PL 115, col. 976
Epistola ad Hincmarum et Pardulum (Prudentius Trecensis), J. P. Migne
senserat, mox aequitatem justissimam, rectissime
plexus, expertus est; damnataque ob culpam
inobedientiae in primis propagatoribus totius humani
generis massa, et praescivit, et praedestinavit, id est
praeordinavit ejus omnipotentia quos per gratiam et
sanguinem proprii Filii sui, Dei et Domini nostri Jesu
Christi, ab eadem perditionis massa misericorditer
secretos ad vitam, gloriam regnumque reduceret
sempiternum; et praescivit, et praedestinavit, id est
praeordinavit, ut quoscunque gratia et sanguis ejusdem
proprii Filii ejus, Dei et Domini nostri Jesu Christi,
ex memorata miserabili massa non secerneret, justissime
poenis afficeret sempiternis. Praedestinavit, inquam,
id est praeordinavit, non ut peccarent, sed ut
propter peccatum poenis perpetuis interirent; praedestinavit,
id est praeordinavit, non ad culpam, sed ad
poenam; non ut malum quoddam vellet sive admitteret,
sed ut propter malum, quod volens faceret,
eum poena sempiterna juste damnaret.
Quos autem sanguis proprii Filii ejus, Dei et Domini
nostri Jesu Christi, misericorditer liberarit,
utrumne pro omnibus quibuscunque hominibus, an
pro quibusdam, id est praedestinatione electis, electione
indebita praedestinatis, fusus fuerit? Ipsa omnipotentissima
Veritas, quae eum in unitatem suae
personae misericorditer suscepit, et fudit, consulta
nos doceat. Cum enim (quemadmodum sancti evangelistae,
veracissimi videlicet dictorum ipsius factorumque
stipulatores atque scriptores, testantur) inter
coenandum mysteria suae, quam voluntate subiit,
mortis prorsus indebitae, nostraeque redemptionis
ediceret pro quibus pateretur intimavit. Dicit enim
Matthaeus: Et accipiens calicem, gratias egit et dedit
illis dicens: Bibite ex hoc omnes: hic est enim sanguis
meus Novi Testamenti, qui pro multis effundetur in
remissionem peccatorum [(Matth. XXVI)]
. Marcus autem: Et accepto calice gratias agens dedit eis, et biberunt
ex illo omnes, et ait illis: Hic est sanguis meus
Novi Testamenti, qui pro multis effundetur
[(Marc. XIV)]
.
Lucas vero: Et accepto pane gratias egit, et fregit, et
dedit eis dicens: Hoc est corpus meum, quod pro vobis
tradetur, hoc facite in meam commemorationem.
Similiter et calicem postquam coenavit dicens, Hic est
calix Novum Testamentum in sanguine meo, qui pro
vobis effundetur [(Luc. XXII)]
. His incorruptibilis Veritatis
sermonibus, quantum mea fert pusillitas, omnes
ambages et controversiae defectiscunt, qui tanta claritate
prolati resplendent, ut si quis secus intelligere
contraque asserere moliatur, ipsius ineffugibili, ut ita
dixerim, perspicuitate frustretur. Ecce enim Veritas,
non pro omnibus, sed pro multis; non pro aliis, sed pro vobis
dicit.
Et quisquam tantae majestati ogganniens aliter quocunque
modo mutire praesumit, quam praedicator
egregius doctor gentium, in fide et veritate immutabiliter
sequens; de ipso clamat: Qui vult omnes
homines salvos fieri, et agnitionem veritatis venire [(I Tim. II)]
;
quos enim Veritas multos, hos praedicator
plexus, expertus est; damnataque ob culpam
inobedientiae in primis propagatoribus totius humani
generis massa, et praescivit, et praedestinavit, id est
praeordinavit ejus omnipotentia quos per gratiam et
sanguinem proprii Filii sui, Dei et Domini nostri Jesu
Christi, ab eadem perditionis massa misericorditer
secretos ad vitam, gloriam regnumque reduceret
sempiternum; et praescivit, et praedestinavit, id est
praeordinavit, ut quoscunque gratia et sanguis ejusdem
proprii Filii ejus, Dei et Domini nostri Jesu Christi,
ex memorata miserabili massa non secerneret, justissime
poenis afficeret sempiternis. Praedestinavit, inquam,
id est praeordinavit, non ut peccarent, sed ut
propter peccatum poenis perpetuis interirent; praedestinavit,
id est praeordinavit, non ad culpam, sed ad
poenam; non ut malum quoddam vellet sive admitteret,
sed ut propter malum, quod volens faceret,
eum poena sempiterna juste damnaret.
Quos autem sanguis proprii Filii ejus, Dei et Domini
nostri Jesu Christi, misericorditer liberarit,
utrumne pro omnibus quibuscunque hominibus, an
pro quibusdam, id est praedestinatione electis, electione
indebita praedestinatis, fusus fuerit? Ipsa omnipotentissima
Veritas, quae eum in unitatem suae
personae misericorditer suscepit, et fudit, consulta
nos doceat. Cum enim (quemadmodum sancti evangelistae,
veracissimi videlicet dictorum ipsius factorumque
stipulatores atque scriptores, testantur) inter
coenandum mysteria suae, quam voluntate subiit,
mortis prorsus indebitae, nostraeque redemptionis
ediceret pro quibus pateretur intimavit. Dicit enim
Matthaeus: Et accipiens calicem, gratias egit et dedit
illis dicens: Bibite ex hoc omnes: hic est enim sanguis
meus Novi Testamenti, qui pro multis effundetur in
remissionem peccatorum [(Matth. XXVI)]
. Marcus autem: Et accepto calice gratias agens dedit eis, et biberunt
ex illo omnes, et ait illis: Hic est sanguis meus
Novi Testamenti, qui pro multis effundetur
[(Marc. XIV)]
.
Lucas vero: Et accepto pane gratias egit, et fregit, et
dedit eis dicens: Hoc est corpus meum, quod pro vobis
tradetur, hoc facite in meam commemorationem.
Similiter et calicem postquam coenavit dicens, Hic est
calix Novum Testamentum in sanguine meo, qui pro
vobis effundetur [(Luc. XXII)]
. His incorruptibilis Veritatis
sermonibus, quantum mea fert pusillitas, omnes
ambages et controversiae defectiscunt, qui tanta claritate
prolati resplendent, ut si quis secus intelligere
contraque asserere moliatur, ipsius ineffugibili, ut ita
dixerim, perspicuitate frustretur. Ecce enim Veritas,
non pro omnibus, sed pro multis; non pro aliis, sed pro vobis
dicit.
Et quisquam tantae majestati ogganniens aliter quocunque
modo mutire praesumit, quam praedicator
egregius doctor gentium, in fide et veritate immutabiliter
sequens; de ipso clamat: Qui vult omnes
homines salvos fieri, et agnitionem veritatis venire [(I Tim. II)]
;
quos enim Veritas multos, hos praedicator