PL 142, col. 47

regno suo, quatuor elegit psalmodiarum principes:
Asaph scilicet, Eman, Ethan, et Idithun. Ducenti
autem et octoginta octo psalmos et cantica Domini
docebant. Sunt vero omnes psalmi CL. Quorum
omnium novem ipsius David inscribuntur, septuaginta
duo vero ipsi David, triginta vero et duo
superscripti non sunt, duodecim quoque in Asaph
superscribuntur, duodecim in Idithun, novem filiorum
Core, duo in Aggaeum et Zachariam, unus
Moysi et unus Salomoni. Diapsalmata vero ponuntur
in psalterio LXXV. Cantica vero graduum numero
sunt quindecim, quae etiam isto titulo, sed non auctoris
nomine inscribuntur. Non enim omnium
psalmorum tituli sunt, aut auctorum sive etiam cantorum
aut psallentium vel quorumlibet etiam hominum

aliorum nominibus superscripti. Nam et primus
psalmus nullo insignitus est titulo. Verum de
primo alia ratio quam de caeteris psalmis est; primus
etenim psalmus nulli assignatus est, quoniam
omnium psalmorum caput, principium atque
quodammodo titulus est. Deinde quis alius intelligitur
in secundo, nisi Dei Filius primogenitus, cui
tanquam principio praeponi nil debuit? Cui etiam
inscriptio ideo non fuit necessaria, quia ipse psalmus
Christi mentionem facit, ut: adversus Christum
tuum. Exprimendo igitur personam, inscribendi
causam omnino non habuit. Ideoque et titulum obelo
notatum habet. Ordinem quoque historiae immutatum
legimus in titulis psalmorum. Sed psalmi non
secundum historiam, sed secundum prophetias

leguntur: et ita ordinem psalmorum turbare non
potest ordo titulorum. Psalmi vero omnes, qui inscribuntur