PL 119, col. 449

consolatoriis apicibus fastidissem lenire, quando
alterius subsidii conferendi nulla copia provenisset.
Unde collegi litteras meas nequaquam tibi redditas
quas per Marcwardum abbatem a Transrhenanis partibus
ante hoc ferme 24 triennium direxi, nec tamen
illius incuria. Nam ipse, cum te minime invenisset
gentili nostro Bodoni, quem nobis fidum credebat,
monstratas litteras tibi tradendas reliquit: quod ille
si complevisset, cognovisses me fraterna pietate,
non tua modo penitus miseratum incommoda, sed
etiam recuperandae fortunae jam tum consilium agitasse.
Verum omittamus ista, quibus aut fraus aut
negligentia detraxit effectum; praesentia magis urgent.
Hilarioris fortunae faciem tibi aliquantulum aperiri
utcunque gratulamur. Nec ejus indulgentia te

abuti volumus, sed omnem illius fructum in tua tuorumque
utilitate collocare. Id quemadmodum facere
debeas melius intelliges, si tibi quae nostra sunt innotescant.
Superiore anno, annitentibus amicis, in
praesentiam imperatoris deductus sum, et ab eo atque
Regina benigne omnino exceptus: et nunc, hoc