PL 101, col. 1020
Sed prascius Conditor noster infirmitatis no- $tre, ea potestate qua cuncta fecit ex nihilo, et cor- pas Sibi ex carne semper Virginis operanle Sanclo Spiritu fabricavit, panem et vinum aqua mixtum, manente propria 8Pecie, in carnem et sanguinem «w £x ww WO © © -aAA-©64A 5a 6 ad B © = ZOO 0D ow
Ex quibus nemini contra receptam $ui temporis fidem corporis Domi- nici veram in Eucharistia prasentiam negarent ? Certe qui adversus Claudium Taurinensem episco- pum de cultu sacrarum imaginum scripsere noni s#- culi auctores Gallicani , cum hxretici nomine affi- ciunt, quamvis hunc cultum nulla $ynodus eo tempore Statuisset.
Nam quod hac de re habitum est conci- lium Nicznum n, veluti profanum tum repudiabat Gallicana Ecclesia. Sic Batramnus eos qui Christum Dominum communi via ex beatissimz Virginis utero prodiisse negabant, ut nove ef inaudite haereseos dubium esse debet Lanfrancum in ea ſuisse persua- B sione, Ephesinos Patres de Eucharistiz fide adver-
Verum fac scriptorem ChiſfMetianz® Confessionis non respexisse ad Ephesinum aliudve concilium, cur non potuit hzreticos appellare eog (0) qui contra. Seripturze $ACT# $eu Christi Domini manifestam as- C auctores non semel suggillat, nullo suffragante Con- ciliorum decreto, propterea quod adversariorum $Sen- tentiam a Scripture sacre et Patrum auctoritate deflectere arbitraretur.
Quidni potiori jure hereli- cos Chiſſletiana Conſessio dixerit eos, qui ab Eucha- ristiz recta ſide recessissent, reclamante non solum Sacra Scriptura et Patrum Traditione, $ed etiam communi catholicorum consensv ? Adde, in ista Conſessione hujusmodi homines nort dici hzreticos, sed tantum keretico spiritu, .d est, diaboli hxreseon Auctoris inslinctu deceptos.
FOLLETT TCO. COT OR RR IF xy FF ww WS [+T FF
Quo nomine notare vide- tur, non quidem hereticos ullos, qui errorem suum in vulgus spargerent, sed nonnullos dubiz fidei ca- tholicos qui, humanis ratiunculis et sensibus.
phis 2quo addicti, de hoc divino sacramento non recte senlirent. Sit ergo hc nostre responsionis summa, nempe ante damnatum Berengarium realis, ut vo- eamus, in Eucharistia presenlize impugnatores hre- $e0s nota penisque aflectos ſuisse in conciliis Came- racensi et Aurelianensi, eosdemque pro hreticis SZPC.
X habilos ab Odone Cantuariensi ; tum $#c. 1x ab Hincmaro Rhemensi archiepiscopis ; a Pascha- Sio Radberto et aliis. Ad hac visum ſuisse Lanfranco, Herigero, et Confessionis Chiſſletiane - auctori, eos itidem in concilio Ephesino diris addictos ; ac deni- que merito in ea Conſessione heretico spiritu dece- ptos dici, quippe qui in fide Eucharistie a sanctz
Scripturz Patrumque auctoritate deſflecterent, quin etiam a recepla omnium, tunc temporis catholico- rum confessione. 15. Imo vero, inquis, nullus, non tantum supe- riorum temporum auctor, sed nec Alcuini tempore, hanc de Encharistiz veritate fidem tenuit docuitve, qualem ipsa Conſessio profitetur.
At hanc objectionem maniſeste reſellit Paulus dia- conus in Vita Gregorii Magni, qui catholicam veri- tatem tam diserte exponit, ut nemo clarius hoc tempore explicare possit.
Sic enim occasione facti quod matrona Romana in Eucharistiam perpetravit, Paulus Gregorium loquentem inducit : « Disce, in- quam, verilati jam modo credere conteslanti : Panis quem ego do, caro mea est : et sanguis meus vere est potus.
Ex quibus nemini contra receptam $ui temporis fidem corporis Domi- nici veram in Eucharistia prasentiam negarent ? Certe qui adversus Claudium Taurinensem episco- pum de cultu sacrarum imaginum scripsere noni s#- culi auctores Gallicani , cum hxretici nomine affi- ciunt, quamvis hunc cultum nulla $ynodus eo tempore Statuisset.
Nam quod hac de re habitum est conci- lium Nicznum n, veluti profanum tum repudiabat Gallicana Ecclesia. Sic Batramnus eos qui Christum Dominum communi via ex beatissimz Virginis utero prodiisse negabant, ut nove ef inaudite haereseos dubium esse debet Lanfrancum in ea ſuisse persua- B sione, Ephesinos Patres de Eucharistiz fide adver-
Verum fac scriptorem ChiſfMetianz® Confessionis non respexisse ad Ephesinum aliudve concilium, cur non potuit hzreticos appellare eog (0) qui contra. Seripturze $ACT# $eu Christi Domini manifestam as- C auctores non semel suggillat, nullo suffragante Con- ciliorum decreto, propterea quod adversariorum $Sen- tentiam a Scripture sacre et Patrum auctoritate deflectere arbitraretur.
Quidni potiori jure hereli- cos Chiſſletiana Conſessio dixerit eos, qui ab Eucha- ristiz recta ſide recessissent, reclamante non solum Sacra Scriptura et Patrum Traditione, $ed etiam communi catholicorum consensv ? Adde, in ista Conſessione hujusmodi homines nort dici hzreticos, sed tantum keretico spiritu, .d est, diaboli hxreseon Auctoris inslinctu deceptos.
FOLLETT TCO. COT OR RR IF xy FF ww WS [+T FF
Quo nomine notare vide- tur, non quidem hereticos ullos, qui errorem suum in vulgus spargerent, sed nonnullos dubiz fidei ca- tholicos qui, humanis ratiunculis et sensibus.
phis 2quo addicti, de hoc divino sacramento non recte senlirent. Sit ergo hc nostre responsionis summa, nempe ante damnatum Berengarium realis, ut vo- eamus, in Eucharistia presenlize impugnatores hre- $e0s nota penisque aflectos ſuisse in conciliis Came- racensi et Aurelianensi, eosdemque pro hreticis SZPC.
X habilos ab Odone Cantuariensi ; tum $#c. 1x ab Hincmaro Rhemensi archiepiscopis ; a Pascha- Sio Radberto et aliis. Ad hac visum ſuisse Lanfranco, Herigero, et Confessionis Chiſſletiane - auctori, eos itidem in concilio Ephesino diris addictos ; ac deni- que merito in ea Conſessione heretico spiritu dece- ptos dici, quippe qui in fide Eucharistie a sanctz
Scripturz Patrumque auctoritate deſflecterent, quin etiam a recepla omnium, tunc temporis catholico- rum confessione. 15. Imo vero, inquis, nullus, non tantum supe- riorum temporum auctor, sed nec Alcuini tempore, hanc de Encharistiz veritate fidem tenuit docuitve, qualem ipsa Conſessio profitetur.
At hanc objectionem maniſeste reſellit Paulus dia- conus in Vita Gregorii Magni, qui catholicam veri- tatem tam diserte exponit, ut nemo clarius hoc tempore explicare possit.
Sic enim occasione facti quod matrona Romana in Eucharistiam perpetravit, Paulus Gregorium loquentem inducit : « Disce, in- quam, verilati jam modo credere conteslanti : Panis quem ego do, caro mea est : et sanguis meus vere est potus.