PL 132, col. 512
Excerptum in gestis pontificum S. Virdunensis ecclesiae (Bertarius Virdunensis),
Felix qui meritis, aeternae lucis amator
Tempore tam modico non moritura paras!
Phoebus ut elatum suspendit in aethera currum
Purus et igniferum spargit ubique jubar
Effusis radiis totum sibi vendicat orbem,
Montes, plana replens, ima vel alta tenet;
Sic praesul splendore animi cum sole coruscas,
Ille suis radiis fulget, et ipse tuis,
Agerice sacer, cujus sermone colente
Ecclesiae segetes fertilitate placent,
Terrenis sterilis rebus, fecunde supernis,
Humana spernens, dives iture polis,
Illecebris mundi mundus lasciva repellens,
Nil cui subripuit carnis amarus amor.
Lubrica culpa perit neque mors de crimine gaudet,
Cum tua delictis libera membra vides.
In templis habitando piis, sic purus haberis
Ut tua corda, Pater, sint pia templa Dei
Eligit in tali Christus se vase recondi;
Quam sibi purgavit possidet ipse domum.
Non dolus in labiis, nec sunt fera nubila mentis;
Sinceris animis vernat in ore dies.
Doctilogum flumen salienti fonte refundis,
Et sensus steriles voce rigante foves.
Ardua coelorum pandis mysteria terris;
Per quem plus Dominum scit, timet, orat, amat.
Dogmate divino, praesul facunde, triumphas
Dans, pastor, monitis ne premat error oves.
Delictis reficis, quas coelum, arva, unda ministrat
Et satiat populos, hinc cibus, inde fides.
Sumit pauper opem, tristis spem, nudus amictum,
Omnia quidquid habes omnibus esse facis.
Hic tibi longa salus maneat, licet inde futura,
Atque diu, pastor, pro grege vota feras.
7.
[( an. 588)] Post sanctum Agericum Buciowaldus
quidam abbas episcopatum ambivit, sed, quia
esset superbus, nihil obtinuit. Caramerum referendarium
cum consensu civium regalis decrevit
auctoritas fieri episcopum. Post Caramerum
Ermenfridus fuit. De quibus nullam
aliam habemus memoriam, nisi quod in ordine
episcoporum episcopi sunt reperti.
8.
[( an. 360)] Post Ermenfridum tractus est de
monasterio Theolegio sanctus Paulus, qui
fuit frater sancti Germani Parisiacensis episcopi,
et in ista Ecclesia episcopus consecratus.
Cujus memoria aeterna est. Nam nepos Dagoberti
regis Grimo diaconus, qui et Adelgisus dicitur
cum fuisset a sancto Paulo ab infantia reverenter
Tempore tam modico non moritura paras!
Phoebus ut elatum suspendit in aethera currum
Purus et igniferum spargit ubique jubar
Effusis radiis totum sibi vendicat orbem,
Montes, plana replens, ima vel alta tenet;
Sic praesul splendore animi cum sole coruscas,
Ille suis radiis fulget, et ipse tuis,
Agerice sacer, cujus sermone colente
Ecclesiae segetes fertilitate placent,
Terrenis sterilis rebus, fecunde supernis,
Humana spernens, dives iture polis,
Illecebris mundi mundus lasciva repellens,
Nil cui subripuit carnis amarus amor.
Lubrica culpa perit neque mors de crimine gaudet,
Cum tua delictis libera membra vides.
In templis habitando piis, sic purus haberis
Ut tua corda, Pater, sint pia templa Dei
Eligit in tali Christus se vase recondi;
Quam sibi purgavit possidet ipse domum.
Non dolus in labiis, nec sunt fera nubila mentis;
Sinceris animis vernat in ore dies.
Doctilogum flumen salienti fonte refundis,
Et sensus steriles voce rigante foves.
Ardua coelorum pandis mysteria terris;
Per quem plus Dominum scit, timet, orat, amat.
Dogmate divino, praesul facunde, triumphas
Dans, pastor, monitis ne premat error oves.
Delictis reficis, quas coelum, arva, unda ministrat
Et satiat populos, hinc cibus, inde fides.
Sumit pauper opem, tristis spem, nudus amictum,
Omnia quidquid habes omnibus esse facis.
Hic tibi longa salus maneat, licet inde futura,
Atque diu, pastor, pro grege vota feras.
7.
[( an. 588)] Post sanctum Agericum Buciowaldus
quidam abbas episcopatum ambivit, sed, quia
esset superbus, nihil obtinuit. Caramerum referendarium
cum consensu civium regalis decrevit
auctoritas fieri episcopum. Post Caramerum
Ermenfridus fuit. De quibus nullam
aliam habemus memoriam, nisi quod in ordine
episcoporum episcopi sunt reperti.
8.
[( an. 360)] Post Ermenfridum tractus est de
monasterio Theolegio sanctus Paulus, qui
fuit frater sancti Germani Parisiacensis episcopi,
et in ista Ecclesia episcopus consecratus.
Cujus memoria aeterna est. Nam nepos Dagoberti
regis Grimo diaconus, qui et Adelgisus dicitur
cum fuisset a sancto Paulo ab infantia reverenter