PL 101, col. 652
De confessione peccatorum (Alcuinus), J. P. Migne
eo dicente et in alio Scripturae loco: In quacunque
die peccator conversus fuerit, vita vivet, et non morietur [(Ezech. XXXIII, 12, 15)]
.
O singulare clementissimi
judicis beneficium! O magnificum divinae
pietatis thesaurum! Propter hoc a peccantibus vult
confessionis munus accipere, ut non inveniat, quod
ulcisci debeat. Non simus ingrati tantae benevolentiae
Redemptoris nostri: qui magis vult [ Cod. Vat., mavult]
ignoscere quam punire; magis salvare quam
perdere. Acquiritur Domino, quod non punitur in
servo: et multum confertur auctori, si deputatus
poenae veniae condonetur. Nec optat ulcisci, qui 155
paratus est misereri: ipso de se per Prophetam dicente: Nolo mortem peccatoris, sed ut convertatur
et vivat
[Ibid., 11]. Ecce verus vitae auctor, qui non
vult peccantis mortem, sed convertentis [ Al., conversi]
vitam. Unde et in Evangelio ipsa ait Veritas: Sic erit gaudium in coelo coram Patre vestro et angelis
ejus super uno peccatore
[Mss., super unum peccatorem]
poenitentiam agente [(Luc. XV, 7)]
: et in Propheta: Dic tu injustitias tuas prior, ut justificeris [(Isai. XLIII, 26)]
.
Ecce benignus est largitor veniae,
qui praebet pro lucro [ Ms., luctu] temporali aeternitatis
gaudium, ipso dicente: Beati qui lugent nunc,
quoniam ipsi consolabuntur [(Matth. V, 5)]
: et alio loco: Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis,
et ego reficiam vos
[(Matth. XI, 28)]
. Ait enim, ut
diximus: Dic tu prior injustitias tuas, ut justificeris
[Vulg., Narra si quid habes, ut justificeris ], et non
condemneris: ut maneat in te praemium poenitentiae,
non vindicta peccatorum.
III.
Nunquid quasi nescius Deus nos confiteri hortatur
peccata, qui priusquam gesta essent, praesciebat:
cujus providentiae omnia patescunt occulta?
Tunc enim poteris perfectum consequi beneficium
medicinae, si non celes medico tuae vulnera conscientiae.
Opinor enim, nisi interpelletur medicus, non
curatur aegrotus. Confessio tua medicina est vulnerum
tuorum, et salutis tuae certissimum subsidium.
Homo aegrotus a medico quaerit medicinam, qui saepe
incerto [labore] desudat in aegroto. Deus vero sine
labore sanat, sine tarditate medicamenta veniae praestat,
si devota lacrymis scripta in auribus pietatis
suae legatur poenitentiae [ Ms., poenitentia]. Nemo te,
homo, melius reficit quam qui fecit; nec alius sanat,
nisi qui flagellat et curat; solus enim novit operis
sui fragilitatem, qui hoc tantum exspectat, ut fatearis;
mora non erit, ut saneris: qui per prophetam
Ezechielem ait: Cum conversus fueris et ingemueris,
tunc salvaberis [(Ezech. XXXIII)] .
IV.
Datur nobis a benignissimo judice locus accusandi
nosmetipsos in peccatis nostris coram sacerdote
Dei, ne iterum accuset nos in eis diabolus
coram judice Christo. Vult ut ignoscantur [in
hoc saeculo], ne puniantur in futuro. Igitur pius Pater,
die peccator conversus fuerit, vita vivet, et non morietur [(Ezech. XXXIII, 12, 15)]
.
O singulare clementissimi
judicis beneficium! O magnificum divinae
pietatis thesaurum! Propter hoc a peccantibus vult
confessionis munus accipere, ut non inveniat, quod
ulcisci debeat. Non simus ingrati tantae benevolentiae
Redemptoris nostri: qui magis vult [ Cod. Vat., mavult]
ignoscere quam punire; magis salvare quam
perdere. Acquiritur Domino, quod non punitur in
servo: et multum confertur auctori, si deputatus
poenae veniae condonetur. Nec optat ulcisci, qui 155
paratus est misereri: ipso de se per Prophetam dicente: Nolo mortem peccatoris, sed ut convertatur
et vivat
[Ibid., 11]. Ecce verus vitae auctor, qui non
vult peccantis mortem, sed convertentis [ Al., conversi]
vitam. Unde et in Evangelio ipsa ait Veritas: Sic erit gaudium in coelo coram Patre vestro et angelis
ejus super uno peccatore
[Mss., super unum peccatorem]
poenitentiam agente [(Luc. XV, 7)]
: et in Propheta: Dic tu injustitias tuas prior, ut justificeris [(Isai. XLIII, 26)]
.
Ecce benignus est largitor veniae,
qui praebet pro lucro [ Ms., luctu] temporali aeternitatis
gaudium, ipso dicente: Beati qui lugent nunc,
quoniam ipsi consolabuntur [(Matth. V, 5)]
: et alio loco: Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis,
et ego reficiam vos
[(Matth. XI, 28)]
. Ait enim, ut
diximus: Dic tu prior injustitias tuas, ut justificeris
[Vulg., Narra si quid habes, ut justificeris ], et non
condemneris: ut maneat in te praemium poenitentiae,
non vindicta peccatorum.
III.
Nunquid quasi nescius Deus nos confiteri hortatur
peccata, qui priusquam gesta essent, praesciebat:
cujus providentiae omnia patescunt occulta?
Tunc enim poteris perfectum consequi beneficium
medicinae, si non celes medico tuae vulnera conscientiae.
Opinor enim, nisi interpelletur medicus, non
curatur aegrotus. Confessio tua medicina est vulnerum
tuorum, et salutis tuae certissimum subsidium.
Homo aegrotus a medico quaerit medicinam, qui saepe
incerto [labore] desudat in aegroto. Deus vero sine
labore sanat, sine tarditate medicamenta veniae praestat,
si devota lacrymis scripta in auribus pietatis
suae legatur poenitentiae [ Ms., poenitentia]. Nemo te,
homo, melius reficit quam qui fecit; nec alius sanat,
nisi qui flagellat et curat; solus enim novit operis
sui fragilitatem, qui hoc tantum exspectat, ut fatearis;
mora non erit, ut saneris: qui per prophetam
Ezechielem ait: Cum conversus fueris et ingemueris,
tunc salvaberis [(Ezech. XXXIII)] .
IV.
Datur nobis a benignissimo judice locus accusandi
nosmetipsos in peccatis nostris coram sacerdote
Dei, ne iterum accuset nos in eis diabolus
coram judice Christo. Vult ut ignoscantur [in
hoc saeculo], ne puniantur in futuro. Igitur pius Pater,