PL 105, col. 403

Multum dilacerent. Sed magis orat
Submisso capite et pectore prono,
Ut frater socio hunc rite relegat,
Ursisque alitibusque abdicat atris.
Explicit praefatio Candidi ad Modestum, qui proprio
nomine Bruun et Reccheo nuncupatur [Leg. nuncupantur ].
INCIPIT VITA. CANDIDUS AD MODESTUM.
Ex quo me Pater ille senex fastigia vitae
Eigil Baugolfi, quondam labentibus annis
Communisque Patris olim memorabile nomen,
Litterulis mandare jubet; post jussa beati
Vota viri, moresque graves animumque virilem
Ex tunc non piguit, nec nunc meminisse piget me.
Hinc juvat, o frater, quo non praestantior alter,
Hujus namque senis famosi culmina vitae,
Quae juvenis jam, postque senex celeberrima vidi,
Rebus in eximiis quaeque interdum auribus hausi,
Relligiosorum ex dictis pia facta virorum,
In cumulum congesta tibi sacrare Modesto.
CAP. I. Ducitur puer Eigil ad monasterium Fuldam.
Hic juvenis Norica quondam regione serena
Nobilis exoritur: illic haud multa moratus
Tempora, progenis patriis evectus ab oris
Ducitur in silvam fagi de nomine dictam
Buchoniam: undisonus serpens ubi labitur amnis
Fulda, unde iste locus, ubi nunc ingentia cernis
Moenia, prima olim nomen ab origine sumpsit.
Ventum est interea varia per compita longe
Ad sanctum lectumque locum templumque dicatum,
Martyr ubi pro laude Dei Bonifacius almus,
Qui pro lege Dei duro succumbere marti
Quondam non timuit, digno veneratur honore.
CAP. II. Praesentatur Styrme abbati, et defertur ad scholam.
Proditur hicce puer ventus, pro postibus astans
Eigil, forte viro qui tunc ditione regebat
Coenobium Fuldense humili sub moenibus hujus.
Quem mox blandiloquo Styrmi cum murmure visum
Suscepit, lassisque suis complectitur ulnis,
Ac juveni consanguineo dat basia pastor.
Talibus auspiciis primaevis miles ab annis
Christi coepit: abhinc qui sit post exitus, atque
Qui sibi jam fuerit juvenili in pectore sensus,
Quaeque viro succrescenti constantia mentis;
Si mihi vita comes fuerit, si spiritus intus
Corpus alet, lingua et solitum si munus habebit,
Progressusque dabit summa ac veneranda secundos
Majestas, eadem paucis superare camenis
Incipiam. Abbatis post haec subductus ab aede
Hic puer inberbis scholae defertur ad arcem,
Lex aeterna Dei semper, qua munere Christi
Discitur a pueris, seniorumque ore docetur.
Nec mora continua coepit elementa parare.
Utque apis esuriens primo cum tempore veris