PL 139, col. 1014
Gesta episcoporum Tungrensium, Trajectensium et Leodensium (Heregerius Lobiensis
[Cumque sanctus Eucharius per singulos dies
populum admoneret ut idola vana colere cessarent
et ad Deum verum creatorem coeli ac terrae se converterent,
illique nullo modo verbis ejus adquievissent,
quodam die cum sociis urbem ingressus est,
eundem sermonem ad populum habiturus
[(Vita E.,
V., M. 6)]
. Quapropter pontifices capitolii zelo
contra eos accensi, maximam partem populi adversus
eos concitaverunt, et expellentes eos extra civitatem
lapidibus obruere voluerunt. Quod videns
beatus Eucharius
[(Vita E., V., M. c. 7)]
, ad arma
orationis se cum suis convertit, obsecrans videlicet
cum lacrimis omnipotentis Dei clementiam, ut et
illis contra incredulos pium praeberet auxilium et
insanis infidelium turbis ad cognoscendam fidei veritatem
capabilem aperiret sensum. Inter haec omnis
illa sevientium turba mirum in modum ita coelitus
obligata est, ut alii ex eis incassum jactui
innitentes, brachiis extentis inflexibiles starent,
alii nichilominus pro colligendis lapidibus deorsum
inclinati, terrae pronis cervicibus inhererent, et
omnes secundum uniuscujusque motum corporis
immobiles et obstinati perdurarent. Dumque hoc
fere per unius horae spatium ageretur, et cuncti per
varios modos nexibus superni numinis astricti tenerentur,
coeperunt omnes jam nimio dolore fatigati
absolutionem suorum membrorum humiliter petere,
seque credituros si absolverentur clamare. Tunc
sanctus Eucharius iterum orationem ad Dominum
fundens, omnem illam rebellantium multitudinem a
vinculo doloris absolvit, et ad priorem statum reddita
sanitate restauravit
[(c. 8)]
. Hoc viso miraculo,
omnes pariter se ad pedes sanctorum provolventes,
rogabant ut eis viam salutis ostendere non differrent,
sed quid illis pro eorum recuperatione agendum,
quidve vitandum esset citius insinuarent.
9. Quod filium Albanae viduae resuscitaverit.
Praedicante sancto Euchario, conpuncti sunt
corde, ac se numquam talia audisse vel comperisse
testati sunt
[(c. 13)]
. Affuit etiam huic salutiferae ammonitioni
divinae virtutis confirmatio, et eam mox
subsecuta est stupendi miraculi attestatio. Nam fuit
in eodem spectaculo quaedam vidua nomine Albana,
genere praeclara, rebus opulentissima, quae a famulis
illuc cum festinatione currentibus triste accepit
populum admoneret ut idola vana colere cessarent
et ad Deum verum creatorem coeli ac terrae se converterent,
illique nullo modo verbis ejus adquievissent,
quodam die cum sociis urbem ingressus est,
eundem sermonem ad populum habiturus
[(Vita E.,
V., M. 6)]
. Quapropter pontifices capitolii zelo
contra eos accensi, maximam partem populi adversus
eos concitaverunt, et expellentes eos extra civitatem
lapidibus obruere voluerunt. Quod videns
beatus Eucharius
[(Vita E., V., M. c. 7)]
, ad arma
orationis se cum suis convertit, obsecrans videlicet
cum lacrimis omnipotentis Dei clementiam, ut et
illis contra incredulos pium praeberet auxilium et
insanis infidelium turbis ad cognoscendam fidei veritatem
capabilem aperiret sensum. Inter haec omnis
illa sevientium turba mirum in modum ita coelitus
obligata est, ut alii ex eis incassum jactui
innitentes, brachiis extentis inflexibiles starent,
alii nichilominus pro colligendis lapidibus deorsum
inclinati, terrae pronis cervicibus inhererent, et
omnes secundum uniuscujusque motum corporis
immobiles et obstinati perdurarent. Dumque hoc
fere per unius horae spatium ageretur, et cuncti per
varios modos nexibus superni numinis astricti tenerentur,
coeperunt omnes jam nimio dolore fatigati
absolutionem suorum membrorum humiliter petere,
seque credituros si absolverentur clamare. Tunc
sanctus Eucharius iterum orationem ad Dominum
fundens, omnem illam rebellantium multitudinem a
vinculo doloris absolvit, et ad priorem statum reddita
sanitate restauravit
[(c. 8)]
. Hoc viso miraculo,
omnes pariter se ad pedes sanctorum provolventes,
rogabant ut eis viam salutis ostendere non differrent,
sed quid illis pro eorum recuperatione agendum,
quidve vitandum esset citius insinuarent.
9. Quod filium Albanae viduae resuscitaverit.
Praedicante sancto Euchario, conpuncti sunt
corde, ac se numquam talia audisse vel comperisse
testati sunt
[(c. 13)]
. Affuit etiam huic salutiferae ammonitioni
divinae virtutis confirmatio, et eam mox
subsecuta est stupendi miraculi attestatio. Nam fuit
in eodem spectaculo quaedam vidua nomine Albana,
genere praeclara, rebus opulentissima, quae a famulis
illuc cum festinatione currentibus triste accepit