PL 126, col. 702
Epistolae et decreta (Joannes VIII), J. P. Migne
valeamus. Is vero qui valida infirmitate vel senectute
gravatur, si ullo modo venire non potest, vicarium
pro se strenuum mittat. Ille vero qui Constantinopolim
ire refertur, si nondum abiit, nec abire
cis Februarium mensem speratur, ab hac communi
utilitate nullo modo se subtrahat; sed veniens veniat,
ut omni litigio terminato, in Ecclesia Dei non
nisi pax et tranquillitas perseveret. Optamus gloriam
tuam semper bene valere. Data VIII Kalendas
Decembris, indictione decima.
XLIX. AD FELICEM ET PETRUM EPISCOPOS. [(Anno 876.)] Felici et Petro sacris interdicit ob non exhibitum Grandensi archiepiscopo obsequium; eosque sub excommunicationis poena Romam ad concilium venire, et si impediti fuerint, vicarios mittere jubet.
JOANNES, FELICI et PETRO episcopis Mandanaucensi
et Equilensi.
Quam ingrati et inhumani fueritis erga reverendum
fratrem nostrum Petrum Ecclesiae Gradensis
antistitem, in hoc maxime datur intelligi, in quo ille
pro legibus paternis incolatum arripiens, nullum
vestrum comitem suae peregrinationis habere promeruit;
praesertim cum ad limina sit apostolorum
profectus, sedemque adierit, ubi semper catholicis
subvenitur, et ubi plurimi sanctorum injuriam passi,
petram, a qua Petrus nomen sortitus est, refugium
invenerunt. Additum autem est huic rei, quoad majoris
contumaciae vestrae cumulum demonstrandum,
quia scilicet non solum cum illo stantes secundum
prophetam, Minime ex adverso ascendistis, et opposuistis
murum pro domo Domini [(Ezech. XIII)]
, sed
quasi rebelles, rupto unanimitatis foedere transistis
ad hostes; et cum non sitis cum illo, facti profecto
estis adversus illum, sicut Dominus ait: Qui non est
mecum, contra me est [(Matth. XII)]
: in quo et ipsam
bestiarum transcendistis saevitiam, parricidalibus adversus
eum utentes consiliis; pro quibus omnibus
apostolatus nostri vos Romam occurrere, et pro his
et aliis quae corrigenda duximus, satisfacere, non
semel apicibus commonuimus, sed venire hactenus
modis omnibus contempsistis. Quapropter vos a sanctis
mysteriis interim celebrandis auctoritate summi
pastoris arcemus, jubentes ut Idibus Februariis istius
indictionis, si adestis, vel si durae infirmitatis pondere
non gravamini, synodo nostrae Romae celebrandae
interesse inexcusabiliter maturetis; quatenus
et ab objectis purgemini, et a capite, tam scilicet
apostolica sede quam metropolitano vestro in nullo
dividamini: Ne, quod absit, circumveniamini a Satana,
qui videlicet semper dissensione gaudet: membra
quippe quae capiti non haerent, inter mortua deputantur;
sicuti procul dubio vos, qui nec apostolicae
sedis, quae est caput omnium Christi Ecclesiarum,
decretis haeretis, nec affectui metropolitani proprii,
et patroni atque magistri. Jam vero si Idibus saltem
Februariis occurrere contumaciter parvipenditis,
tandiu estote posthac omnis Ecclesiae communione
gravatur, si ullo modo venire non potest, vicarium
pro se strenuum mittat. Ille vero qui Constantinopolim
ire refertur, si nondum abiit, nec abire
cis Februarium mensem speratur, ab hac communi
utilitate nullo modo se subtrahat; sed veniens veniat,
ut omni litigio terminato, in Ecclesia Dei non
nisi pax et tranquillitas perseveret. Optamus gloriam
tuam semper bene valere. Data VIII Kalendas
Decembris, indictione decima.
XLIX. AD FELICEM ET PETRUM EPISCOPOS. [(Anno 876.)] Felici et Petro sacris interdicit ob non exhibitum Grandensi archiepiscopo obsequium; eosque sub excommunicationis poena Romam ad concilium venire, et si impediti fuerint, vicarios mittere jubet.
JOANNES, FELICI et PETRO episcopis Mandanaucensi
et Equilensi.
Quam ingrati et inhumani fueritis erga reverendum
fratrem nostrum Petrum Ecclesiae Gradensis
antistitem, in hoc maxime datur intelligi, in quo ille
pro legibus paternis incolatum arripiens, nullum
vestrum comitem suae peregrinationis habere promeruit;
praesertim cum ad limina sit apostolorum
profectus, sedemque adierit, ubi semper catholicis
subvenitur, et ubi plurimi sanctorum injuriam passi,
petram, a qua Petrus nomen sortitus est, refugium
invenerunt. Additum autem est huic rei, quoad majoris
contumaciae vestrae cumulum demonstrandum,
quia scilicet non solum cum illo stantes secundum
prophetam, Minime ex adverso ascendistis, et opposuistis
murum pro domo Domini [(Ezech. XIII)]
, sed
quasi rebelles, rupto unanimitatis foedere transistis
ad hostes; et cum non sitis cum illo, facti profecto
estis adversus illum, sicut Dominus ait: Qui non est
mecum, contra me est [(Matth. XII)]
: in quo et ipsam
bestiarum transcendistis saevitiam, parricidalibus adversus
eum utentes consiliis; pro quibus omnibus
apostolatus nostri vos Romam occurrere, et pro his
et aliis quae corrigenda duximus, satisfacere, non
semel apicibus commonuimus, sed venire hactenus
modis omnibus contempsistis. Quapropter vos a sanctis
mysteriis interim celebrandis auctoritate summi
pastoris arcemus, jubentes ut Idibus Februariis istius
indictionis, si adestis, vel si durae infirmitatis pondere
non gravamini, synodo nostrae Romae celebrandae
interesse inexcusabiliter maturetis; quatenus
et ab objectis purgemini, et a capite, tam scilicet
apostolica sede quam metropolitano vestro in nullo
dividamini: Ne, quod absit, circumveniamini a Satana,
qui videlicet semper dissensione gaudet: membra
quippe quae capiti non haerent, inter mortua deputantur;
sicuti procul dubio vos, qui nec apostolicae
sedis, quae est caput omnium Christi Ecclesiarum,
decretis haeretis, nec affectui metropolitani proprii,
et patroni atque magistri. Jam vero si Idibus saltem
Februariis occurrere contumaciter parvipenditis,
tandiu estote posthac omnis Ecclesiae communione