PL 104, col. 28
Secundus, inveterate consuetudinis. Ubj defiebant candentis ferri, adhibebatur. Agobardus tanquam nelandas inpugnat, ostendens res occullas nunquam patefieri ejusmodi certaminibus. Horlatur ad pacem, el totam ſere ethicam Christianam complectitur.
Sermo Agobardi. Ic concio est lepidissima, varia. et divinis ſiguris circumlucida. Ha! et pro materia Christum. Sed ab illo capite in varias sese dilſunc.it et exspatiatur are- nas : De Ecclesia, de ejus meritis, de Anlich: isl0.
Quze quia Sunt paulo @ui5Sc6rzs, relinquo. De diristone imperit. Imperii pacis sedulus, memorque ancipitis vitz exitus, convocato tolius Galliz co:ventu Ludovicus imperator in tria regna discerpsit imperium, $11m- B mamque Lothario contulit ; adbibitis omnium jura- mentlis, ut moris es, lidelitatis et obedientiz.
Desci- scit Lotharius, patrem invadit. Favent ecclesiasLici huic imperatori, cujus obsequiis juramertto Solemmi fucrant constrict. Quibus cum paler vellet penas inſligere, Agobardus audacter. respoudet eum fſuisse illivs tumullus et dissidii publici causam, ev guod divisisset imperium ; et quod est audacius, profi- tetur aperle Se obsecuturum Lothario, propter vin- culum juramenti, elc.
De compiratione utriusque regiminis. Dux hic contlinentur epistoke eusdem argumenti. Prima ad Cxsarem Ludovicum, qua noster episcopns obtendit causas ſuge et morz. Propter publicos tu- mulltus.
Inde insilit in fastigium splendoris imperialis, quod probat subesse pontificize majestati, tum ex auctoritale canonum, lum quibusdam Latinorum Patrum. tesLtimoniis. EL ideo monet ut venientem in Galliam Gregorium pontilicem, medialorem pacis domestice, benigne excipiat, cique humillime sese Sulyiciat.
Secund:e sensus est cjusmodi. Defectio Lotharii abripucrat omnem pene ltaliam, pontificem, mul- losque ettam episcopos Gallos, quorum ope patri eriperet imperinum. Veri Galli recalcitrant, citank Agobardum, recusat.
Habent conventum ; cujus hc ſuerunt capita adyersum ipsius contumaciam, pro conlirmanda Gallicana libertate. [. Episcopum Romanum, vocandum papam, fſra- trem, non autem Patrem, neque pqnlificem.
2. Imperialem mqyzestlalem plus posse in admini- Stranda Ecclesia quam pontificiam. 5, Czxsarem non Gehoneslandum preSumpluosa excommunicatione. 4. Po>se unum aliquem pontificem abjici sine in- Juria se«is apostolicx.
9. Episcopos in causa fidei jusjurandum prastare Solitos imperatari. 6. Ago;ardum primatem Aquitanie nullam dein- cep> babiturum pot»statem in excommunicando, nullanque jurisdiciionem in c&eleras parochias, Si obeilirvet potius ponlifici quam Crari.
Sermo Agobardi. Ic concio est lepidissima, varia. et divinis ſiguris circumlucida. Ha! et pro materia Christum. Sed ab illo capite in varias sese dilſunc.it et exspatiatur are- nas : De Ecclesia, de ejus meritis, de Anlich: isl0.
Quze quia Sunt paulo @ui5Sc6rzs, relinquo. De diristone imperit. Imperii pacis sedulus, memorque ancipitis vitz exitus, convocato tolius Galliz co:ventu Ludovicus imperator in tria regna discerpsit imperium, $11m- B mamque Lothario contulit ; adbibitis omnium jura- mentlis, ut moris es, lidelitatis et obedientiz.
Desci- scit Lotharius, patrem invadit. Favent ecclesiasLici huic imperatori, cujus obsequiis juramertto Solemmi fucrant constrict. Quibus cum paler vellet penas inſligere, Agobardus audacter. respoudet eum fſuisse illivs tumullus et dissidii publici causam, ev guod divisisset imperium ; et quod est audacius, profi- tetur aperle Se obsecuturum Lothario, propter vin- culum juramenti, elc.
De compiratione utriusque regiminis. Dux hic contlinentur epistoke eusdem argumenti. Prima ad Cxsarem Ludovicum, qua noster episcopns obtendit causas ſuge et morz. Propter publicos tu- mulltus.
Inde insilit in fastigium splendoris imperialis, quod probat subesse pontificize majestati, tum ex auctoritale canonum, lum quibusdam Latinorum Patrum. tesLtimoniis. EL ideo monet ut venientem in Galliam Gregorium pontilicem, medialorem pacis domestice, benigne excipiat, cique humillime sese Sulyiciat.
Secund:e sensus est cjusmodi. Defectio Lotharii abripucrat omnem pene ltaliam, pontificem, mul- losque ettam episcopos Gallos, quorum ope patri eriperet imperinum. Veri Galli recalcitrant, citank Agobardum, recusat.
Habent conventum ; cujus hc ſuerunt capita adyersum ipsius contumaciam, pro conlirmanda Gallicana libertate. [. Episcopum Romanum, vocandum papam, fſra- trem, non autem Patrem, neque pqnlificem.
2. Imperialem mqyzestlalem plus posse in admini- Stranda Ecclesia quam pontificiam. 5, Czxsarem non Gehoneslandum preSumpluosa excommunicatione. 4. Po>se unum aliquem pontificem abjici sine in- Juria se«is apostolicx.
9. Episcopos in causa fidei jusjurandum prastare Solitos imperatari. 6. Ago;ardum primatem Aquitanie nullam dein- cep> babiturum pot»statem in excommunicando, nullanque jurisdiciionem in c&eleras parochias, Si obeilirvet potius ponlifici quam Crari.