PL 147, col. 1215
ALPHANUS SALERNITANUS ARCHIEP. 1216 aliquantnarm temorati pro certo Desiderius com pe- A crjus exemplar exhibemns ex archiepiscopalis men- risset papam minime ad partes istas venturum, insuper etiam ultra montes proxime proſecturum, gimulque valde inutilem-es<e proposito suo conside- raus in ejusdern lificis curia conversationem, cEpit omnimodis instare Alphano, ut jam jamque peteret ab eo licentiam revertendi.
Anno 1066 Alphanus Risonem rimum episcopum Sarnensem ordinavit, zc privi- lexio munivit, cujus exemplar in episcopis Sarnen- s reſertur. Auno vero 1067 Alexander I papa Alphano archiepiscopos ac Salernitane Eeclesie velera privilegia confirmavit hoc cuso diplomaty, receptique decenter ab abbate et H ptione ece C sr labulario hisce verbis conscriplum :
Petrus ante non mulios dies bnic monasterio electus ſuerat a ſralribus in abbatem, qui pro sua ordimatione insinnanda, duos hajus loci ad papam tune fratres transmiserat.
Igitur Desiderius optata jam dudum opportanitate reperta, acceiil pariter cum Alphano ad Romanum pontificem, simulque pedibus illius se prosternentes, oraut recedend! licentiam. Adduntque petentes ut gratia religiosius vivenii, per monachus, qui ad erm a Casinensi monasterio venerant, illuc eos transmit- lere, suisque litteris illos abbati diguarctur ac ſratribus commentare.
Annuit apostolicus, atque ils Sicnt proposucrant cum fratribns illis ad eerobium rausmissi sunt; fratr:hns sociati haneste vimis atque humiliter inter ines aliquandiu conversati sunt. et ab universis in dilretione plurima habiti, necnon et monaslicam ab vodem abbate consecrationem adepti, Friderico _ corum adventu plusquam satis est gratu- nie, » Et cap.
8: « Viderat per hos dies Desiderius visionem non contemrendam, quam satis proxime rol commendavit effectus. Cernebat siquidem se ung cum Alphano in quaflam ecclesia, ac valde palcherrima turri, qua juxta capitulum ſratrum sita es8el, consistere, in qua nimirum Pater Benedicuis videhatur sede decenlissima residere.
Cumque ad illius visionem stupeſacti paverent, et accedere pins nequaquam prxsumerent, B. tus Desi- derio hilarius innnebat, cumqne jexta se sedere mann portecta jubebat. Alphanus vero, quoniam vocatus ab co non ſuerat, quasi indigne ſerens, de domo illa exibat; qua nimirum visio maniſestissime portemtere visa est, et Alphantin in loco hoc non diu
remaraturum, et Desiderium Benedicti Patris vicem in hoc manasterio suscepturum. Non multo post igitur a Gisulfo principe Alplianus expostulatus, primo og Saleruam in monasteria Sancti Bene- diet abbas elſ-ctus, debine ejusdem civilatis ar- chiepiscopitum adeptus est.
| Alphanus post suam consecrationem ab eodem Stephano papa, quibus diebus uti pallio deberet ad mixsarum solemnia celebranda, privilegium obtinnit, ſacullatemque nominandi, eligendi et consecrandi _uniecim episcopos suos Sullragrnens, videlicet Pestanum, Compsanum, Acheruntioum, Nolannn, Cusentinum, Bisinianensem, Mellitanum, Palicastren- Sm, Marsicanum ei Cassanum iisdem litteris conceditur, quas non vidimus, sed citantur a
Musca. Quod vero dicitur in iis:lem, Cusentinam, Compsanam Acheruntinamque Ecclesias ſuisse lunc lemporis suffraganeas Salernitani archiepiscopi , — eas sulyectas ſuisse primitiaſi jure, cum ecclesi:e lunc arechiepiscopali honore fuissent insignitæ.
ut suis in locis dicemus. Anno 1059 Alphauus celebri illo concilio Romano a Nicola I coacto inter- ſuit, quo Berengarius, hxresi sua tertium abjurata, fidem catholicam coram 115 1 professus est; uo etiam concilio conslitulio illa de electione Romani ponliſicis edita est, redactaque est ad solos Romana Ecclesize cardinales et episcopos, corum-
demque potestati altributa atque decreta electio. Eodem anno alice syno./0 apud Beneventum ab eodem Nicolao celebralz interfuit Alphanus, ac primus t Humbertum Silvz Candiche episcopum cardina- se subscripsit.
