PL 147, col. 363
Annales (Bertholdus Constantiensis), J. P. Migne
paternarum suarum plenaria libertas, si ei
dumtaxat absque omni palam conditione, in
hoc eum honorificantes, ad deditionem pervenire
non dubitarent. Denique post hujusmodi plures tam
fidei veritatique simillimas promissorias assertiones
nichil minus quam dolos aut perfidiam sperantes,
suasu praesumptibili episcoporum Mogontini maxime
et Augustensis, nec non ducis Gotifridi et caeterorum,
qui prorsus nisi summa necessitate coartati
illis bello detrectarent congredi, sese complices regi
juxta condictum promissorum ac deditionem pariter
contulerant. Qui mox malesuadis auriculariorum
suorum heu! perfidiose conspirans susurriis, in diversa
praesidia et in custodiaria illos disportari
eosque fide promissorum ex integro postposita pariter
captivari, utpote durius illorum perduellionis
injurias ultum iri percupientissimus, mente pertinaci
praeceperat. Et ipse dehinc jure quodam majestativo
possessiones quorundam illorum invaserat, et castella
omnia, quae etiam antea sibi rapinatim per
totam Saxoniam usurpaverat, denuo econtra nullo
saltem vel musitante, praesidiis suis inpositis imperiosus
regnator occupaverat.
Herimannus Babenbergensis dictus episcopus ob
Symoniaca m heresi m a papa Gregorio ordine et episcopatu depos
itus et excommunicatus est. Qui conversione
simulata, ab apostolico mox reconciliatus,
monasterium Suarzaa petiit, illic se monachum fieri
professus. Cui mox a rege R oupertus quidam, Goslariensis
praepositurae et aliarum plurimarum praelatus,
ipsius consecretalis intimus, pene omni clero
et populo ingratus, sub poneba tur, et mox in natalitio
sancti Andreae a Mogontino episcopo jussu regis
ordinatur. Per idem tempus Anno, fidelis et
prudens Christi Jesu minister, Coloniensis archiepiscopus,
qui hilaris multumque liberalis rerum sibi
commissarum in pauperes Christi dispensator, et
aecclesiarum quinque novellarum industrius et
sumptuosus institutor et provisor, postquam omnia
quae habere videbatur temporaliter, in coeleste gazophilatium
congesta thesaurizavit, felicis efficacia
consummationis et ipse illuc prosecutus, gaudium
Domini sui super multa constituendus, et indeficientibus
numquam praemiis remunerandus, beatissimus
o utinam! intravit. Qui apud Sigibergense monasterium
sepultus, multis revera miraculis inibi sanctissimus
claruerat. Cui quidam Hildulfus Goslariensis
canonicus, servus ipse regi, majestate regia, clero
dumtaxat absque omni palam conditione, in
hoc eum honorificantes, ad deditionem pervenire
non dubitarent. Denique post hujusmodi plures tam
fidei veritatique simillimas promissorias assertiones
nichil minus quam dolos aut perfidiam sperantes,
suasu praesumptibili episcoporum Mogontini maxime
et Augustensis, nec non ducis Gotifridi et caeterorum,
qui prorsus nisi summa necessitate coartati
illis bello detrectarent congredi, sese complices regi
juxta condictum promissorum ac deditionem pariter
contulerant. Qui mox malesuadis auriculariorum
suorum heu! perfidiose conspirans susurriis, in diversa
praesidia et in custodiaria illos disportari
eosque fide promissorum ex integro postposita pariter
captivari, utpote durius illorum perduellionis
injurias ultum iri percupientissimus, mente pertinaci
praeceperat. Et ipse dehinc jure quodam majestativo
possessiones quorundam illorum invaserat, et castella
omnia, quae etiam antea sibi rapinatim per
totam Saxoniam usurpaverat, denuo econtra nullo
saltem vel musitante, praesidiis suis inpositis imperiosus
regnator occupaverat.
Herimannus Babenbergensis dictus episcopus ob
Symoniaca m heresi m a papa Gregorio ordine et episcopatu depos
itus et excommunicatus est. Qui conversione
simulata, ab apostolico mox reconciliatus,
monasterium Suarzaa petiit, illic se monachum fieri
professus. Cui mox a rege R oupertus quidam, Goslariensis
praepositurae et aliarum plurimarum praelatus,
ipsius consecretalis intimus, pene omni clero
et populo ingratus, sub poneba tur, et mox in natalitio
sancti Andreae a Mogontino episcopo jussu regis
ordinatur. Per idem tempus Anno, fidelis et
prudens Christi Jesu minister, Coloniensis archiepiscopus,
qui hilaris multumque liberalis rerum sibi
commissarum in pauperes Christi dispensator, et
aecclesiarum quinque novellarum industrius et
sumptuosus institutor et provisor, postquam omnia
quae habere videbatur temporaliter, in coeleste gazophilatium
congesta thesaurizavit, felicis efficacia
consummationis et ipse illuc prosecutus, gaudium
Domini sui super multa constituendus, et indeficientibus
numquam praemiis remunerandus, beatissimus
o utinam! intravit. Qui apud Sigibergense monasterium
sepultus, multis revera miraculis inibi sanctissimus
claruerat. Cui quidam Hildulfus Goslariensis
canonicus, servus ipse regi, majestate regia, clero