PL 119, col. 74
Opuscula adversus Amalarium (Florus Lugdunensis), J. P. Migne
gravitati fastidiosum, et meae supplicationis sermoni
videtur incongruum, quem metuo rebus frivolis facere
prolixiorem, ne in seriis ac necessariis onerosior
videatur. Certe libri ipsi fere ubique dispersi,
fere omnibus noti sunt, neque ullatenus ambigo
quin gravium ac prudentium virorum judicio severius
reprehendantur, quam exiguitatis meae aut
comprehendi ingenio, aut exaggerari possit eloquio.
Attamen, ne frustra opem sanitatis videar implorare,
si dissimulo aut formido vulnus detegere, nonnulla
vel breviter replicabo. Vos ut coelestis cooperatores
medici, sive antidoto fidei, sive scapello, aut
cauterio sincerissimae veritatis curate languida, resecate
putrida, urite vitiosa, et saluti corporis Christi
in commune prospicite. Absit, absit a vestrae
gravitatis censura, ut in hujusmodi erroribus et
ineptiis confutandis, aut personae respectu, aut adulationis
fuco, aut humanae offensionis seu discriminis
metu cujusquam pii et fidelis animus retardetur.
Cum res fidei, cum causa Ecclesiae, cum negotium
Christi agitur, sola fides, sola mater Ecclesia, solus
amator veritatis, imo Veritas, Christus prae oculis
habeatur.
4.
Docet praeceptor ipse Amalarius egregius, ita
corpus Christi esse triforme et tripartitum, ut tria
Christi corpora: primum quod ipse suscepit, secundum
in nobis, qui super terram ambulamus; tertium
in illis qui sepulti jacent. Asserit in mysterio sacrificii
hac de causa tres debere fieri partes: unam calicis
pro Christo, alteram in patena pro vivis, tertiam
in altari pro mortuis. Dicit panem illum esse carnem
Christi, sanguinem animam, ut sit totus Christus.
Haesitandum dicit, utrum corpus Christi de altari
sumptum, in corpore nostro maneat usque in diem
sepulturae, an recipiatur invisibiliter in coelum, an
quando venam incidimus, cum sanguine profluat,
an cum caeteris quae in os intrant, in secessum labatur.
Epistola ejus est in suo Officiali libro, ad juvenem
nescio quem episcopum scripta, quae hoc continet:
Ubi etiam de sputis et flegmatibus spurcissime
disputat, et cum sit tam sordidae mentis putidaeque
doctrinae, se spiritalem jactat, qui omnia dijudicet, et
alios carnales et animales vocat. Calicem Domini
vocat sepulcrum, presbyterum Joseph ab Arimathia,
archidiaconum Nicodemum tanquam sepultores
Christi; diaconos retro acclines apostolos, se in passione
Domini velut contrahentes et occultare volentes;
subdiaconos ad faciem erectos, mulieres libere
astantes. Aliam partem mysticae orationis, qua corpus
Domini consecratur, Christo tribuit oranti in
monte Oliveti; aliam in cruce pendenti, et post nescio
quas fatuas divisiones, aliam morienti. Cum
vero presbyter inclinatur, hoc esse: Et inclinato capite
tradidit spiritum [(Joan. XIX, 30)]
.
5.
In anno legitima jejunia ad quatuor humores
refert, quibus corpus vegetatur humanum, et pro
his fieri asserit in eisdem jejuniis. Duas lectiones
quarta feria ad missam legi, propter duo sidera ipso
die condita, ut paganis ejus verbis utar, Phoebum et
videtur incongruum, quem metuo rebus frivolis facere
prolixiorem, ne in seriis ac necessariis onerosior
videatur. Certe libri ipsi fere ubique dispersi,
fere omnibus noti sunt, neque ullatenus ambigo
quin gravium ac prudentium virorum judicio severius
reprehendantur, quam exiguitatis meae aut
comprehendi ingenio, aut exaggerari possit eloquio.
Attamen, ne frustra opem sanitatis videar implorare,
si dissimulo aut formido vulnus detegere, nonnulla
vel breviter replicabo. Vos ut coelestis cooperatores
medici, sive antidoto fidei, sive scapello, aut
cauterio sincerissimae veritatis curate languida, resecate
putrida, urite vitiosa, et saluti corporis Christi
in commune prospicite. Absit, absit a vestrae
gravitatis censura, ut in hujusmodi erroribus et
ineptiis confutandis, aut personae respectu, aut adulationis
fuco, aut humanae offensionis seu discriminis
metu cujusquam pii et fidelis animus retardetur.
Cum res fidei, cum causa Ecclesiae, cum negotium
Christi agitur, sola fides, sola mater Ecclesia, solus
amator veritatis, imo Veritas, Christus prae oculis
habeatur.
4.
Docet praeceptor ipse Amalarius egregius, ita
corpus Christi esse triforme et tripartitum, ut tria
Christi corpora: primum quod ipse suscepit, secundum
in nobis, qui super terram ambulamus; tertium
in illis qui sepulti jacent. Asserit in mysterio sacrificii
hac de causa tres debere fieri partes: unam calicis
pro Christo, alteram in patena pro vivis, tertiam
in altari pro mortuis. Dicit panem illum esse carnem
Christi, sanguinem animam, ut sit totus Christus.
Haesitandum dicit, utrum corpus Christi de altari
sumptum, in corpore nostro maneat usque in diem
sepulturae, an recipiatur invisibiliter in coelum, an
quando venam incidimus, cum sanguine profluat,
an cum caeteris quae in os intrant, in secessum labatur.
Epistola ejus est in suo Officiali libro, ad juvenem
nescio quem episcopum scripta, quae hoc continet:
Ubi etiam de sputis et flegmatibus spurcissime
disputat, et cum sit tam sordidae mentis putidaeque
doctrinae, se spiritalem jactat, qui omnia dijudicet, et
alios carnales et animales vocat. Calicem Domini
vocat sepulcrum, presbyterum Joseph ab Arimathia,
archidiaconum Nicodemum tanquam sepultores
Christi; diaconos retro acclines apostolos, se in passione
Domini velut contrahentes et occultare volentes;
subdiaconos ad faciem erectos, mulieres libere
astantes. Aliam partem mysticae orationis, qua corpus
Domini consecratur, Christo tribuit oranti in
monte Oliveti; aliam in cruce pendenti, et post nescio
quas fatuas divisiones, aliam morienti. Cum
vero presbyter inclinatur, hoc esse: Et inclinato capite
tradidit spiritum [(Joan. XIX, 30)]
.
5.
In anno legitima jejunia ad quatuor humores
refert, quibus corpus vegetatur humanum, et pro
his fieri asserit in eisdem jejuniis. Duas lectiones
quarta feria ad missam legi, propter duo sidera ipso
die condita, ut paganis ejus verbis utar, Phoebum et