PL 103, col. 291
'LIBER DE RECTORIBUS CHRISTIANIS. 294 Dogmata sunt Domini, nec non exempla priorum, A Juste regnantum qua perpes gloria pollet. Gestaque nobilium procerum ſamosa per orbem. Artibus his vigeat vestri res publica victrix, Atque gubernetur multis feliciter annis, Donec $ideream vos ascendatis in aulam, ti.
Vel quibus danda Sunt benelicts. | X. Quot columnis regnum justi regis SuStentatur. XI. De eo quod bonas princeps ecclesiasticis caugis be- Jr CO B nivols intertaque 8ollicitudine favere debent et synodali- bus conyentibus.
[{[. Qualiter rex erthodoxus 8emetipsum regere debet. III. Qua arte et industria momentageum regnum Stabi- lir1 potest IV. De regia potestate non tam opibus et fidneta forti- tudinis, quam Sapientia cilluque pietalis perornanda, V.
Quanta Sacri moderainis sollicitudo erga uxorem et liberos proprioqque d6mesticos ab eodem est exhi- benda. VI. Quales consiliarios et amicos honum principem ha- bere decet. VII.
Que res malos principes faciat. | VIII. De avaris vel impits regibus, et quanta per eog- dem populum mala, vel jp$0$ ultio diving conSequitur. 1X, De rege pacifico atque clementi.
INCIPIT LIBER SEDULIL DE RECTORIBUS CHRISTIANIS ET CONVENENTIBUS REGULIS QUIBUS EST RES PUBLICA RITE GUBERNANDA. | | CAPITULUM PRIMUM. Postquam regale sceptrum regnique guhernacula rector Christianus snsceperit, primum quidem gra- tiarum actiones atqne condignos Omnipotenti san- ct:eque Erclesiz» honores oportet ut rependat.
Res etenim publica ttnc $no initio pulcherrime conse- cratur, cum regia soficitudo et sacra devotio sancto guperni regis timore simul et amore accenditur; eumque de gtotiosa Ectlesize utilitate provido consi- Serit $10s dominis atque magister, Hine piissimi et gloriosi principes plus se ministros ac servos Ex- celsi quan Jominos aut reges hominum nuncupari et
regni insignia exterins condecorant, eumdem lau- dabilia vota erga Denam et sanctam Ecclesiam inle- rius perornent; quia nimirum ad temporalis regni ſastigium tunc in$igniter ascenditnr, cum omnipo- tentis regis gloria vel honor pio stadio pertractatur.
Pius itaque princeps summi donatoris omninin vo- luntati et sanctis preeceptis obedire magnopere $lu- deat, cujus snperha voluntate atque ordinatione se ad culmen regiminis ascendisse non dubitat, testante Apostolo qui ait : Non est potestas nisi a Deo; que autem sunt, a Deo ordinata sunt (Rom.
x11, 1). Quantum $e honns rector a Deo ordinatum esse co- gnoscit, tantum pia sollicitudine invigilat, quatenus omnia_coram Deo et hominibus secundum trutinam rectitudinis ordinabiliter disponat atque perpenset.
Vel quibus danda Sunt benelicts. | X. Quot columnis regnum justi regis SuStentatur. XI. De eo quod bonas princeps ecclesiasticis caugis be- Jr CO B nivols intertaque 8ollicitudine favere debent et synodali- bus conyentibus.
[{[. Qualiter rex erthodoxus 8emetipsum regere debet. III. Qua arte et industria momentageum regnum Stabi- lir1 potest IV. De regia potestate non tam opibus et fidneta forti- tudinis, quam Sapientia cilluque pietalis perornanda, V.
Quanta Sacri moderainis sollicitudo erga uxorem et liberos proprioqque d6mesticos ab eodem est exhi- benda. VI. Quales consiliarios et amicos honum principem ha- bere decet. VII.
Que res malos principes faciat. | VIII. De avaris vel impits regibus, et quanta per eog- dem populum mala, vel jp$0$ ultio diving conSequitur. 1X, De rege pacifico atque clementi.
INCIPIT LIBER SEDULIL DE RECTORIBUS CHRISTIANIS ET CONVENENTIBUS REGULIS QUIBUS EST RES PUBLICA RITE GUBERNANDA. | | CAPITULUM PRIMUM. Postquam regale sceptrum regnique guhernacula rector Christianus snsceperit, primum quidem gra- tiarum actiones atqne condignos Omnipotenti san- ct:eque Erclesiz» honores oportet ut rependat.
Res etenim publica ttnc $no initio pulcherrime conse- cratur, cum regia soficitudo et sacra devotio sancto guperni regis timore simul et amore accenditur; eumque de gtotiosa Ectlesize utilitate provido consi- Serit $10s dominis atque magister, Hine piissimi et gloriosi principes plus se ministros ac servos Ex- celsi quan Jominos aut reges hominum nuncupari et
regni insignia exterins condecorant, eumdem lau- dabilia vota erga Denam et sanctam Ecclesiam inle- rius perornent; quia nimirum ad temporalis regni ſastigium tunc in$igniter ascenditnr, cum omnipo- tentis regis gloria vel honor pio stadio pertractatur.
Pius itaque princeps summi donatoris omninin vo- luntati et sanctis preeceptis obedire magnopere $lu- deat, cujus snperha voluntate atque ordinatione se ad culmen regiminis ascendisse non dubitat, testante Apostolo qui ait : Non est potestas nisi a Deo; que autem sunt, a Deo ordinata sunt (Rom.
x11, 1). Quantum $e honns rector a Deo ordinatum esse co- gnoscit, tantum pia sollicitudine invigilat, quatenus omnia_coram Deo et hominibus secundum trutinam rectitudinis ordinabiliter disponat atque perpenset.