PL 119, col. 668
Vita S. Maximini (Lupus Ferrariensis), J. P. Migne
majestati angusta scribendi materia parum
respondere videatur. Omissis itaque his quae fidem
caeteris poterant derogare, non ingenii mei, verum
divinae gratiae fiducia, digna duntaxat memoratu
hinc narrare aggrediar.
CAPUT PRIMUM.
Maximinus, urbis Aquitanicae Pictavorum indigena,
clarissimis est ortus natalibus. Siquidem
antiquam prosapiam, a majoribus senatorii ordinis
deductam, ejus parentes sortiti, Maxentium atque
hunc Maximinum felici auspicio procrearunt: qui
nobiliter educati, sacris pariter litteris instruebantur,
futuri quandoque Christiani dogmatis egregii
defensores. Sed processu temporis Pictavorum Ecclesia
Maxentium sibi vindicavit pontificem; eamque
idem postea florentissime gubernavit. Maximinus autem,
divino instinctu genitale solum relinquens, atque
in Belgicam Galliam commigrans, in Treverorum
respondere videatur. Omissis itaque his quae fidem
caeteris poterant derogare, non ingenii mei, verum
divinae gratiae fiducia, digna duntaxat memoratu
hinc narrare aggrediar.
CAPUT PRIMUM.
Maximinus, urbis Aquitanicae Pictavorum indigena,
clarissimis est ortus natalibus. Siquidem
antiquam prosapiam, a majoribus senatorii ordinis
deductam, ejus parentes sortiti, Maxentium atque
hunc Maximinum felici auspicio procrearunt: qui
nobiliter educati, sacris pariter litteris instruebantur,
futuri quandoque Christiani dogmatis egregii
defensores. Sed processu temporis Pictavorum Ecclesia
Maxentium sibi vindicavit pontificem; eamque
idem postea florentissime gubernavit. Maximinus autem,
divino instinctu genitale solum relinquens, atque
in Belgicam Galliam commigrans, in Treverorum