Anno 1066 Alphanus Risonem rimum episcopum Sarnensem ordinavit, zc privi- lexio munivit, cujus exemplar in episcopis Sarnen- s reſertur. Auno vero 1067 Alexander I papa Alphano archiepiscopos ac Salernitane Eeclesie velera privilegia confirmavit hoc cuso diplomaty, receptique decenter ab abbate et H ptione ece C sr labulario hisce verbis conscriplum :
Petrus ante non mulios dies bnic monasterio electus ſuerat a ſralribus in abbatem, qui pro sua ordimatione insinnanda, duos hajus loci ad papam tune fratres transmiserat.
Igitur Desiderius optata jam dudum opportanitate reperta, acceiil pariter cum Alphano ad Romanum pontificem, simulque pedibus illius se prosternentes, oraut recedend! licentiam. Adduntque petentes ut gratia religiosius vivenii, per monachus, qui ad erm a Casinensi monasterio venerant, illuc eos transmit- lere, suisque litteris illos abbati diguarctur ac ſratribus commentare.
Annuit apostolicus, atque ils Sicnt proposucrant cum fratribns illis ad eerobium rausmissi sunt; fratr:hns sociati haneste vimis atque humiliter inter ines aliquandiu conversati sunt. et ab universis in dilretione plurima habiti, necnon et monaslicam ab vodem abbate consecrationem adepti, Friderico _ corum adventu plusquam satis est gratu- nie, » Et cap.
8: « Viderat per hos dies Desiderius visionem non contemrendam, quam satis proxime rol commendavit effectus. Cernebat siquidem se ung cum Alphano in quaflam ecclesia, ac valde palcherrima turri, qua juxta capitulum ſratrum sita es8el, consistere, in qua nimirum Pater Benedicuis videhatur sede decenlissima residere.
Cumque ad illius visionem stupeſacti paverent, et accedere pins nequaquam prxsumerent, B. tus Desi- derio hilarius innnebat, cumqne jexta se sedere mann portecta jubebat. Alphanus vero, quoniam vocatus ab co non ſuerat, quasi indigne ſerens, de domo illa exibat; qua nimirum visio maniſestissime portemtere visa est, et Alphantin in loco hoc non diu
remaraturum, et Desiderium Benedicti Patris vicem in hoc manasterio suscepturum. Non multo post igitur a Gisulfo principe Alplianus expostulatus, primo og Saleruam in monasteria Sancti Bene- diet abbas elſ-ctus, debine ejusdem civilatis ar- chiepiscopitum adeptus est.
| Alphanus post suam consecrationem ab eodem Stephano papa, quibus diebus uti pallio deberet ad mixsarum solemnia celebranda, privilegium obtinnit, ſacullatemque nominandi, eligendi et consecrandi _uniecim episcopos suos Sullragrnens, videlicet Pestanum, Compsanum, Acheruntioum, Nolannn, Cusentinum, Bisinianensem, Mellitanum, Palicastren- Sm, Marsicanum ei Cassanum iisdem litteris conceditur, quas non vidimus, sed citantur a
Musca. Quod vero dicitur in iis:lem, Cusentinam, Compsanam Acheruntinamque Ecclesias ſuisse lunc lemporis suffraganeas Salernitani archiepiscopi , — eas sulyectas ſuisse primitiaſi jure, cum ecclesi:e lunc arechiepiscopali honore fuissent insignitæ.
ut suis in locis dicemus. Anno 1059 Alphauus celebri illo concilio Romano a Nicola I coacto inter- ſuit, quo Berengarius, hxresi sua tertium abjurata, fidem catholicam coram 115 1 professus est; uo etiam concilio conslitulio illa de electione Romani ponliſicis edita est, redactaque est ad solos Romana Ecclesize cardinales et episcopos, corum-
demque potestati altributa atque decreta electio. Eodem anno alice syno./0 apud Beneventum ab eodem Nicolao celebralz interfuit Alphanus, ac primus t Humbertum Silvz Candiche episcopum cardina- se subscripsit.