PL 142, col. 958
Vita Maioli (Odilo V Cluniacensis), J. P. Migne
illum vidit, humili devotione suscepit et cum
magno honore tractavit. Tempore vero suae vocationis,
ad se venire rogavit ea intentione ut monasterium
sancti Dionysii ejus consilio et adjutorio
melius quam tunc erat ordinari posset. Ille
sciens dictum a Domino: Reddite quae sunt Caesaris
Caesari, et quae sunt Dei Deo [(Matth. XXII)]
; et illud
Apostoli praeceptum: Deum timete, regem honorificate [(I Petr. II)]
,
ad illud negotium peragendum,
gaudens iter suscepit, usque ad locum Silviniacum
pervenit, ubi, se Deo vocante, plenus dierum
et sanctitate ex hac vita obiit, quinto Idus Maii,
illucescente feria sexta, post celebrationem ipsius
sacratissimae solemnitatis qua Christus Jesus
Dominus noster, subacto mortis principe, ad dexteram
Patris ascendit et fideli suo Maiolo ascendendi
post se iter ostendit. Post cujus transitum, supradictus
rex Hugo, adventus sui praesentia et regalibus
donis, exsequias ejus honoravit et tumulum,
ubi praestante Domino multa patrata sunt et
magno honore tractavit. Tempore vero suae vocationis,
ad se venire rogavit ea intentione ut monasterium
sancti Dionysii ejus consilio et adjutorio
melius quam tunc erat ordinari posset. Ille
sciens dictum a Domino: Reddite quae sunt Caesaris
Caesari, et quae sunt Dei Deo [(Matth. XXII)]
; et illud
Apostoli praeceptum: Deum timete, regem honorificate [(I Petr. II)]
,
ad illud negotium peragendum,
gaudens iter suscepit, usque ad locum Silviniacum
pervenit, ubi, se Deo vocante, plenus dierum
et sanctitate ex hac vita obiit, quinto Idus Maii,
illucescente feria sexta, post celebrationem ipsius
sacratissimae solemnitatis qua Christus Jesus
Dominus noster, subacto mortis principe, ad dexteram
Patris ascendit et fideli suo Maiolo ascendendi
post se iter ostendit. Post cujus transitum, supradictus
rex Hugo, adventus sui praesentia et regalibus
donis, exsequias ejus honoravit et tumulum,
ubi praestante Domino multa patrata sunt et