PL 115, col. 709
Vita Eulogii (Alvarus Cordubensis), J. P. Migne
monachis adhaerens, ut clericus probaretur: ita in
clero degens, ut monachus videretur, et utrobique
aptus accurrens, et utrarumque professiones unus
sufficientissime complens. Currebat saepius ad coenobiorum
sacratissimos greges; sed ne proprium ordinem
contemnere putaretur, ad clerum iterum remeabat:
in quo dum aliquod tempus persisteret, ne
virtus animi curis saecularibus enervaretur, itidem
monasteria repetebat. Hic doctrina oris Ecclesiam
ornans, illic vitam propriam excutiendo decorans,
in cunctis virtutibus positus, viam saeculi moerens
incedebat et anxius: et quotidie ad coelestia volare
cupiens, corporea sarcina gravabatur. In tantum ut
Romam ire disponeret, ut adolescentiae naevos lacrymis
et peregrinationis itinere domaret, imo
domitos deleret: sed ecce omnes hinc inde insistimus,
et eum magis corpore quam animo retinemus.
CAPUT II. S. Eulogii captivitas, liberatio; martyribus constantia data; acta conscripta.
4.
Verum dum ista et alia referuntur (1), tandem
Reccafredus episcopus super ecclesias et clericos
quasi turbo violentus insiluit: omnesque sacerdotes,
quos potuit, carcerali vinculo alligavit. Inter quos
ut electus aries ducitur, et cum pontifice suo vel
aliis sacerdotibus vincitur. In qua retrusione magis
orationibus et lectionibus operam dedit quam vinculis.
Ibi sanctis virginibus Florae et Mariae pro fide
comprehensis illud Documentum Martyriale uno libro
composuit, in quo eas ad martyrium nervis tenacissimis
solidavit, easque et per se verbis et per
epistolas mortem contemnere docuit: seque suosque
socios earum suffragiis vinculo solvendos commisit,
quod et obtinere mox post sextum diem passionis
earum promeruit. Nam illae octavo Kalendas Decembris
expleverunt martyrium; sacerdotes vero Domini
tertio Kalendarum earumdem solutionem adepti
sunt (2). Exstat super hoc illustriore stylo confecta,
et mihi his diebus directa epistola, passionem earumdem
virginum, et ereptionem sacerdotum ipsarum
virginum meritis continentem (3). Ibi metricos,
quos adhuc nesciebant sapientes Hispaniae, pedes
perfectissime docuit, nobisque post egressionem
suam ostendit. Inde et mihi pro libris illis, quos
in defensionem martyrum dederat, epistolam facundo
locutionis genere dictatam direxit. Nam cum
omnes, qui cum eo erant sacerdotes, vacarent otio
clero degens, ut monachus videretur, et utrobique
aptus accurrens, et utrarumque professiones unus
sufficientissime complens. Currebat saepius ad coenobiorum
sacratissimos greges; sed ne proprium ordinem
contemnere putaretur, ad clerum iterum remeabat:
in quo dum aliquod tempus persisteret, ne
virtus animi curis saecularibus enervaretur, itidem
monasteria repetebat. Hic doctrina oris Ecclesiam
ornans, illic vitam propriam excutiendo decorans,
in cunctis virtutibus positus, viam saeculi moerens
incedebat et anxius: et quotidie ad coelestia volare
cupiens, corporea sarcina gravabatur. In tantum ut
Romam ire disponeret, ut adolescentiae naevos lacrymis
et peregrinationis itinere domaret, imo
domitos deleret: sed ecce omnes hinc inde insistimus,
et eum magis corpore quam animo retinemus.
CAPUT II. S. Eulogii captivitas, liberatio; martyribus constantia data; acta conscripta.
4.
Verum dum ista et alia referuntur (1), tandem
Reccafredus episcopus super ecclesias et clericos
quasi turbo violentus insiluit: omnesque sacerdotes,
quos potuit, carcerali vinculo alligavit. Inter quos
ut electus aries ducitur, et cum pontifice suo vel
aliis sacerdotibus vincitur. In qua retrusione magis
orationibus et lectionibus operam dedit quam vinculis.
Ibi sanctis virginibus Florae et Mariae pro fide
comprehensis illud Documentum Martyriale uno libro
composuit, in quo eas ad martyrium nervis tenacissimis
solidavit, easque et per se verbis et per
epistolas mortem contemnere docuit: seque suosque
socios earum suffragiis vinculo solvendos commisit,
quod et obtinere mox post sextum diem passionis
earum promeruit. Nam illae octavo Kalendas Decembris
expleverunt martyrium; sacerdotes vero Domini
tertio Kalendarum earumdem solutionem adepti
sunt (2). Exstat super hoc illustriore stylo confecta,
et mihi his diebus directa epistola, passionem earumdem
virginum, et ereptionem sacerdotum ipsarum
virginum meritis continentem (3). Ibi metricos,
quos adhuc nesciebant sapientes Hispaniae, pedes
perfectissime docuit, nobisque post egressionem
suam ostendit. Inde et mihi pro libris illis, quos
in defensionem martyrum dederat, epistolam facundo
locutionis genere dictatam direxit. Nam cum
omnes, qui cum eo erant sacerdotes, vacarent otio