PL 139, col. 14

hac maritis suis, cunctaque sacrarum aecclesiarum,
aedificare precepit. Abebat autem agrum
cum montem, qui vocitatur Campana, territorio Colinense
est posita; nam uno latere fines Cusiano, da
secundo latere ribos cum aqua qui dicitur Cava, qui
incole locis vocitantur Carba. Nam de tertio latere
rivos Grifianello vocatur. De quarto vero fluvium
magnum, de qua a fundamento juxta aqua parietinis
edificare jussit. Super cunc macerie murorum construxit
aecclesiam in onore sancti Andree apostoli
juxta ipso flumen. Et juxta ipsa ecclesia, portus qui
vocatur Bonus. Nam in agro Pontianello construxit
aecclesia in onore sancti Laurentii martyris et levite.
Qui dum agrum cum monte de Campana, cum ejus
affinibus in monasterium sancti Silvestri, qui dicitur

montem Serapti, per instrumentum cartarum constituit.
Edificavit autem ecclesia sancti Johannis
Baptiste juxta qui dicitur Tarega, territorio Nepesino
cum omnia sua rebus proprietatis in ecclesiis sancte
Dei genitricis semperque virginis Marie, domine
nostre, episcopatum Nepesine civitatis. Construxit
autem excellentissima Galla patricia ecclesie duabus
territorio Colinense, in onore principis apostolorum
Petri, basilica qui dicitur mater ecclesia, et alia qui
dicitur Ascuto, cum rebus omnium suarum pertinentes,
in integrum in episcopatum Nepesino constituit.
Item territorio Savinense, infra massa qui dicitur
Cornicle, que vulgo dicitur Septimiliana, basilica
in onore sancti Valentini aepiscopi cum omnia jacentia
ipsius ecclesie constituit in episcopatum Savinense,

qui edificatum est in civitate que dicitur
Forum novum. In superscripto territorio Sabinensis
aecclesias sancti Petri in Tarano cum sua omnia
jacentia, in prephatum episcopatum. Post expletum
opus Dei aecclesiarum constructio, et traditiones
venerabilium locorum, abjecto secularis habitum, ad
omnipotentis Dei servitium sese aput beati Petri apostoli
aecclesia in monasterio se tradidit. Ibique multis
annis simplicitatis cordis, atque orationibus dedita,
larga indigentiubs elemosinarum opera impendit.
Cumque omnipotens Deus pene jam mercede reddere
laboribus ejus decrevisset, cancri ulcera in mamilla
percussa est. Que dum nocte quadam hec eadem
jaceret infirmitatem fatigata, vidit beatum Petrum
apostolum ante se. Eique dixit: « Quid est domine

meus? Dimissa sunt mihi peccata mea! » Cui ille
princeps apostolorum benigne adest vultus, inclinato
capite annuit dicens: « Dimissa sunt; veni! » As
igitur expletis, visio apostoli assistentis, et colloquentis,
ablatum est. Tertio autem die cum ea que
superius dictum est, defuncta est. Quod factum est,
nunc usque in eodem monasterio manet memoriam