανω της ωουλωνος. ιιι sic
inwllige textum nostrum :neque enim duae Baby-
lones fuerunt in Egypto , uti nec dua: lllempbes:
et simili haud dubie sensu in Fastis sacris {Et/tio-
pi'ca‘s. allobo [ardalio in [listoria Ethiopicgeditis,
'pag. ιρὶῦ intelligitur Ptolomaeus martyr e Mfrnphi
superiore. De istis duabus urbibus dictum in Canini.
prima. Adde, hic designari Babylonem n_ovam,_ad
Nilum fluvium, postea dirutani; ex cujus ruinis
excitata fuit in vi’ciniis urbs Cairus, totius Egypti
caput; a qua tantisper distant ejus rudera, ἐμιιιε
ειιὲιηιιιιιιῐι videri dicuntur.
(Ι ι) De canopo supra; quibus addi possunt ex
noiatimribus Valesii ad librum ιιι Historia: ecclesia-
ιιὶεω suculenti, pag. 117, quae habet de insigni
ηιοιιεειεινὶο Tabenneu'sium : ex‘quo factum. ut Ca—
nopus. quae antea ob luxum et delicias infantis
Ἀλεξανδρείας, καὶ ἄλλα δύο ἐτη ἦλθεν πάλιν είς
Τρώην. καὶ ἐκεῖ ἐκοιμήθη, τελέσας *ι ὲν εἰρήνῃ καὶ
φόϐῳ Θεοῦ τὸν δρόμον αὑτοῦ ⁸ ὅτι ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ
πλήρης [Ινεύματος ἁγίου, κιιῖ⁵ πίστεως. Κατέλιπε δέ
μοι τὸν χιτῶνα αὐτοῦ τὸν δερματινδν, καὶ τρίχινον
κάμισιν λευκὸν, καὶ σανδάλια σεὸἐννινα ', καὶ ἐγὼ ό
ἀνάξιος έφόρεσα αὐτὰ, ὅπως εὐλογηθῶ. Τοῦτο τὸ πέ-
ρας τοῦ βίου τοῦ Μακαρίω Ἀρσενίου, ὡς ὲν ὀλίγοις
δὲ διηγημένον, οὐ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ἁξιαγάστων
αὐτοῦ πρακτικῶν, ἀλλὰ κατὰ τὺ φοᾶσαι βραχυμερὲς
γραφῇ παραδοθῆναι παρὰ τῶν ὁσίων γερόντων.
Ἡμεῖς δὲ καὶ τὰ περὶ ἑαυτῶν ληψόμενοι ι, οὐκ ὀκνή-
σομεν τόλμῃ χρώμενοι πῳσθῆναι τι τοῖς είρη μένοις,
τῆς μὲν πενιχρολογίας ἡμῶν δήλωσιν, τοῦ δὲ πρὸς
τὸν ’Δγιον πόθου ἀποπλήρωσιν.
κδ’. Τίς λόγος δυνηθείη φράσαι τοῦ πανολὸίου
τούτου, καὶ τρισμάκαρος ὁσιωτάτου ἀνδρὸς τὰ κατ-
ορθώματα διηγήσασθαι ; ἃ. οὐ μόνον ή καθ’ ἡμᾶς γε-
νεὰ θαυμάζει, καὶ πειρᾶται τὰς τούτου ἀθλητιχὰς ὲν
ἀσκήσει παλαίστρας ζηλοτυπῶν, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀκρέ-
μονες καὶ κορυφαῖοι τῶν ἁγίων ἀρχαίων Πατέρων
τὴν τοῦ ὲμηνύσαντο πολιτείαν· λέγω δὴ τὸν μέγαν
Εὑθύμιον, ὃς πᾶσαν σπουδὴν ἐποιεῖτο τούτου μιμεῖ-
σθαι. τὰς ἀρετὰς, τήν τε ἡσυχίαν αὑτοῦ, καὶ σιωπὴν,
καὶ ταπεινοφροσύνην, τὸτοῦ ὲνδὼματος εὐτελὲς, καὶ
τὴν τῶν βρωμάτων ἀποχὴν, καὶ τὴν είς πάντα np-
ttpiav τὸ ἑαυτῷ προσέχειν, κατὰ τὺ ὑπ’ ἐκείνου λε-
γόμενον· Ἀρσένιε, διὸ ὲξῆλθες; Ἐζήλου δὲ αὐτοῦ
καὶ τὴν κατάνυξιν, καὶ τὰ δάκρυα, καὶ τὶς παννύ-
χους ἀγρυπνίας. τὺ φιλέρημόν τε καὶ μισόεοξον. καὶ
¹¹ nl. τελειώσας.
' al. σεὸἐνινα, σεῦεννίνα. ³ λαϐόμενοι.
(9) Coteler. pag. 571, aranei quadraginta. ut ali-
bi observavimus; addens: ι Pater factus divinissi- ι) sanetum Hieronymum et Athanasium presbyterum,
morum Arcadii ct Honorii. ι
(10) Vit. _PP. fib._v, libell. 175,7 nium. 40. «_ln
loéo, 'qui dicitur Troben supra Babyloniam.) ln-
terp'res’ in Graeco legerit εἰς Τρώην τὴν ἄνω Βαὸυ-
λῶνος, vel είς Τρώην ἄνω τῆς Βαϐυλῶνος. Ει sic
λὼνος, vet εις ιρωην ανω της ωουλωνος. ιιι sic
inwllige textum nostrum :neque enim duae Baby-
lones fuerunt in Egypto , uti nec dua: lllempbes:
et simili haud dubie sensu in Fastis sacris {Et/tio-
pi'ca‘s. allobo [ardalio in [listoria Ethiopicgeditis,
'pag. ιρὶῦ intelligitur Ptolomaeus martyr e Mfrnphi
superiore. De istis duabus urbibus dictum in Canini.
prima. Adde, hic designari Babylonem n_ovam,_ad
Nilum fluvium, postea dirutani; ex cujus ruinis
excitata fuit in vi’ciniis urbs Cairus, totius Egypti
caput; a qua tantisper distant ejus rudera, ἐμιιιε
ειιὲιηιιιιιιῐι videri dicuntur.
(Ι ι) De canopo supra; quibus addi possunt ex
noiatimribus Valesii ad librum ιιι Historia: ecclesia-
ιιὶεω suculenti, pag. 117, quae habet de insigni
ηιοιιεειεινὶο Tabenneu'sium : ex‘quo factum. ut Ca—
nopus. quae antea ob luxum et delicias infantis