PL 146, col. 437
437 NOTITIA FISTORICA Er BIBLIOGRAPH. 438 domn, um Scipionis (46) , Orosii Chronica (47),
38); nabeo Solini Polyhistor (48), Marciani Capelle libri De Geometria in ejusdem opere De 1 nuptiis Ph:lologi:e (49). Citantur quoque Bedz Venerabilis libri De temporum ratione et De rerum natura (50), et sancti Patres Ambrosius (51) , Hieronymus (52), - Gregorius (53); Historia ecclesiastica tripartita , que Cassiodoro ascribi solet, laudatur (51); Pauli
Diaconi quoque Historia, ut videtur, Adamum non latuit (55). Minime vero Adami fontibus annume- randa sunt Sigeberti Gemblacensis Chronicon, et liber De pontificum Romanorum Vitis Liutpranto vulgo ascriptus, quippe que opera post Adami scholastici tempora composita sunt (56).
Reſertus est præterea Adami sermo locis e Scriptara sancta depromptis. Ad curmina historica seu Teutonica seu populuram septentrionalium non altende- bat (57). præter chartas et scripla que evolvit, Adamns eonsuluit quos testes fide dignos de rebus gestis et de terris et moribus populorum dio csi Hammen- burgensi subjectorum invenire poluit.
Quorum ne- mo erat gravior quam rex Danorum jam supra laudatus, Svend Estrithson. Præterea provocat ad Adalbertum archiepiscopum (58), ad episcopum quemdam Danorum (59), ad nobilem quemdam de terra Nurdalbengorum (60), ad comites episcopi Adalwardi junioris, aliosque (61).
la derideri 1. 1, c. 46; 1. mr. c. 42, 50; regis Kanuti Magnj quondam cancellario. et ex
decano Bremensi , episcopo quondam Gothorum in Sueonia. Patrum relationem sepins landat (62), Nonnunquam se ipsum quo- que testem affert, qui ea que narrat aut viderit (63) aut ab aliis ipse acceperit (64).
Adami orationem vix laudibus efferendam du- xerim. Sermo ejus Latinus maxima difficultate la- borat. lisdem vocabulis et ſormis dicendi sæpissi- me utitur, non semel in capite eodem vel statim subsequente.
Hujus rei exempla pauca afferamns : adsiscere ad snam ſamiliaritatem I. in, c. 35, 57; ſremens oceanus |. iv, c. 30, 34; acceptus omnibus ten populo |.
1, c. 17; |. u, c. 45, 57, 73, 74; prin- cipibus I. u, c. 65; Deo et hominibus |. 11, c. 34. Augusti multiſormes Il.
in, c. 61 ; emergentes |. in, c. 4; angustiarum laquei I. ut, c. 48; constringere tanta (magna) virtnte I. uu, e. 5, 53; potestate I.
11, c. 33; polentia |, iv, c. 22; comvertum est nobis (46) L. W, e. 40. (47) L. 1, e. 3; 1. uv, e. 24, Cool.
e (48) L. u. c. 19; I. iy, c. 7, 19, 21, 25 2 (34), 55, schol. 132. (49) I.. Iv, c. 12, 19, 34, 38.
(30) L. We. 35, 40. Bedze Historia eccl. Anglo- rum exscribitur in scholio 20. 65 1 1, c. 41. (52) L. 1, e. 65. r Iv, c.
42. (34) L. u, c. 48. 438) L. „c. 3; |. rw, c. 39, schol. 123, 139. (56) Schol. 11, 21, 22 33. Conf. Yar. lect.
38); nabeo Solini Polyhistor (48), Marciani Capelle libri De Geometria in ejusdem opere De 1 nuptiis Ph:lologi:e (49). Citantur quoque Bedz Venerabilis libri De temporum ratione et De rerum natura (50), et sancti Patres Ambrosius (51) , Hieronymus (52), - Gregorius (53); Historia ecclesiastica tripartita , que Cassiodoro ascribi solet, laudatur (51); Pauli
Diaconi quoque Historia, ut videtur, Adamum non latuit (55). Minime vero Adami fontibus annume- randa sunt Sigeberti Gemblacensis Chronicon, et liber De pontificum Romanorum Vitis Liutpranto vulgo ascriptus, quippe que opera post Adami scholastici tempora composita sunt (56).
Reſertus est præterea Adami sermo locis e Scriptara sancta depromptis. Ad curmina historica seu Teutonica seu populuram septentrionalium non altende- bat (57). præter chartas et scripla que evolvit, Adamns eonsuluit quos testes fide dignos de rebus gestis et de terris et moribus populorum dio csi Hammen- burgensi subjectorum invenire poluit.
Quorum ne- mo erat gravior quam rex Danorum jam supra laudatus, Svend Estrithson. Præterea provocat ad Adalbertum archiepiscopum (58), ad episcopum quemdam Danorum (59), ad nobilem quemdam de terra Nurdalbengorum (60), ad comites episcopi Adalwardi junioris, aliosque (61).
la derideri 1. 1, c. 46; 1. mr. c. 42, 50; regis Kanuti Magnj quondam cancellario. et ex
decano Bremensi , episcopo quondam Gothorum in Sueonia. Patrum relationem sepins landat (62), Nonnunquam se ipsum quo- que testem affert, qui ea que narrat aut viderit (63) aut ab aliis ipse acceperit (64).
Adami orationem vix laudibus efferendam du- xerim. Sermo ejus Latinus maxima difficultate la- borat. lisdem vocabulis et ſormis dicendi sæpissi- me utitur, non semel in capite eodem vel statim subsequente.
Hujus rei exempla pauca afferamns : adsiscere ad snam ſamiliaritatem I. in, c. 35, 57; ſremens oceanus |. iv, c. 30, 34; acceptus omnibus ten populo |.
1, c. 17; |. u, c. 45, 57, 73, 74; prin- cipibus I. u, c. 65; Deo et hominibus |. 11, c. 34. Augusti multiſormes Il.
in, c. 61 ; emergentes |. in, c. 4; angustiarum laquei I. ut, c. 48; constringere tanta (magna) virtnte I. uu, e. 5, 53; potestate I.
11, c. 33; polentia |, iv, c. 22; comvertum est nobis (46) L. W, e. 40. (47) L. 1, e. 3; 1. uv, e. 24, Cool.
e (48) L. u. c. 19; I. iy, c. 7, 19, 21, 25 2 (34), 55, schol. 132. (49) I.. Iv, c. 12, 19, 34, 38.
(30) L. We. 35, 40. Bedze Historia eccl. Anglo- rum exscribitur in scholio 20. 65 1 1, c. 41. (52) L. 1, e. 65. r Iv, c.
42. (34) L. u, c. 48. 438) L. „c. 3; |. rw, c. 39, schol. 123, 139. (56) Schol. 11, 21, 22 33. Conf. Yar. lect.