PL 101, col. 662
Vita S. Martini Turonensis (Alcuinus), J. P. Migne
perfectus, in omni pietate et religione praeclarus,
in omni bonitate et benignitate jucundus,
anno aetatis suae LXXXI, et episcopatus sui XXVI, annis
maturus et meritis, in coelestia advocatus est
regna; quatenus cum multiplici sui laboris mercede,
perpetuam a Christo Domino reciperet coronam.
Sed diem obitus sui multo ante pernoscens, et quibusdam
suis praedicens fratribus, appropinquanteque
hora, febrium dolore tactus, laetus in laude Dei, inter
divina praedicationis verba, inter angelicas coelestium
hymnorum voces, suis astantibus discipulis, sanctam
Deo Christo reddidit animam.
XI.
Turonis sepelitur. --Cujus sanctum corpus a
clericis civitatum, et populorum turbis, cum laudibus
et hymnis ad Turonicam portatur civitatem, ibique
in polyandro publico sepultus est, ubi postmodum
beatus antistes Perpetuus laudabili opere, et venerabili
cultu construxit ecclesiam tanti Patris condignam
meritis: in qua etiam usque hodie multa miraculorum
signa, plurimae sanitatum virtutes, consolationes
moerentium, pietates laetantium, praestante
Domino nostro Jesu Christo, fieri solent, qui vivit et
regnat cum Deo Patre [ et Spiritu sancto in unitate
majestatis divinae, per omnia saecula].
EJUSDEM ALCUINI SERMO DE TRANSITU SANCTI MARTINI.
XII.
Sancti Martini sanctitas, miracula et prophetiae
donum. --Oportet nos omnes unanimiter gaudere,
fratres charissimi, et praeclarum diem obitus sancti
Martini fideliter venerari; sed praecipue qui in Occidentalibus
mundi partibus sunt fideles Christi, qui
et doctrinis ejus similiter et exemplis illuminati sunt:
quia quodcunque praedicabat verbis, demonstrabat
operibus. In omni enim vita sua et conversatione
sua perfectus, in omni pietate et religione praeclarus,
in omni bonitate et benignitate jucundus erat, ab
omnibus laudabilis, omnibus amabilis; virgo inter
choros virginum, egregius sacerdotum, imitator
apostolorum, et Christi praedicator. Quem Dominus
in gratia apostolica est dignatus eligere, sicut de illo
scriptum est: « Hic est Martinus, electus Dei pontifex,
cui Dominus post apostolos tantam gratiam
conferre dignatus est, ut in virtute sanctae Trinitatis
deificae mereretur fieri trium mortuorum suscitator
magnificus. » Ad exemplum Domini tres mortuos
suscitavit: multa etiam spiritu prophetiae, antequam
fierent, praesciebat. Spiritu enim prophetiae plenus
erat, et ideo suum obitum divina inspiratione praescivit,
et quibusdam ex fratribus dissolutionem sui
corporis appropinquasse revelavit. 162
XIII.
Inter clericos discordantes pacem reformat.
Avibus imperat. -- Tunc autem causa illi evenerat,
qua necesse habuit Condatensem dioecesis suae
in omni bonitate et benignitate jucundus,
anno aetatis suae LXXXI, et episcopatus sui XXVI, annis
maturus et meritis, in coelestia advocatus est
regna; quatenus cum multiplici sui laboris mercede,
perpetuam a Christo Domino reciperet coronam.
Sed diem obitus sui multo ante pernoscens, et quibusdam
suis praedicens fratribus, appropinquanteque
hora, febrium dolore tactus, laetus in laude Dei, inter
divina praedicationis verba, inter angelicas coelestium
hymnorum voces, suis astantibus discipulis, sanctam
Deo Christo reddidit animam.
XI.
Turonis sepelitur. --Cujus sanctum corpus a
clericis civitatum, et populorum turbis, cum laudibus
et hymnis ad Turonicam portatur civitatem, ibique
in polyandro publico sepultus est, ubi postmodum
beatus antistes Perpetuus laudabili opere, et venerabili
cultu construxit ecclesiam tanti Patris condignam
meritis: in qua etiam usque hodie multa miraculorum
signa, plurimae sanitatum virtutes, consolationes
moerentium, pietates laetantium, praestante
Domino nostro Jesu Christo, fieri solent, qui vivit et
regnat cum Deo Patre [ et Spiritu sancto in unitate
majestatis divinae, per omnia saecula].
EJUSDEM ALCUINI SERMO DE TRANSITU SANCTI MARTINI.
XII.
Sancti Martini sanctitas, miracula et prophetiae
donum. --Oportet nos omnes unanimiter gaudere,
fratres charissimi, et praeclarum diem obitus sancti
Martini fideliter venerari; sed praecipue qui in Occidentalibus
mundi partibus sunt fideles Christi, qui
et doctrinis ejus similiter et exemplis illuminati sunt:
quia quodcunque praedicabat verbis, demonstrabat
operibus. In omni enim vita sua et conversatione
sua perfectus, in omni pietate et religione praeclarus,
in omni bonitate et benignitate jucundus erat, ab
omnibus laudabilis, omnibus amabilis; virgo inter
choros virginum, egregius sacerdotum, imitator
apostolorum, et Christi praedicator. Quem Dominus
in gratia apostolica est dignatus eligere, sicut de illo
scriptum est: « Hic est Martinus, electus Dei pontifex,
cui Dominus post apostolos tantam gratiam
conferre dignatus est, ut in virtute sanctae Trinitatis
deificae mereretur fieri trium mortuorum suscitator
magnificus. » Ad exemplum Domini tres mortuos
suscitavit: multa etiam spiritu prophetiae, antequam
fierent, praesciebat. Spiritu enim prophetiae plenus
erat, et ideo suum obitum divina inspiratione praescivit,
et quibusdam ex fratribus dissolutionem sui
corporis appropinquasse revelavit. 162
XIII.
Inter clericos discordantes pacem reformat.
Avibus imperat. -- Tunc autem causa illi evenerat,
qua necesse habuit Condatensem dioecesis suae